سال سوم هجرت: تفاوت میان نسخه‌ها

*[[نبرد]] [[بدر]] در هفدهم [[رمضان]] [[سال دوم هجرت]] به وقوع پیوست<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۱۴؛ علی بن الحسین مسعودی، مروج الذهب و معادن الجوهر، ج۲، ص۲۸۸؛ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۵۱.</ref>. حادثه دیگری که پس از [[غزوه بدر]] اتفاق افتاد برخورد با [[یهودیان]] بنی‌قینقاع بود. این گروه از [[یهودیان]] که با [[پیامبر]]{{صل}}[[پیمان]] [[صلح]] بسته بودند، پس از [[غزوه بدر]]، قصد فتنه‌گری داشتند [[پیامبر]]{{صل}} از آنها خواست که [[اسلام]] را بپذیرند و دست از فتنه‌گری بردارند؛ اما آنها خود را "بنی‌الحرب" نامیدند<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۱۷۶؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ص۴۷۹؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۴۷.</ref>. [[اهانت]] آنها به زنی [[مسلمان]] که به بازار ایشان رفته بود<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۴۸؛ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۱۷۶.</ref> [[مسلمانان]] را مصمم کرد که به محاصره قلعه آنان بپردازند. آنها پس از ۱۵ روز محاصره [[تسلیم]] شدند و چون با [[قبیله]] [[خزرج]] در [[جاهلیت]] هم‌پیمان بودند، با وساطت [[عبدالله بن ابی]] خزرجی، تنها [[حکم]] اخراج آنها از [[مدینه]] صادر شد<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۴۹؛ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۱۷۷-۱۷۸.</ref>. این [[غزوه]] از نیمه [[شوال]]، آغاز و آخر [[شوال]] به پایان رسید<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۲۱؛ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۱۷۶ (در نیمه شوال تا اول ذی القعده).</ref><ref>[[زینب ابراهیمی|ابراهیمی، زینب]]، [[گاه‌شمار (مقاله)| گاه‌شمار]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۱، ص:۲۰.</ref>.

*[[غزوه]] ذی‌امر در صفر<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۴۸۷؛ ابن حزم، جوامع السیرة النبویه، ج۲، ص۱۲۱.</ref> و [[غزوه بحران]] در ششم [[جمادی الاول]]<ref>تقی الدین مقریزی، إمتاع الأسماع بما للنبی من الأحوال و الأموال و الحفدة و المتاع، ج۸، ص۳۵۴.</ref> [[سال سوم هجرت]] قبل از [[غزوه احد]] برای [[سرکوب]] تحرکات بدویان [[حجاز]] صورت گرفت.

*[[قریش]] پس از یک سال تلاش در اواخر [[رمضان]] [[سال]] سوم، سپاهی شامل سه هزار [[مرد]] [[جنگی]] به سوی [[مدینه]] گسیل داشت<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ص۲۰۴؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۲۸.</ref>.[[پیامبر]]{{صل}} پس از اطلاع از طریق عمویش، [[عباس]]<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۳۱۳؛ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۲۰۳.</ref> و [[مشورت]] با [[مسلمانان]]، [[تصمیم]] گرفت که بیرون از [[مدینه]] بجنگد<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ص۶۳؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۲۹؛ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۲۱۰-۲۱۱.</ref>.

*[[نبرد]] [[احد]]، [[شنبه]]، هفتم [[شوال]] با حمله [[قریش]] آغاز شد. [[سپاه اسلام]] در آستانه [[پیروزی]] بود که نگهبانان دره، به [[شوق]] [[غنایم]]، مکان خود را ترک کردند و تنها [[مقاومت]] [[پیامبر]]{{صل}} و [[علی]]{{ع}} و عده‌ای از [[یاران]] ایشان باعث بازگشت فراریان به صحنه [[نبرد]] شد. هفتاد تن از [[انصار]] و چهار تن از [[مهاجران]] در این [[جنگ]] به [[شهادت]] رسیدند<ref> سوره آل عمران، آیات ۱۲۱-۱۷۱.</ref><ref>[[زینب ابراهیمی|ابراهیمی، زینب]]، [[گاه‌شمار (مقاله)| گاه‌شمار]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۱، ص:۲۱.</ref>.