برهان تمانع: تفاوت میان نسخه‌ها

*این [[برهان]] را معمولاً با یک صورت سطحی و عامیانه تقریر می‌‌کنند. خلاصه آن تقریر این است: اگر واجب‌الوجود متعدد باشد، میان خواست‌های آنها تزاحم برقرار می‌‌شود. در این صورت یا [[اراده]] و [[قدرت]] یکی بر [[اراده]] و [[قدرت]] دیگری پیروز می‌‌شود و یا [[اراده]] و [[قدرت]] هیچ‌کدام بر [[اراده]] و [[قدرت]] دیگری [[غلبه]] ندارد. محال است که [[اراده]] و [[قدرت]] یکی از آنها مغلوب گردد؛ زیرا مغلوبیت با کمال و [[وجوب]] وجود منافی است و اگر هیچ‌کدام [[غلبه]] نکند، [[جهان]] تباه می‌‌شود، زیرا [[اراده]] هیچ‌کدام مؤثر نیست و وقتی که [[اراده]] هیچ‌یک مؤثر نباشد، رابطه [[جهان]] با واجب‌الوجود که قطعی و ضروری است، قطع می‌‌شود؛ یعنی هیچ موجودی وجود پیدا نمی‌کند و باقی نمی‌ماند و این همان معنی [[فساد]] و [[تباهی]] عالم است<ref>[[مسلم محمدی|محمدی، مسلم]]، [[فرهنگ اصطلاحات علم کلام (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات علم کلام]]، ص ۶۲.</ref>.