آل بویه: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (جایگزینی متن - '''']].' به '''']]')
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
{{ویرایش غیرنهایی}}
{{ویرایش غیرنهایی}}
{{شیعه}}
{{شیعه}}
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[آل بویه در قرآن]] | [[آل بویه در حدیث]] | [[آل بویه در کلام اسلامی]] | [[آل بویه در فقه اسلامی]]</div>
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[آل بویه (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">


==مقدمه==
==مقدمه==

نسخهٔ ‏۱۱ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۲۲:۰۴

متن این جستار آزمایشی و غیرنهایی است. برای اطلاع از اهداف و چشم انداز این دانشنامه به صفحه آشنایی با دانشنامه مجازی امامت و ولایت مراجعه کنید.

مقدمه

  • از خاندان‌هاى ایرانى شیعى که دولت تأسیس کردند و به ترویج مذهب شیعه و رسمیت دادن به مراسم و شعائر مذهبى شیعه پرداختند، در ده روز محرّم عزادارى امام حسین(ع) را علنى و باشکوه برگزار مى‌کردند و مراسم جشن عید غدیر را با تشریفات خاصّى در بغداد برپا مى‌کردند. این خاندان به دیالمه و دیلمیان نیز معروفند (دیلم در مناطق کوهستانى گیلان است). على و حسن فرزندان بویه دولت شیعى تشکیل داده، از ایران به عراق رفتند و خدمات بسیارى به مکتب اهل بیت(ع) داشتند و آثار فراوانى از خود به‌جاى گذاشتند. ابن ابى الحدید نقل مى‌کند که على(ع)} در سخنى به حکومت رسیدن سه نفر از دیلمان را (معز الدوله، رکن الدوله، و عماد الدوله) را پیشگویى کرده بود.[۱] حکومت آل بویه ۱۲۰ سال طول کشید (از ۳۰۱ تا ۴۲۰ ق) و در این مدّت با عالمان بزرگ شیعه همچون شیخ صدوق، شیخ مفید، شیخ طوسى، سیّد رضى، سیّد مرتضى و ابن جنید، روابط خوبى داشتند.[۲]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

 با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. شرح نهج البلاغه، ابن ابى الحديد، ج ۷ ص ۴۹
  2. محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص۲۴.