رحمت پیامبر خاتم: تفاوت میان نسخه‌ها

رحمت پیامبر خاتم (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۱۲ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۳۲

۲ بایت اضافه‌شده ، ‏۱۲ ژوئن ۲۰۲۰

جز

جایگزینی متن - 'جهان بینی' به 'جهان‌بینی'

دیداریویکی‌متن

Wasity

دیوان‌سالاران، مدیران

۲۲۴٬۹۰۲

ویرایش

@@ خط ۱۱: / خط ۱۱: @@
 ==مقدمه==
-صفت [[مهربانی پیامبر]] و [[عطوفت]] وی در دوران [[بعثت]] و امر [[تبلیغ]]، یکی از ویژگی‌هایی است که [[قرآن]] بارها از آن سخن گفته و این نکته به [[دلیل]] [[ضرورت]] [[آگاهی]] مخاطبان و تأکید بر بایستگی آن در امر [[دین]] و [[معنویت]] است. این نکته بر خاسته از [[جهان]] بینی [[توحیدی]] است که [[خداوند]] رحمان است و یکی از اسما او رحمان و رحیمیت است و [[مودت]] را در نهاد [[انسان]] قرار داده، [[غفور]] و اهل [[گذشت]] است و اساس و [[غلبه]] را بر [[رحمت]] گذاشته: {{متن قرآن|وَرَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ}}<ref>«و در این جهان و در جهان واپسین برای ما نیکی مقرّر فرما که ما به سوی تو بازگشته‌ایم؛ فرمود: عذابم را به هر کس بخواهم می‌رسانم و بخشایشم همه چیز را فرا می‌گیرد و آن را به زودی برای آنان که پرهیزگاری می‌ورزند و زکات می‌دهند و کسانی که به آیات ما ایمان دارن» سوره اعراف، آیه ۱۵۶.</ref> و [[رحمت]] او بر [[غضب]] او پیشی می‌گیرد: «[[سبقت]] رحمته [[علی]] غضبه».
+صفت [[مهربانی پیامبر]] و [[عطوفت]] وی در دوران [[بعثت]] و امر [[تبلیغ]]، یکی از ویژگی‌هایی است که [[قرآن]] بارها از آن سخن گفته و این نکته به [[دلیل]] [[ضرورت]] [[آگاهی]] مخاطبان و تأکید بر بایستگی آن در امر [[دین]] و [[معنویت]] است. این نکته بر خاسته از [[جهان‌بینی]] [[توحیدی]] است که [[خداوند]] رحمان است و یکی از اسما او رحمان و رحیمیت است و [[مودت]] را در نهاد [[انسان]] قرار داده، [[غفور]] و اهل [[گذشت]] است و اساس و [[غلبه]] را بر [[رحمت]] گذاشته: {{متن قرآن|وَرَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ}}<ref>«و در این جهان و در جهان واپسین برای ما نیکی مقرّر فرما که ما به سوی تو بازگشته‌ایم؛ فرمود: عذابم را به هر کس بخواهم می‌رسانم و بخشایشم همه چیز را فرا می‌گیرد و آن را به زودی برای آنان که پرهیزگاری می‌ورزند و زکات می‌دهند و کسانی که به آیات ما ایمان دارن» سوره اعراف، آیه ۱۵۶.</ref> و [[رحمت]] او بر [[غضب]] او پیشی می‌گیرد: «[[سبقت]] رحمته [[علی]] غضبه».
 نکته دیگر بکارگیری صفت رحمان در [[ادبیات]] [[قرآن]] به جز در آغاز [[سوره‌ها]] و تکرار این کلمه در ۱۱۳ [[سوره]] است. یکی از [[ویژگی پیامبر]] بکارگیری این کلمه در میان مخاطبانی بوده که با این کلمه [[انس]] بیشتری داشته‌اند، مانند [[سوره مریم]] و مخاطبان [[مسیحی]] آن ([[مردم]] [[حبشه]]) که بسامد این کلمه در این [[سوره]] قابل [[قیاس]] با سوره‌های دیگر نیست. یا تأکید بر این نکته چه بگویید [[الله]] و یا [[رحمن]] باز مقصود یکی است: {{متن قرآن|قُلِ ادْعُوا اللَّهَ أَوِ ادْعُوا الرَّحْمَنَ أَيًّا مَا تَدْعُوا فَلَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَى}}<ref>«بگو: چه «الله» را بخوانید و چه «رحمان» را؛ هر چه بخوانید، نام‌های نیکوتر او راست و به نمازت نه بانگ بردار و نه آن را بی‌آوا بخوان و میان آن (دو)، راهی (میانه) بگزین!» سوره اسراء، آیه ۱۱۰.</ref> به همین [[دلیل]] [[پیامبر]] او نیز چنین باشد: {{متن قرآن|رَحْمَةً لِلْعَالَمِينَ}}<ref>«و تو را جز رحمتی برای جهانیان، نفرستاده‌ایم» سوره انبیاء، آیه ۱۰۷.</ref> و {{متن قرآن|وَرَحْمَةٌ لِلَّذِينَ آمَنُوا}}<ref>«و برخی از ایشان کسانی هستند که پیغمبر را آزار می‌کنند و می‌گویند او خوش‌باور است؛ بگو سخن نیوش خوبی برای شماست که به خداوند ایمان و مؤمنان را باور دارد و برای آن دسته از شما که ایمان آورده‌اند رحمت است و برای آن کسان که به فرستاده خداوند آزار می‌رسانند» سوره توبه، آیه ۶۱.</ref> و در [[تعلیم]] به [[پیامبر]] می‌گوید: {{متن قرآن|وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ}}<ref>«و از سر مهر برای آنان به خاکساری افتادگی کن  و بگو پروردگارا! بر آنان بخشایش آور چنان که آنها مرا در کودکی پروردند» سوره اسراء، آیه ۲۴.</ref> به این جهت [[رحیم]] بودن [[پیامبر]] که یکی از اوصاف اوست، بر اساس یکی از مبانی است و مظاهری دارد که به شرح زیر اشاره خواهد شد.