زبور: تفاوت میان نسخه‌ها

زبور (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۱۵ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۱۵:۲۴

۲ بایت اضافه‌شده ، ‏۱۵ مارس ۲۰۲۰

←‏زبور کتابی اخلاقی

دیداریویکی‌متن

Bahmani

مدیران

۱۲۹٬۵۶۲

ویرایش

@@ خط ۱۴: / خط ۱۴: @@
 ===زبور کتابی [[اخلاقی]]===
 *باید توجه داشت [[کتاب‌های آسمانی]] بر دو دسته‌اند: یک دسته [[احکام]] [[تشریعی]] ویژه‌ای دارند و از آیینی نو سخن می‌گویند و دیگر، کتاب‌هایی که [[احکام]] جدیدی در خود ندارند؛ بلکه بیش‌تر به موضوعات و مسائل [[اخلاقی]] می‌پردازند. زبور از دستۀ دوم است<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه‌، ج ۴، ص ۲۱۴.</ref>. [[گواه]] بر این [[حقیقت]] این است که، [[مزامیر]] در ضمن‌ [[عهد]] عتیق‌ و پس از [[تورات]] جای دارد و حالت مستقل ندارد<ref>کتاب مقدس‌، ۸۳۰.</ref>.
-[[یهودیان]] و [[مسیحیان]] خود معترف ‌اند که از ۱۵۰ مزمور در [[عهد عتیق]]، تنها ۷۱ یا ۷۳ مزمور را می‌توان به [[داوود]]{{ع}} نسبت داد و دیگر [[مزامیر]] در سالیان دیگر افزوده شده‌اند<ref>قاموس کتاب مقدس‌، ۸۰۰ ـ۷۹۶؛ تاریخ مختصر ادیان بزرگ‌، ص ۲۷۹ ـ ۲۸۰.</ref>. [[مزامیر]] از آغاز تا انجام به صورت [[شعر]] است و بخش بزرگ آن به [[دعا]] و [[پرستش]] می‌پردازد. [[مزامیر]] را نمی‌توان مجموعه‌ای مدون از آموزه‌های الهیاتی دانست. الهیات [[مزامیر]]، بیش‌تر بر حالت اعتراف و مبتنی بر [[حمد]] و ثنا است نه نظام‌مند و استدلالی، از این رو نمی‌توان با خلاصه کردن این الهیات یا [[بیان]] آن به گونۀ عینی، تصویری درست از آن به دست داد؛ زیرا هر گونه جمع‌بندی [[مزامیر]]، مشکلاتی ایجاد می‌‌کند. [[مزامیر]]، مجموعه‌ای بزرگ از قطعات مستقل و مختلفی است که برای اهداف گوناگون و در قرون متمادی نوشته شده‌اند با فراهم آوردن تلخیصی از [[مزامیر]] نه تنها کامل نمی‌شود بلکه از پاره‌ای جهات هم تصنعی جلوه می‌کند<ref>دائرة المعارف کتاب مقدس‌، ۱۹۶.</ref>. این همه، حکایت از آن دارد که کتاب زبور فعلی را نمی‌توان یک کتاب [[شریعت]] و کاملًا آسمانی پنداشت<ref>ر.ک: فرهنگ شیعه، ص ۲۷۶.</ref>.
+*[[یهودیان]] و [[مسیحیان]] خود معترف ‌اند که از ۱۵۰ مزمور در [[عهد عتیق]]، تنها ۷۱ یا ۷۳ مزمور را می‌توان به [[داوود]]{{ع}} نسبت داد و دیگر [[مزامیر]] در سالیان دیگر افزوده شده‌اند<ref>قاموس کتاب مقدس‌، ۸۰۰ ـ۷۹۶؛ تاریخ مختصر ادیان بزرگ‌، ص ۲۷۹ ـ ۲۸۰.</ref>. [[مزامیر]] از آغاز تا انجام به صورت [[شعر]] است و بخش بزرگ آن به [[دعا]] و [[پرستش]] می‌پردازد. [[مزامیر]] را نمی‌توان مجموعه‌ای مدون از آموزه‌های الهیاتی دانست. الهیات [[مزامیر]]، بیش‌تر بر حالت اعتراف و مبتنی بر [[حمد]] و ثنا است نه نظام‌مند و استدلالی، از این رو نمی‌توان با خلاصه کردن این الهیات یا [[بیان]] آن به گونۀ عینی، تصویری درست از آن به دست داد؛ زیرا هر گونه جمع‌بندی [[مزامیر]]، مشکلاتی ایجاد می‌‌کند. [[مزامیر]]، مجموعه‌ای بزرگ از قطعات مستقل و مختلفی است که برای اهداف گوناگون و در قرون متمادی نوشته شده‌اند با فراهم آوردن تلخیصی از [[مزامیر]] نه تنها کامل نمی‌شود بلکه از پاره‌ای جهات هم تصنعی جلوه می‌کند<ref>دائرة المعارف کتاب مقدس‌، ۱۹۶.</ref>. این همه، حکایت از آن دارد که کتاب زبور فعلی را نمی‌توان یک کتاب [[شریعت]] و کاملًا آسمانی پنداشت<ref>ر.ک: فرهنگ شیعه، ص ۲۷۶.</ref>.
 ===زبور و [[مهدویت]]===
 *کتاب زبور جزء اموالی است که [[میراث]] [[انبیاء]] محسوب می‌‌شود و به [[پیامبر اسلام]]{{صل}} رسیده و اکنون نزد [[امام زمان]]{{ع}} است و در [[زمان ظهور]] آن [[حضرت]]، کتاب زبور را به همراه سایر [[کتب آسمانی]] از غاری در [[انطاکیه]] خارج خواهد نمود. در کتاب زبور فعلی که میان کتب [[عهد عتیق]] پراکنده است به [[ظهور منجی]] در [[آخرالزمان]] اشاره می‌‌کند و [[قرآن کریم]] نیز این [[بشارت]] را یادآور شده است: {{متن قرآن|وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصَّالِحُونَ}}<ref>«و در زبور  پس از تورات  نگاشته‌ایم که بی‌گمان زمین را بندگان شایسته من به ارث خواهند برد» سوره انبیاء، آیه ۱۰۵.</ref>. در زبور نیز بدین گونه یاد شده است: «شرورها نابود می‌‌شوند و کسانی که به [[خداوند]] تکیه دارند [[وارث زمین]] خواهند شد»<ref>عهد عتیق: کتاب مزامیر، مزمور ۳۷.</ref>.<ref>ر.ک: حیدرزاده، عباس، فرهنگنامۀ آخرالزمان، ص ۳۲۹.</ref> از این [[حقیقت]] روشن می‌‌شود بخش‌هایی از زبور هنوز در [[کتاب مقدس]] وجود دارد که از [[تحریف]] دور مانده است<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه‌، ج۱۳، ص ۵۲۰.</ref>.<ref>ر.ک: فرهنگ شیعه، ص ۲۷۶.</ref>