بحث:ادعای مهدویت: تفاوت میان نسخه‌ها

بحث:ادعای مهدویت (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۱۷ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۲۲:۱۸

۴ بایت حذف‌شده ، ‏۱۷ ژوئن ۲۰۲۰

جز

جایگزینی متن - 'نادرست' به 'نادرست'

دیداریویکی‌متن

Wasity

دیوان‌سالاران، مدیران

۲۲۴٬۸۸۷

ویرایش

@@ خط ۱۶: / خط ۱۶: @@
 *[[اسامی]] برخی [[مدعیان مهدویت]] در طول [[تاریخ]] از این قرار است: [[ابو اسحاق ابو عبیده ثقفی]]، کیخسرو، [[ابوالحسن]] [[زید بن علی]]، ابو العباس [[سفاح]]، [[ابو مسلم]] [[امین]] [[آل محمد]]، (معروف به ابومسلم [[خراسانی]])، ابن مقنع، [[ابو محمد]] [[عبدالله]] [[مهدی]]، [[حاکم]] بامر [[الله]]، [[ابو عبدالله]] [[مغربی]]، [[مهدی سودانی]]، [[عباس]] الریفی، الرجل الجبلی، توزری، الرجل الطرابلسی، السید [[محمد]] الجونپوری الهندی، [[سید محمد]] مشهدی، [[موسی]] کردی، ابو الکرم دارانی، [[شیخ]] علایی، [[عبدالله]] عجفی، بنگالی، [[محمد]] بن [[احمد]] سودانی، [[شیخ]] سعید [[یمانی]]، السید [[محمد]] بن [[علی بن احمد]] الادریسی، الشیخ [[شمس]] الدین [[محمد]] الفریانی بن [[احمد]] المغربی، الشیخ المغربی، الرجل المصری، [[محمد بن عبدالله]]، [[محمد]] قرمانی، [[غلام احمد قادیانی]]، [[میرزا]] [[طاهر]] (مشهور به حکّاک)، [[شیخ]] [[مهدی]] قزوینی، [[سید محمد]] گجراتی [[هندی]]، [[سید محمد]] [[همدانی]]، [[سید]] [[ولی الله]] اصفهانی، [[میرزا]] [[حسن]] [[همدانی]]، غلامرضا شاه (معروف به مرکب‌ساز)، [[سید]] [[علی]] شاه‌هندی، [[هاشم]] شاه نوربخش، [[شیخ]] [[عبد]] القدیر بخارایی، [[میرزا]] بلخی، ملا عرشی کاشانی، [[سید علی موسوی]]، [[میرزا]] [[مشتاق]] [[علی شیرازی]]، بایزید ترکمانی، [[سید علی محمد باب]]، [[میرزا یحیی]] ازل، [[حسین]] [[علی]] [[عبد البهاء]] و [[یوسف]] خواجه کاشغری<ref>ر.ک: بهشتی، محمد، ادیان و مهدویت، ص ۵۴.</ref>.
 *کسانی که در [[تاریخ]] بدین عنوان [[شهرت]] یافته‌اند، به اعتباری بر سه گروه قابل تقسیم‌اند:
-#کسانی که دیگران روی انگیزه‌های خاصی، آنان را "[[مهدی]]" [[نجات‌بخش]] خواندند. این واقعیت از [[تاریخ]] به دست می‌آید برخی از کسانی که [[ادعای مهدویت]] به آنها نسبت داده شده، نه از سوی خود آنان سرچشمه گرفته است و نه خود بدان [[راضی]] بوده‌اند؛ بلکه [[یاران]] و پیروانشان چنین ادعایی را به آنها نسبت داده و این [[اندیشه]] را گسترش دادند! البته می‌بایست خود آنان، چنین ادعاهای دروغین و نسبت‌های [[نادرست]] را به شدت نفی می‌کردند؛ اما روشن نیست چرا خود آنان در برابر این عنوان ساختگی، فریاد [[اعتراض]] بلند نکردند و پیروانشان کوشیدند تا برخی علایم و نشانه‌های [[حضرت مهدی]] را به این چهره‌ها [[تطبیق]] و [[تفسیر]] نمایند! برای نمونه از این گروه می‌توان بدین چهره‌ها اشاره کرد: [[محمد حنفیه]]؛[[ زید]] [[فرزند]] [[امام سجاد]] {{ع}} و [[محمد بن عبد الله محض]] <ref>ر.ک: قزوینی، سید محمد کاظم، امام مهدی از تولد تا بعد از ظهور، ص ۵۶۶؛ امام مهدی {{ع}} از ولادت تا ظهور، ص ۵۶۵ تا ۵۷۲؛ تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۶۲۸؛ سلیمیان، خدامراد، درسنامه مهدویت، ج‌۱، ص۱۱۲، ۱۱۳.</ref>.
+#کسانی که دیگران روی انگیزه‌های خاصی، آنان را "[[مهدی]]" [[نجات‌بخش]] خواندند. این واقعیت از [[تاریخ]] به دست می‌آید برخی از کسانی که [[ادعای مهدویت]] به آنها نسبت داده شده، نه از سوی خود آنان سرچشمه گرفته است و نه خود بدان [[راضی]] بوده‌اند؛ بلکه [[یاران]] و پیروانشان چنین ادعایی را به آنها نسبت داده و این [[اندیشه]] را گسترش دادند! البته می‌بایست خود آنان، چنین ادعاهای دروغین و نسبت‌های نادرست را به شدت نفی می‌کردند؛ اما روشن نیست چرا خود آنان در برابر این عنوان ساختگی، فریاد [[اعتراض]] بلند نکردند و پیروانشان کوشیدند تا برخی علایم و نشانه‌های [[حضرت مهدی]] را به این چهره‌ها [[تطبیق]] و [[تفسیر]] نمایند! برای نمونه از این گروه می‌توان بدین چهره‌ها اشاره کرد: [[محمد حنفیه]]؛[[ زید]] [[فرزند]] [[امام سجاد]] {{ع}} و [[محمد بن عبد الله محض]] <ref>ر.ک: قزوینی، سید محمد کاظم، امام مهدی از تولد تا بعد از ظهور، ص ۵۶۶؛ امام مهدی {{ع}} از ولادت تا ظهور، ص ۵۶۵ تا ۵۷۲؛ تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۶۲۸؛ سلیمیان، خدامراد، درسنامه مهدویت، ج‌۱، ص۱۱۲، ۱۱۳.</ref>.
 #کسانی که به [[انگیزه]] [[جاه‌طلبی]] و قدرت‌خواهی، چنین ادعای دروغینی داشتند. اینان کسانی بودند که به انگیزه‌های فریبکارانه و جاه‌طلبانه، [[ادعای مهدویت]] نمودند و برای جلب [[عواطف]] و به دست آوردن [[قدرت]] به [[دروغ]] خود را [[مهدی]] [[نجات‌بخش]] معرفی کردند! از جملۀ این گروه، "[[مهدی عباسی]]" است. پدرش [[منصور دوانیقی]] ادعا کرد: پسرش "[[مهدی عباسی]]"، همان [[مهدی موعود]] است! این در حالی است که خود او پیش از این ادعا، به [[محمد بن عبد الله محض]] ـ به عنوان [[مهدی]] [[نجات‌بخش]] است ـ دست [[بیعت]] داده بود و او را [[مهدی]] [[نجات‌بخش]] می‌دانست! <ref>ر.ک: قزوینی، سید محمد کاظم، امام مهدی از تولد تا بعد از ظهور، ص ۵۶۶؛ امام مهدی {{ع}} از ولادت تا ظهور، ص ۵۶۵ تا ۵۷۲؛ تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۶۲۸؛ سلیمیان، خدامراد، درسنامه مهدویت، ج‌۱، ص۱۱۲، ۱۱۳.</ref>.
 #کسانی که طبق نقشه [[استعمار]] و به اشاره [[بیدادگران]]، به چنین فریبی دست یازیدند و خود را [[مهدی]] [[نجات‌بخش]]، معرفی کردند. اینان عناصری بودند که براساس نقشه و خواست استعمارگران، [[ادعای مهدویت]] نمودند! [[استعمار]] [[پلید]] برای درهم کوبیدن [[اسلام]] و ایجاد [[اختلاف]] و [[کینه‌توزی]] در [[جامعه اسلامی]]، نقشه‌های خائنانه بسیاری کشید تا به [[هدف]] خویش برسد و [[جهان اسلام]] را ببلعد! از جمله نقشه‌های [[شیطانی]] آن در این میدان، ساختن مرام‌ها و مسلک‌های رنگارنگ در میان [[مسلمانان]] و بازی با مفاهیم و [[اعتقادات]] [[دینی]] آنان بود تا بدین [[وسیله]]، [[بی‌ایمانی]] و سست‌باوری و تزلزل [[دل‌ها]] را در [[جامعه اسلامی]]، پدید آورد! از چیزهایی که از آن در این میدان سوءاستفاده کرد، [[اندیشه]] و [[عقیده]] به [[مهدی موعود]] بود. در این راه برخی عناصر را به دلخواه خویش [[تربیت]] کرد و به آنان [[دستور]] داد تا [[ادعای مهدویت]] کنند و با همه امکانات آنان را در این راه [[یاری]] رساند!! <ref>ر.ک: قزوینی، سید محمد کاظم، امام مهدی از تولد تا بعد از ظهور، ص ۵۶۶؛ امام مهدی {{ع}} از ولادت تا ظهور، ص ۵۶۵ تا ۵۷۲؛ تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۶۲۸؛ سلیمیان، خدامراد، درسنامه مهدویت، ج‌۱، ص۱۱۲، ۱۱۳.</ref>.