عجله: تفاوت میان نسخه‌ها

*[[راوی]] از [[امام باقر]]{{ع}} سؤال کرد، آیا وقت معینی برای [[ظهور]] [[حضرت قائم]]{{ع}} می‌توان مشخص کرد؟ [[حضرت]] فرمود: "کسانی که زمان (برای [[ظهور]] [[حضرت قائم]]{{ع}}) معین می‌کنند دروغگویند". این جمله را [[حضرت]] سه بار تکرار نمود و فرمود: زمانی که [[حضرت موسی]]{{ع}} به کوه طور برای میقات [[پروردگار]] رفت، به [[بنی‌اسرائیل]] فرمود این میقات سی روز به طول می‌انجامد، اما [[خداوند]] ده روز اضافه نمود و میقات او [[چهل]] روز طول کشید. [[بنی‌اسرائیل]] گفتند: [[موسی]]{{ع}} [[وعده]] [[نادرست]] به ما داد و از [[ایمان به خدا]] دست برداشته و به گوساله‌پرستی روی آوردند. سپس [[امام باقر]]{{ع}} فرمود: هرگاه از سوی ما برای [[شیعیان]] زمانی تعیین شد و آن زمان مشخص نیز واقع گشت، [[خدا]] را [[تصدیق]] کنید (و در [[ایمان]] خود [[استوار]] باشید) و اگر آن زمان تعیین شده به واقعیت نپیوست، باز هم [[خداوند]] را [[تصدیق]] کنید (و در [[ایمان]] خود [[پایداری]] کرده و از [[حق]] رو گردان نشوید)<ref>زیرا ممکن است در تقدیرات بداء ایجاد شود. ر.ک: بداء.</ref> که در این حال [[پاداش]] شما مضاعف خواهد بود<ref>کافی، ج ۱، ص ۳۶۸.</ref>.در [[حدیث]] دیگری [[حضرت]] فرمود، برای امر [[ظهور]] [[حضرت]] وقتی معین قرار داده نمی‌شود، زیرا [[علم]] [[خداوند]] بر [[علم]] تعیین‌کنندگان [[زمان ظهور]] [[برتر]] است، [[خداوند]] با [[موسی]] سی شب [[وعده]] نموده بود و سپس ده روز اضافه نمود که نه [[موسی]] می‌دانست و نه [[بنی‌اسرائیل]].  

*آنگاه که روزهای [[غیبت]] [[حضرت موسی]] از میان [[بنی‌اسرائیل]] و حضورش در کوه طور، از سی روز گذشت، [[بنی‌اسرائیل]] گفتند: [[موسی]] به ما [[دروغ]] گفته و ما را [[فریب]] داده است و جملگی گوساله‌پرست شدند. هرگاه دیدید که [[پریشانی]] و [[فقر]] و [[نیاز]] فراوان گشته، روز و شب به [[انتظار ظهور]] [[حضرت]] بنشینید<ref>غیبت طوسی، ص ۲۶۲.</ref>.  

*[[قوم]] [[حضرت]] [[یونس]] زمانی که به [[عذاب]] گرفتار شدند، به [[دعا]] و [[گریه و زاری]] پرداختند و [[خداوند]] عذابی را که به سوی آنان روان شده بود بازگرداند<ref>ر.ک: تفسیر قمی: ذیل آیة ۸۷ سورة انبیاء.</ref>. و به [[راستی]] چه عذابی بدتر از [[غیبت امام]] عادلی که از سوی [[خداوند]] برای [[بندگان]] فرستاده شده است؟!<ref>ر.ک: بداء.</ref>  

*[[حضرت موسی بن جعفر]]{{ع}} در [[حدیثی]] به توضیح این مطلب می‌پردازد که چرا خبرهایی که از طرف [[اهل بیت]]{{ع}} درباره بنی‌العباس داده می‌شود، همه واقع می‌شود و درست از [[آب]] در می‌آید، اما [[ظهور حضرت مهدی]]{{ع}} واقع نمی‌شود و [[شیعیان]] در [[انتظار]] به سر می‌برند. زیرا خبرهایی که درباره [[حکومت]] بنی‌العباس صادر می‌شود و احادیثی که درباره [[ظهور حضرت مهدی]]{{ع}} داده می‌شود، جملگی از طرف [[اهل بیت]]{{ع}} صادر شده است، بنابراین هر دو صحیح خواهد بود؛ اما چون زمان [[پیشگویی]] کارهای شما فرا رسیده بود، خبرهایی که داده بودند انجام شد، ولی در باره [[ظهور حضرت مهدی]]{{ع}} چون زمان آن فرا نرسیده است موجب طعنه و مسخره [[دشمنان]] قرار گرفته است. اگر ما زمانی معین را برای [[ظهور]] [[حضرت]] مشخص می‌کردیم، شما (تا سررسید آن زمان خیالتان از طرف [[ظهور]] راحت می‌شد) و دل‌های شما را [[قساوت]] می‌گرفت و بسیاری از [[مردم]] دست از [[دین اسلام]] برمی‌داشتند. از این رو همیشه در [[دعاها]] و فرمایشات به نزدیک بودن [[ظهور]] اشاره می‌شود تا اینکه [[مردم]] به نزدیک بودن آن [[اعتقاد]] ببندند و با یکدیگر به [[مهربانی]] برخیزند<ref>کافی، ج ۱، ص ۳۶۹.</ref>.