زبور: تفاوت میان نسخه‌ها

*[[کتاب‌های آسمانی]] بر دو دسته‌اند: یکی آنها که [[احکام]] [[تشریعی]] ویژه‌ای دارند و از آیینی نو سخن می‌گویند و دیگر، کتاب‌هایی که [[احکام]] جدیدی در خود ندارند؛ بلکه بیش‌تر به موضوعات و مسائل [[اخلاقی]] می‌پردازند. زبور از دسته دوم است<ref>تفسیر نمونه‌، ۴/ ۲۱۴.</ref>. [[گواه]] است بر این [[حقیقت]] آنکه هم اینک، [[مزامیر]] در ضمن‌ [[عهد]] عتیق‌ و پس از [[تورات]] جای دارد و حالت مستقل ندارد<ref>کتاب مقدس‌، ۸۳۰.</ref>.[[قرآن]] در جایی دیگر فرموده است: "برخی از [[پیامبران]] را بر برخی دیگر [[برتری]] بخشیدیم و به [[داوود]]، زبور را دادیم"<ref>{{متن قرآن|وَرَبُّكَ أَعْلَمُ بِمَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَلَقَدْ فَضَّلْنَا بَعْضَ النَّبِيِّينَ عَلَى بَعْضٍ وَآتَيْنَا دَاوُودَ زَبُورًا }}؛ سوره اسراء، آیه ۵۵.</ref>. از این [[آیه]] بر می‌آید که زبور از [[دلایل]] [[برتری]] [[داوود]] {{ع}} بر بسیاری از [[پیامبران]] است. از [[منابع تاریخی]] و [[دینی]] بر می‌آید که [[داوود]] {{ع}} [[حکومت]] و کشوری [[عظیم]] داشته است؛ ولی [[خداوند]]، [[قدرت]] و هیبت و [[سلطنت]] [[داوود]] {{ع}} را [[دلیل]] [[برتری]] او نمی‌داند؛ بلکه در این باره از زبور یاد می‌کند<ref>تفسیر نمونه، ۱۲/ ۱۶۱.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 275.</ref>.

*در جایی دیگر از [[قرآن کریم]] آمده است: "در [[حقیقت]]، در زبور پس از [[تورات]] نوشتیم: [[زمین]] را [[بندگان]] [[صالح]] من به [[ارث]] می‌بَرَند"<ref>{{متن قرآن|وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِي الزَّبُورِ مِن بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الأَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصَّالِحُونَ }}؛ سوره انبیاء، آیه ۱۰۵.</ref>. مضمون این [[آیه]] در [[کتاب مقدس]]، مزمور ۳۷ به چشم می‌آید<ref>کتاب مقدس، ۸۵۶.</ref>. از این [[حقیقت]] بر می‌آید که بخش‌هایی از زبور هنوز در [[کتاب مقدس]] وجود دارد و از [[تحریف]] دور مانده است<ref>تفسیر نمونه‌، ۱۳/ ۵۲۰.</ref>. [[یهودیان]] و [[مسیحیان]] خود معترف‌اند که از ۱۵۰ مزمور در [[عهد عتیق]]، تنها ۷۱ یا ۷۳ مزمور را می‌توان به [[داوود]] {{ع}} نسبت داد و دیگر [[مزامیر]] در سالیان دیگر افزوده شده‌اند<ref>قاموس کتاب مقدس‌، ۸۰۰- ۷۹۶؛ تاریخ مختصر ادیان بزرگ‌، ۲۷۹ و ۲۸۰.</ref>. [[مزامیر]] از آغاز تا انجام به صورت [[شعر]] است و بخش بزرگ آن به [[دعا]] و [[پرستش]] می‌پردازد.[[مزامیر]] را نمی‌توان مجموعه‌ای مدون از آموزه‌های الهیاتی دانست. الهیات [[مزامیر]]، بیش‌تر بر حالت اعتراف و مبتنی بر [[حمد]] و ثنا است نه نظام‌مند و استدلالی. از این رو، نمی‌توان با خلاصه کردن این الهیات یا بیان آن به گونه عینی، تصویری درست از آن به دست داد. وانگهی، هر گونه جمع‌بندی [[مزامیر]]، مشکلاتی بیش‌تر می‌آفریند.

فراهم آوردن تلخیصی از [[مزامیر]] نه تنها کامل نمی‌نماید که از پاره‌ای جهات تصنعی نیز جلوه می‌کند<ref>دائرة المعارف کتاب مقدس‌، ۱۹۶.</ref>. این همه، حکایت از آن دارد که کتاب زبور فعلی را نمی‌توان یک کتاب [[شریعت]] و کاملًا آسمانی پنداشت<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 276.</ref>.