عبدالرحمن بن ملجم مرادی: تفاوت میان نسخه‌ها

: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;"> [[عبدالرحمن بن ملجم مرادی در حدیث]] | [[عبدالرحمن بن ملجم مرادی در نهج البلاغه]] |[[عبدالرحمن بن ملجم مرادی در تاریخ اسلامی]]</div>

: <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[عبدالرحمن بن ملجم مرادی (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>

*[[عبدالرحمن بن ملجم مرادی]]، از [[خوارج نهروان]] و از [[قبیله]] مراد بود. او در ابتدا در زمره [[یاران امام]]{{ع}} بود. پس از ماجرای [[حکمیّت]] در [[جنگ صفین]] به [[خوارج]] پیوست. او [[قرآن]] را با صوتی [[زیبا]] [[تلاوت]] می‌کرد، از این‌رو عمروبن عاص، که در دوران [[خلافت]] [[خلیفه دوم]] [[فرماندار مصر]] بود، وی را از ملازمان خود قرار داد و به [[دستور]] [[خلیفه]] [[ابن‌ملجم]] را در جوار [[مسجد]] ساکن کرد تا به [[مردم]] [[قرآن]] و [[معارف]] بیاموزد و [[مشکلات]] [[شرعی]] [[مردم]] را حل کند. پس از [[جنگ نهروان]]، سه تن از [[خوارج]] از جمله ابن‌ ملجم در [[مکه]] گرد آمدند و عامل نابسامانی [[مسلمین]] را در وجود سه تن، [[امام علی]]{{ع}}، [[معاویه]] و [[عمروعاص]] دانستند و هم‌پیمان شدند که هر یک، [[قتل]] یکی از آنها را برعهده بگیرد. [[ابن‌ملجم]] نیز [[قتل]] [[امام]]{{ع}} را برعهده گرفت و روانه [[کوفه]] شد. او در نزد دوستانش که آنان نیز از [[خوارج]] بودند ساکن شد و نقشه خویش را از همگان مخفی داشت. در این میان نقش زنی به نام قطام که خود از [[خوارج]] بود و پیش‌تر [[پدر]] و برادرش در [[جنگ نهروان]] به [[قتل]] رسیده بودند نیز، قابل توجه است. [[ابن‌ملجم]] دل‌باخته قطام شد و قطام نیز مَهر خود را [[خون]] [[امام]] قرار داد. سرانجام [[ابن‌ملجم]] [[شب]] نوزدهم [[ماه رمضان]] [[سال]] ۴۰ [[هجری]] در [[مسجد کوفه]] خوابید و چون به‌ هنگام [[صبح]] [[امام]]{{ع}} وارد [[مسجد]] شد و در [[محراب]] ایستاد، او با تکرار [[شعار]] [[خوارج]] که "ای [[علی]]! [[حکم]] از آنِ تو نیست، بلکه از خداست"، [[شمشیر]] زهرآگین را بر فرق [[امام]]{{ع}} فرود آورد. نقش [[اشعث بن قیس]] در تحریک و کمک در اجرای نقشه [[ابن‌ملجم]] نیز نقشی ویژه است. [[ابن‌ملجم]] پس از ضربت زدن بر فرق [[امام]]{{ع}} به [[اسارت]] درآمد و چندی بعد به‌دست [[امام حسن مجتبی]]{{ع}} [[قصاص]] شد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۷۶- ۷۷.</ref>.

*[[امام علی]]{{ع}} در [[وصیت]] به [[فرزندان]] خویش این‌گونه سفارش می‌کند: اگر ماندم خودم خون‌بهای خویش دانم و اگر درگذشتم راهم را [[طی]] کرده‌ام و اگر بخشودم به [[خدا]] نزدیک شده‌ام و برای شمایان –اگر ببخشید- [[ثواب]] و کار نیکوست. پس درگذرید. مگر [[دوست]] ندارید که [[خدا]] از شما درگذرد. به [[خدا]] [[سوگند]]،از ناگهان در آمدن [[مرگ]] ناراحت نشدم و مهمان ناخوانده‌ای نبود، بلکه من همانند تشنه آب‌یاب در [[انتظار]] و جست‌وجوی آن بودم؛ و [[پاداش الهی]] برای [[نیکوکاران]] بهتر است<ref>نهج البلاغه، نامه ۲۳؛ {{متن حدیث|ْ إِنْ أَبْقَ فَأَنَا وَلِيُّ دَمِي وَ إِنْ أَفْنَ فَالْفَنَاءُ مِيعَادِي وَ إِنْ أَعْفُ فَالْعَفْوُ لِي قُرْبَةٌ وَ هُوَ لَكُمْ حَسَنَةٌ فَاعْفُوا {{متن قرآن|أَ لا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ}}}}«و سرمایه‌داران و توانگران از شما نباید [[سوگند]] یاد کنند که به [[خویشاوندان]] و [[مستمندان]] و [[مهاجران]] در [[راه خدا]] چیزی ندهند و باید در گذرند و چشم بپوشند، آیا [[دوست]] نمی‌دارید که [[خداوند]] شما را بیامرزد؟ و [[خداوند]] آمرزنده‌ای بخشاینده است» [[سوره نور]]، [[آیه]] ۲۲، وَ اللَّهِ مَا فَجَأَنِی مِنَ الْمَوْتِ وَارِدٌ کَرِهْتُهُ وَ لَا طَالِعٌ أَنْکَرْتُهُ وَ مَا کُنْتُ إِلَّا کَقَارِبٍ وَرَدَ وَ طَالِبٍ وَجَدَ- {{متن قرآن|وَمَا عِنْدَ اللَّهِ خَیْرٌ لِلْأَبْرَارِ}}«اما کسانی را که از پروردگارشان پروا کرده‌اند، بوستان‌هایی است که از بن آنها جویباران روان است، در آنها جاودانند، به [[پذیرایی]] از نزد [[خداوند]] و آنچه نزد [[خداوند]] است برای [[نیکوکاران]] بهتر است» سوره [[آل عمران]]، [[آیه]] ۱۹۸}}</ref>. جنازه [[ابن‌ملجم]] در [[کوفه]] [[دفن]] شد. [[روایت]] است که [[مردم کوفه]] هر ساله هیزم می‌آوردند و هفت روز بر [[گور]] او [[آتش]] می‌افروختند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص۷۷.</ref>.

* [[پرونده:13681048.jpg|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۱''']]

[[رده:امام علی]]

[[رده:ابن ملجم مرادی]]

[[رده:مدخل نهج البلاغه]]