دعای معرفت: تفاوت میان نسخه‌ها

دعای معرفت (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۲۵ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۴۳

۴ بایت حذف‌شده ، ‏۲۵ دسامبر ۲۰۱۹

←‏چند نکته

دیداریویکی‌متن

Msadeq

مدیران

۱۱۵٬۳۰۶

ویرایش

@@ خط ۱۳: / خط ۱۳: @@
 #فراز پایانی این [[دعا]] بر یک مطلب اساسی دلالت دارد و آن اینکه اگر کسی درباره چنین [[امامی]] [[معرفت]] و [[اعتقاد]] نداشته باشد، در واقع [[توحید]] و [[دین]] او دچار مشکل خواهد شد. به عبارت دیگر این حلقه [[اعتقادی]]، مانند [[نماز]] است؛ [[نماز]] وقتی شکل می‌‌گیرد که تکبیره الاحرام با شرایط و [[آداب]] آن به [[سلام]] پایان یابد و [[روزه]] آنگاه [[صدق]] می‌‌کند که امساک به [[اذان]] [[مغرب]] برسد. این همان نکته‌ای است که در بیان [[نورانی]] [[امام رضا]]{{ع}} به آن تصریح شده است. ایشان در ادامه [[آیه شریفه]] {{متن قرآن|فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها}}<ref>سوره روم:۳۰.</ref> می‌‌فرماید: مراد یکتایی [[خداوند]] و [[رسالت]] [[حضرت محمد]]{{صل}} و [[ولایت]] [[امیر المؤمنین]]{{ع}} است، سپس اضافه می‌‌فرماید:با [[پذیرش ولایت]]، [[توحید]] شکل می‌‌گیرد <ref>{{متن حدیث|إِلَى هَاهُنَا التَّوْحِيد}}؛ قمی، تفسیر قمی، ج۲، ص۱۵۵.</ref>.
 #'''[[جایگاه]] [[معرفت امام]]:''' آخرین نکته در این بخش این است که [[معرفت]] به [[امام]] و [[حجت خداوند]] از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. مرحوم کلینی در کافی در "باب معرفة الامام" چهارده [[روایت]]<ref>کلینی، کافی، ج۱، ص۱۸۰.</ref> و [[مرحوم مجلسی]] در [[بحارالانوار]] در "باب [[وجوب]] معرفة الامام" [[چهل]] [[روایت]] بیان کرده‌اند<ref>مجلسی، بحارالانوار، ج۲۳، ص۷۶.</ref>.
-::::::تامل در این [[روایت‌ها]] به خوبی [[قدر]] و [[منزلت]] این [[نعمت]] [[عظیم]] [[الهی]] را گوشزد می‌‌نماید. در اهمیت آن همین بس که [[اعتقاد]] نداشتن به چنین حجتی بر اساس [[روایات]] [[فریقین]] از [[رسول گرامی اسلام]]{{صل}} با [[مرگ جاهلی]] مساوی است که طبعاً حیات چنین انسانی نیز [[جاهلی]] و بی‌بهره از [[حقیقت]] خواهد بود.
+*تامل در این [[روایت‌ها]] به خوبی [[قدر]] و [[منزلت]] این [[نعمت]] [[عظیم]] [[الهی]] را گوشزد می‌‌نماید. در اهمیت آن همین بس که [[اعتقاد]] نداشتن به چنین حجتی بر اساس [[روایات]] [[فریقین]] از [[رسول گرامی اسلام]]{{صل}} با [[مرگ جاهلی]] مساوی است که طبعاً حیات چنین انسانی نیز [[جاهلی]] و بی‌بهره از [[حقیقت]] خواهد بود.
-[[قرآن کریم]] می‌‌فرماید:{{متن قرآن|يُؤْتِي الْحِكْمَةَ مَن يَشَاء وَمَن يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْرًا كَثِيرًا وَمَا يَذَّكَّرُ إِلاَّ أُوْلُواْ الأَلْبَابِ}}<ref> به هر که خواهد فرزانگی می‌بخشد و هر که را فرزانگی دهند به راستی خیری فراوان داده‌اند؛ و جز خردمندان در یاد نمی‌گیرند؛ سوره بقره، آیه: ۲۶۹.</ref>. در این [[آیه شریفه]] از [[حکمت]] به عنوان "خیر کثیر" یاد شده است که جز [[خردمندان]] اهمیت و [[عظمت]] آن را [[درک]] نمی‌کنند. [[امام صادق]]{{ع}} در این باره می‌‌فرماید: "مراد [[پیروی]] [[خداوند]] و [[شناخت امام]] است"<ref>کلینی، کافی، ج۱، ص۱۸۵.</ref><ref>[[محمود اباذری|اباذری، محمود]]، [[ادعیه و زیارات مهدوی (کتاب)|ادعیه و زیارات مهدوی]]، ص ۴۵-۴۶.</ref>.
+*[[قرآن کریم]] می‌‌فرماید:{{متن قرآن|يُؤْتِي الْحِكْمَةَ مَن يَشَاء وَمَن يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْرًا كَثِيرًا وَمَا يَذَّكَّرُ إِلاَّ أُوْلُواْ الأَلْبَابِ}}<ref> به هر که خواهد فرزانگی می‌بخشد و هر که را فرزانگی دهند به راستی خیری فراوان داده‌اند؛ و جز خردمندان در یاد نمی‌گیرند؛ سوره بقره، آیه: ۲۶۹.</ref>. در این [[آیه شریفه]] از [[حکمت]] به عنوان "خیر کثیر" یاد شده است که جز [[خردمندان]] اهمیت و [[عظمت]] آن را [[درک]] نمی‌کنند. [[امام صادق]]{{ع}} در این باره می‌‌فرماید: "مراد [[پیروی]] [[خداوند]] و [[شناخت امام]] است"<ref>کلینی، کافی، ج۱، ص۱۸۵.</ref><ref>[[محمود اباذری|اباذری، محمود]]، [[ادعیه و زیارات مهدوی (کتاب)|ادعیه و زیارات مهدوی]]، ص ۴۵-۴۶.</ref>.
 ==منابع==