بیعت عقبه اول: تفاوت میان نسخه‌ها

*[[پیامبر خدا]]{{صل}} در موسم [[حج]] و سایر اجتماعات [[مکه]] [[قبایل]] [[عرب]] را به [[دین اسلام]] [[دعوت]] می‌فرمود. در یکی از این اجتماعات که [[قبایل]] به [[مکه]] آمده بودند، شش نفر از [[مردم مدینه]] از [[قبیله]] [[خزرج]] نیز مانند سایر [[قبایل]] در میان آنها حاضر بودند. پس، آن [[حضرت]] [[دعوت]] خویش را [[ابلاغ]] کرد و آنها [[دعوت]] [[خاتم انبیا]]{{صل}} را پذیرفتند؛ زیرا ایشان به [[آشتی]] و [[صلح]] و [[صفا]] نوید می‌داد. سپس آنها به یثرب باز گشتند و [[مردم]] را از [[دعوت]] [[رسول الله]]{{صل}} [[آگاه]] و [[مردم]] هم از این [[دعوت]] استقبال کردند؛ زیرا آنان از [[یهودیان]] [[مدینه]] درباره [[ظهور]] [[پیامبری]] در [[حجاز]] [[آگاه]] شده بودند<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج ۱، ص ۴۲۸ - ۴۲۹؛ تاریخ الطبری، ج ۲، ص ۳۵۴ - ۳۵۵؛ ابن حزم، جوامع السیرة النبویه، ص ۵۵؛، دلائل النبوه، ج ۲، ص ۴۳۴ - ۴۳۵ و الطبقات الکبری، ج ۱، ص ۱۷۰ - ۱۷۱.</ref>.

*[[سال]] بعد، [[دوازده نفر]] از [[مردم]] یثرب که دو [[زن]] نیز در میان آنها بودند، در موسم [[حج]] به [[مکه]] آمدند و در [[عقبه]] با [[رسول خدا]]{{صل}} [[بیعت]] کردند که به [[خدا]] [[شرک]] نورزند، دزدی و [[زنا]] نکنند، [[فرزندان]] خود را نکشند، به کسی [[بهتان]] و افترا نزنند و در [[کارهای نیک]]، از [[رسول خدا]]{{صل}} [[نافرمانی]] نکنند <ref>الطبقات الکبری، ج۱، ص۱۷۱؛ السیرة النبویه، ج۱، ص۴۳۴؛ دلائل النبوه، ج ۲، ص ۴۳۶ و [[تاریخ]] الطبری، ج۲، ص۳۵۶.</ref>.

==منابع==