'''ثقلین'''، تثنیه ثَقَل است. ثَقل یعنی آنچه ارزشمند، نفیس و سنگین باشد. [[ثَقَلین]]، یا [[ثِقلین]] یعنی دو چیز ارزشمند و [[عظیم]]. [[پیامبر خدا]]{{صل}} فرمود: من میروم، اما دو [[امانت]] سنگین نزد شما بر جای میگذارم: یکی [[قرآن]]، دیگری [[اهل بیت]] و [[عترت]]. [[حدیث]] و سخنی که به این دو [[میراث]] و [[امانت]] اشاره دارد، به "[[حدیث]] [[ثَقَلین]]" [[معروف]] است. [[قرآن]] را ثِقل اکبر و [[عترت]] را ثِقل اصغر گویند. در [[قرآن]] واژه ثَقَلان به کار رفته است{{متن قرآن|سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيُّهَا الثَّقَلانِ}}<ref>به زودی به حساب شما ای دو گروه گرانسنگ (آدمی و پری) میپردازیم؛ سوره الرحمن، آیه ۳۱.</ref> و اشاره به دو گروه بزرگ از جانداران و مخلوقات [[الهی]] یعنی [[انسان]] و جنّ است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[ فرهنگنامه دینی (کتاب)|فرهنگنامه دینی]]، ص۱۴.</ref>.
==مقدمه==
*ثقلین یعنی دو [[میراث]] سنگین و [[عظیم]] که یادگار [[پیامبر]] میان [[امّت]] است، یکی [[قرآن]] (ثقل اکبر) و دیگری [[عترت]] و [[اهل بیت]] (ثقل اصغر)<ref>مجمع البحرین، واژه ثقل</ref>.
*در [[روایات]] فراوانی، [[ضرورت]] تمسّک به ثقلین، جدایی ناپذیری ثقلین از هم، برجای گذاشتن ثقلین در میان [[امت]] از سوی [[پیامبر]] و ورود ثقلین بر [[حوض کوثر]] مطرح شده است.
*[[حدیث ثقلین]] از [[احادیث]] مشهور است که [[فضیلت]] [[اهل بیت]] را میرساند: {{متن حدیث|إِنِّي تَارِكٌ فِيكُمُ الثَّقَلَيْنِ كِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِي أَهْلَ بَيْتِي}}<ref> اثبات الهداة، ج ۳ ص ۸ و ۱۷</ref> در کاربرد [[قرآنی]]، ثقلین به [[جن]] و انس هم گفته شده است {{متن قرآن|سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيُّهَا الثَّقَلانِ}}<ref>الرحمن آیه ۳۱</ref>، چراکه این دو گروه بر جانداران دیگر [[برتری]] دارند.<ref>مجمع البحرین</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۱۷۹.</ref>
با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل میشوید: