امانت در حدیث: تفاوت میان نسخهها
←جستارهای وابسته
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۴۴: | خط ۴۴: | ||
#[[امام صادق]]{{ع}} میفرماید: [[پیامبر خدا]]{{صل}} چون در [[حجة الوداع]]، [[اعمال]] [[منی]] را به جا آورد، در آن جا ایستاد و فرمود: "... هان! هر که در نزدش امانتی است، آن را به سپارندهاش باز گرداند"<ref>{{متن حدیث|الْإِمَامُ الصَّادِقُ{{ع}}: إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ{{صل}} وَقَفَ بِمِنًى حِينَ قَضَى مَنَاسِكَهَا فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ فَقَالَ:... أَلَا مَنْ كَانَتْ عِنْدَهُ أَمَانَةٌ فَلْيُؤَدِّهَا إِلَى مَنِ ائْتَمَنَهُ عَلَيْهَا}}؛ الکافی، ج۷، ص۲۷۳، ح۱۲، عن زید الشحام؛ کتاب من لا یحضره الفقیه، ج۴، ص۹۲، ح۵۱۵۱، عن سماعه؛ الخصال، ص۴۸۷، ح۶۳، عن ابن عمر؛ تحف العقول، ص۳۱، کلاهما نحوه؛ بحارالأنوار، ج۸۳، ص۲۷۹، ح۶؛ مسند ابن حنبل، ج۷، ص۳۳۷، ح۲۰۷۲۰؛ کنزالعمال، ج۵، ص۱۳۱، ح۱۲۳۵۷ و راجع، السنن الکبری، ج۶، ص۱۶۰، ح۱۱۵۲۶.</ref>. | #[[امام صادق]]{{ع}} میفرماید: [[پیامبر خدا]]{{صل}} چون در [[حجة الوداع]]، [[اعمال]] [[منی]] را به جا آورد، در آن جا ایستاد و فرمود: "... هان! هر که در نزدش امانتی است، آن را به سپارندهاش باز گرداند"<ref>{{متن حدیث|الْإِمَامُ الصَّادِقُ{{ع}}: إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ{{صل}} وَقَفَ بِمِنًى حِينَ قَضَى مَنَاسِكَهَا فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ فَقَالَ:... أَلَا مَنْ كَانَتْ عِنْدَهُ أَمَانَةٌ فَلْيُؤَدِّهَا إِلَى مَنِ ائْتَمَنَهُ عَلَيْهَا}}؛ الکافی، ج۷، ص۲۷۳، ح۱۲، عن زید الشحام؛ کتاب من لا یحضره الفقیه، ج۴، ص۹۲، ح۵۱۵۱، عن سماعه؛ الخصال، ص۴۸۷، ح۶۳، عن ابن عمر؛ تحف العقول، ص۳۱، کلاهما نحوه؛ بحارالأنوار، ج۸۳، ص۲۷۹، ح۶؛ مسند ابن حنبل، ج۷، ص۳۳۷، ح۲۰۷۲۰؛ کنزالعمال، ج۵، ص۱۳۱، ح۱۲۳۵۷ و راجع، السنن الکبری، ج۶، ص۱۶۰، ح۱۱۵۲۶.</ref>. | ||
#[[امام علی]]{{ع}} میفرماید: [[سوگند]] یاد میکنم که [[پیامبر خدا]]{{صل}} ساعتی پیش از [[وفات]] خود، سه بار به من فرمود: "[[ابو الحسن]]! [[امانت]] را به صاحبش باز گردان، [[نیک]] باشد یا بد و [[امانت]] بزرگ باشد یا کوچک، حتّی نخ و سوزن را"<ref>{{متن حدیث|الْإِمَامُ عَلِیّ{{ع}} أُقْسِمُ لَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ{{صل}} يَقُولُ لِي قَبْلَ وَفَاتِهِ بِسَاعَةٍ مِرَاراً ثَلَاثاً: يَا أَبَا الْحَسَنِ أَدِّ الْأَمَانَةَ إِلَى الْبَرِّ وَ الْفَاجِرِ فِيمَا جَلَّ وَ قَلَّ حَتَّى الْخَيْطِ وَ الْمِخْيَطِ}}؛ تحف العقول، ص۱۷۵؛ بشارة المصطفی، ص۲۹؛ بحارالأنوار، ج۷۷، ص۲۷۳، ح۱.</ref><ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[سیره پیامبر خاتم ج۱ (کتاب)|سیره پیامبر خاتم]]، ج۱، ص ۳۰۸-۳۱۵.</ref>. | #[[امام علی]]{{ع}} میفرماید: [[سوگند]] یاد میکنم که [[پیامبر خدا]]{{صل}} ساعتی پیش از [[وفات]] خود، سه بار به من فرمود: "[[ابو الحسن]]! [[امانت]] را به صاحبش باز گردان، [[نیک]] باشد یا بد و [[امانت]] بزرگ باشد یا کوچک، حتّی نخ و سوزن را"<ref>{{متن حدیث|الْإِمَامُ عَلِیّ{{ع}} أُقْسِمُ لَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ{{صل}} يَقُولُ لِي قَبْلَ وَفَاتِهِ بِسَاعَةٍ مِرَاراً ثَلَاثاً: يَا أَبَا الْحَسَنِ أَدِّ الْأَمَانَةَ إِلَى الْبَرِّ وَ الْفَاجِرِ فِيمَا جَلَّ وَ قَلَّ حَتَّى الْخَيْطِ وَ الْمِخْيَطِ}}؛ تحف العقول، ص۱۷۵؛ بشارة المصطفی، ص۲۹؛ بحارالأنوار، ج۷۷، ص۲۷۳، ح۱.</ref><ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[سیره پیامبر خاتم ج۱ (کتاب)|سیره پیامبر خاتم]]، ج۱، ص ۳۰۸-۳۱۵.</ref>. | ||
==دعای [[پیامبر]]{{صل}} برای [[امانتداری]]== | |||
*به [[نقل]] از [[عبد الله بن عمرو]]: [[پیامبر خدا]]{{صل}} این [[دعا]] را بسیار میخواند: "بار خدایا! تندرستی و [[خویشتنداری]] و [[امانتداری]] و [[خوشخویی]] و [[خشنودی]] به تقدیر را از تو درخواست میکنم"<ref>{{متن حدیث|عن عبدالله بن عمرو: ٌإِنَّ رَسُولَ اللهِ کَانَ یُکْثِرُ أَنْ یَدْعُوَ: اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْصِّحَّةَ وَ الْعِفَّةَ وَ الْأمَانَةَ وَ حُسْنَ الْخُلُقِ وَ الرِّضَا بِالْقَدَرِ}}؛ الأدب المفرد، ص۱۰۰، ح۳۰۷؛ الزهد لهنّاد، ج۱، ص۲۵۶، ح۴۴۵، نحوه؛ شعب الإیمان، ج۶، ص۳۶۴، ح۸۵۴۰؛ تاریخ بغداد، ج۱۲، ص۱۲۱، الرقم ۶۵۷۱؛ الدعاء للطبرانی، ص۴۱۵، ح۱۴۰۶؛ کنز العمال، ج۲، ص۱۸۳، ح۳۶۵۰ و راجع؛ بحار الأنوار، ج۹۷، ص۲۲۸.</ref><ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[سیره پیامبر خاتم ج۱ (کتاب)|سیره پیامبر خاتم]]، ج۱، ص ۳۱۸-۳۱۹.</ref>. | |||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||