زبور: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱۶: خط ۱۶:
فراهم آوردن تلخیصی از [[مزامیر]] نه تنها کامل نمی‌نماید که از پاره‌ای جهات تصنعی نیز جلوه می‌کند<ref>دائرة المعارف کتاب مقدس‌، ۱۹۶.</ref>. این همه، حکایت از آن دارد که کتاب زبور فعلی را نمی‌توان یک کتاب [[شریعت]] و کاملًا آسمانی پنداشت<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 276.</ref>.
فراهم آوردن تلخیصی از [[مزامیر]] نه تنها کامل نمی‌نماید که از پاره‌ای جهات تصنعی نیز جلوه می‌کند<ref>دائرة المعارف کتاب مقدس‌، ۱۹۶.</ref>. این همه، حکایت از آن دارد که کتاب زبور فعلی را نمی‌توان یک کتاب [[شریعت]] و کاملًا آسمانی پنداشت<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 276.</ref>.


==زبور در فرهنگنامه آخرالزمان==
*[[کتاب مقدس]] [[پیروان]] [[حضرت داوود]] [[نبی]]{{ع}} است. [[حضرت داوود]]{{ع}} پی از [[حضرت موسی]]{{ع}} به [[پیامبری]] رسید و به [[شریعت]] [[حضرت موسی]]{{ع}} بود. کتاب زبور جزو اموالی است که [[میراث]] [[انبیاء]] محسوب می‌‌شود و به [[پیامبر اسلام]]{{صل}} رسیده و اکنون نزد [[امام زمان]]{{ع}} است و در [[زمان ظهور]] آن [[حضرت]]، کتاب زبور را به همراه سایر [[کتب آسمانی]] از غاری در [[انطاکیه]] خارج خواهد نمود. در کتاب زبور فعلی که میان کتب [[عهد عتیق]] پراکنده است به [[ظهور منجی]] در [[آخرالزمان]] اشاره می‌‌کند و [[قرآن کریم]] نیز این [[بشارت]] را یادآور شده است {{متن قرآن|وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصَّالِحُونَ}}<ref>«و در زبور  پس از تورات  نگاشته‌ایم که بی‌گمان زمین را بندگان شایسته من به ارث خواهند برد» سوره انبیاء، آیه ۱۰۵.</ref>. در زبور نیز بدین گونه یاد شده است: "...شرورها نابود می‌‌شوند و کسانی که به [[خداوند]] تکیه دارند [[وارث زمین]] خواهند شد"<ref>عهد عتیق: کتاب مزامیر، مزمور ۳۷.</ref><ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]] صفحه ۳۲۹.</ref>.
==منابع==
==منابع==
* [[پرونده:1414.jpg|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)|'''فرهنگ شیعه''']]
* [[پرونده:1414.jpg|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)|'''فرهنگ شیعه''']]
* [[پرونده:13681151.jpg|22px]] [[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']].


==جستارهای وابسته==
==جستارهای وابسته==
خط ۲۵: خط ۲۹:
{{پانویس2}}
{{پانویس2}}


[[رده:مدخل‌]]
 
[[رده:اتمام لینک داخلی]]
[[رده:مدخل]]
[[رده:مدخل فرهنگنامه آخرالزمان]]
[[رده:امام مهدی]]
[[رده:زبور]]
[[رده:زبور]]

نسخهٔ ‏۱۱ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۴۸

اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل زبور (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

فراهم آوردن تلخیصی از مزامیر نه تنها کامل نمی‌نماید که از پاره‌ای جهات تصنعی نیز جلوه می‌کند[۱۴]. این همه، حکایت از آن دارد که کتاب زبور فعلی را نمی‌توان یک کتاب شریعت و کاملًا آسمانی پنداشت[۱۵].

زبور در فرهنگنامه آخرالزمان

منابع

جستارهای وابسته

پانویس

 با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. اعلام القرآن‌، ۳۴۶ و ۳۴۷؛ معارف و معاریف‌، ۳/ ۱۱۱۳.
  2. بحار الانوار، ۱۴/ ۳۳.
  3. ﴿ إِنَّا أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ كَمَا أَوْحَيْنَا إِلَى نُوحٍ وَالنَّبِيِّينَ مِن بَعْدِهِ وَأَوْحَيْنَا إِلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالأَسْبَاطِ وَعِيسَى وَأَيُّوبَ وَيُونُسَ وَهَارُونَ وَسُلَيْمَانَ وَآتَيْنَا دَاوُودَ زَبُورًا ؛ سوره نساء، آیه ۱۶۳.
  4. فرهنگ شیعه، ص 275.
  5. تفسیر نمونه‌، ۴/ ۲۱۴.
  6. کتاب مقدس‌، ۸۳۰.
  7. ﴿وَرَبُّكَ أَعْلَمُ بِمَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَلَقَدْ فَضَّلْنَا بَعْضَ النَّبِيِّينَ عَلَى بَعْضٍ وَآتَيْنَا دَاوُودَ زَبُورًا ؛ سوره اسراء، آیه ۵۵.
  8. تفسیر نمونه، ۱۲/ ۱۶۱.
  9. فرهنگ شیعه، ص 275.
  10. ﴿وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِي الزَّبُورِ مِن بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الأَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصَّالِحُونَ ؛ سوره انبیاء، آیه ۱۰۵.
  11. کتاب مقدس، ۸۵۶.
  12. تفسیر نمونه‌، ۱۳/ ۵۲۰.
  13. قاموس کتاب مقدس‌، ۸۰۰- ۷۹۶؛ تاریخ مختصر ادیان بزرگ‌، ۲۷۹ و ۲۸۰.
  14. دائرة المعارف کتاب مقدس‌، ۱۹۶.
  15. فرهنگ شیعه، ص 276.
  16. «و در زبور پس از تورات نگاشته‌ایم که بی‌گمان زمین را بندگان شایسته من به ارث خواهند برد» سوره انبیاء، آیه ۱۰۵.
  17. عهد عتیق: کتاب مزامیر، مزمور ۳۷.
  18. حیدرزاده، عباس، فرهنگنامه آخرالزمان صفحه ۳۲۹.