جز
جایگزینی متن - 'ماه' به 'ماه'
جز (جایگزینی متن - 'کنده' به 'کنده') |
جز (جایگزینی متن - 'ماه' به 'ماه') |
||
| خط ۲۴: | خط ۲۴: | ||
#[[پیامبر خدا]]{{صل}} میفرماید: من جلودار پیامبرانم، و [[فخر]] نمیفروشم. من خاتم پیامبرانم، و [[فخر]] نمیفروشم. من نخستین شفاعتکننده و نخستین کسی هستم که شفاعتش پذیرفته میشود، و [[فخر]] نمیفروشم<ref>{{متن حدیث|رَسُولُ الله{{صل}}: أَنَا قَائِدُ الْمُرْسَلِينَ وَلَا فَخْرَ، وَأَنَا خَاتَمُ النَّبِيِّينَ وَلَا فَخْرَ، وَأَنَا أَوَّلُ شَافِعٍ وَأَوَّلُ مُشَفَّعٍ وَلَا فَخْرَ}}؛ سنن الدارمي، ج۱، ص۳۱، ح۴۹؛ المعجم الأوسط، ج۱، ص۶۱،ح ۱۷۰؛ کتاب الأوائل لابن أبي عاصم، ص۴۲، ح۸۸ کلّها عن جابر بن عبدالله؛ کنز العمّال،ج۱۱، ص۴۰۴، ح۳۱۸۸۳.</ref>. | #[[پیامبر خدا]]{{صل}} میفرماید: من جلودار پیامبرانم، و [[فخر]] نمیفروشم. من خاتم پیامبرانم، و [[فخر]] نمیفروشم. من نخستین شفاعتکننده و نخستین کسی هستم که شفاعتش پذیرفته میشود، و [[فخر]] نمیفروشم<ref>{{متن حدیث|رَسُولُ الله{{صل}}: أَنَا قَائِدُ الْمُرْسَلِينَ وَلَا فَخْرَ، وَأَنَا خَاتَمُ النَّبِيِّينَ وَلَا فَخْرَ، وَأَنَا أَوَّلُ شَافِعٍ وَأَوَّلُ مُشَفَّعٍ وَلَا فَخْرَ}}؛ سنن الدارمي، ج۱، ص۳۱، ح۴۹؛ المعجم الأوسط، ج۱، ص۶۱،ح ۱۷۰؛ کتاب الأوائل لابن أبي عاصم، ص۴۲، ح۸۸ کلّها عن جابر بن عبدالله؛ کنز العمّال،ج۱۱، ص۴۰۴، ح۳۱۸۸۳.</ref>. | ||
#[[پیامبر خدا]]{{صل}} میفرماید: [[روز قیامت]] که میشود، من پیشوای [[پیامبران]] و سخنور و شفاعتدار ایشان هستم، و فخری نمیفروشم<ref>{{متن حدیث|رَسُولُ الله{{صل}}: إِذَا كَانَ يَوْمُ القِيَامَةِ كُنْتُ إِمَامَ النَّبِيِّينَ وَخَطِيبَهُمْ وَصَاحِبَ شَفَاعَتِهِمْ، غَيْرُ فَخْرٍ}}؛ سنن الترمذي، ج۵، ص۵۸۶، ح۳۶۱۳؛ سنن ابن صماجة، ج۲، ص۱۴۴۳، ح۴۳۱۴؛ مسند ابن حنبل، ج۸، ص۵۳، ح۲۱۳۱۱؛ المستدرك علی الصحیحین، ج۱، ص۱۴۳، ح۲۴۱، کلّها عن اُبيّ بن کعب؛ المصنّف لابن أبي شبیه، ج۷، ص۴۰۹، ح۲ عن الطفیل بن اُبيّ عن أبیه؛ کنزالعمّال،ج۱۱، ص۴۰۶، ح۳۱۸۹۸.</ref>. | #[[پیامبر خدا]]{{صل}} میفرماید: [[روز قیامت]] که میشود، من پیشوای [[پیامبران]] و سخنور و شفاعتدار ایشان هستم، و فخری نمیفروشم<ref>{{متن حدیث|رَسُولُ الله{{صل}}: إِذَا كَانَ يَوْمُ القِيَامَةِ كُنْتُ إِمَامَ النَّبِيِّينَ وَخَطِيبَهُمْ وَصَاحِبَ شَفَاعَتِهِمْ، غَيْرُ فَخْرٍ}}؛ سنن الترمذي، ج۵، ص۵۸۶، ح۳۶۱۳؛ سنن ابن صماجة، ج۲، ص۱۴۴۳، ح۴۳۱۴؛ مسند ابن حنبل، ج۸، ص۵۳، ح۲۱۳۱۱؛ المستدرك علی الصحیحین، ج۱، ص۱۴۳، ح۲۴۱، کلّها عن اُبيّ بن کعب؛ المصنّف لابن أبي شبیه، ج۷، ص۴۰۹، ح۲ عن الطفیل بن اُبيّ عن أبیه؛ کنزالعمّال،ج۱۱، ص۴۰۶، ح۳۱۸۹۸.</ref>. | ||
#[[پیامبر خدا]]{{صل}} میفرماید: به من پنج چیز عطا شد که به هیچ [[پیامبری]] پیش از من عطا نشده بود، و آنها را برای [[خودستایی]] نمیگویم: من به سوی همه [[مردم]]، سرخ و سیاه، فرستاده شدم، و با ترسی که به فاصله یک | #[[پیامبر خدا]]{{صل}} میفرماید: به من پنج چیز عطا شد که به هیچ [[پیامبری]] پیش از من عطا نشده بود، و آنها را برای [[خودستایی]] نمیگویم: من به سوی همه [[مردم]]، سرخ و سیاه، فرستاده شدم، و با ترسی که به فاصله یک ماه جلوتر از من در [[دل]] [[دشمنان]] میافتاد، [[یاری]] شدم، و غنیمتهای [[جنگی]] برای من [[حلال]] شد، با آن که برای کسی پیش از من [[حلال]] نشده بود، و [[زمین]] برای من، [[مسجد]] و [[پاک]] کننده قرار داده شد، و به من [[حقّ]] [[شفاعت]] داده شده و آن را برای امّتم اندوختهام، برای کسی که هیچ شرکی به [[خداوند]] نیاورد<ref>{{متن حدیث|رَسُولُ الله{{صل}}: أُعْطِيتُ خَمْسًا لَمْ يُعْطَهُنَّ نَبِيٌّ قَبْلِي، وَلا أَقُولُهُنَّ فَخْرًا: بُعِثْتُ إِلَى النَّاسِ كَافَّةً، الْأَحْمَرِ وَالْأَسْوَدِ، وَنُصِرْتُ بِالرُّعْبِ مَسِيرَةَ شَهْرٍ، وَأُحِلَّتْ لِي الْغَنَائِمُ، وَلَمْ تَحِلَّ لِأَحَدٍ قَبْلِي، وَجُعِلَتْ لِي الْأَرْضُ مَسْجِدًا وَطَهُورًا، وَأُعْطِيتُ الشَّفَاعَةَ، فَأَخَّرْتُهَا لِأُمَّتِي، فَهِيَ لِمَنْ لَا يُشْرِكُ بِاللهِ شَيْئًا}}؛ مسند ابن حنبل، ج۱، ص۶۴۵، ح۲۷۴۲؛ المصنّف لابن أبي شیبة، ج۷، ص۴۱۰ نحوه وکلاهما عن ابن عبّاس، کنز العمّال، ج۱۱، ص۴۳۷، ح۳۲۰۵۸؛ مجمع البیان، ج۸، ص۶۱۱ عن ابن عبّاس نحوه؛ بحار الأنوار، ج۱۶، ص۳۰۸.</ref>. | ||
#[[امام حسن]]{{ع}} میفرماید: چند تن از [[یهودیان]]، [[خدمت]] [[پیامبر]]{{صل}} آمدند و گفتند: ای [[محمّد]]! تو کسی هستی که ادّعا میکنی [[پیامبر]] خدایی؟ و تو کسی هستی که به تو [[وحی]] میشود، همانگونه که به [[موسی بن عمران]] [[وحی]] میشد؟ [[پیامبر]]{{صل}} لختی ساکت ماند و سپس فرمود: "آری، من سَرور [[فرزندان آدم]] هستم و [[فخر]] نمیفروشم"<ref>{{متن حدیث|الإمام الحسن{{ع}}: جَاءَ نَفَرٌ مِنَ الْيَهُودِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ{{صل}} فَقَالُوا يَا مُحَمَّدُ أَنْتَ الَّذِي تَزْعُمُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ وَ أَنَّكَ الَّذِي يُوحَى إِلَيْكَ كَمَا أُوحِيَ إِلَى مُوسَى بْنِ عِمْرَانَ{{ع}}. فَسَكَتَ النَّبِيُّ{{صل}} سَاعَةً ثُمَّ قَالَ نَعَمْ أَنَا سَيِّدُ وُلْدِ آدَمَ وَ لَا فَخْرَ...}}؛ الأمالي للصدوق، ص۲۵۴، ح۲۷۹ عن الحسن بن [[عبدالله]] عن أبیه؛ الاختصاص، ص۳۳ عن الحسین بن [[عبدالله]] عن آبائه؛ بحارالأنوار، ج۹، ص۲۹۴، ح۵ وراجع؛ عیون أخبار [[الرضا]]{{ع}}، ج۲، ص۳۵، ح۷۸.</ref>. | #[[امام حسن]]{{ع}} میفرماید: چند تن از [[یهودیان]]، [[خدمت]] [[پیامبر]]{{صل}} آمدند و گفتند: ای [[محمّد]]! تو کسی هستی که ادّعا میکنی [[پیامبر]] خدایی؟ و تو کسی هستی که به تو [[وحی]] میشود، همانگونه که به [[موسی بن عمران]] [[وحی]] میشد؟ [[پیامبر]]{{صل}} لختی ساکت ماند و سپس فرمود: "آری، من سَرور [[فرزندان آدم]] هستم و [[فخر]] نمیفروشم"<ref>{{متن حدیث|الإمام الحسن{{ع}}: جَاءَ نَفَرٌ مِنَ الْيَهُودِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ{{صل}} فَقَالُوا يَا مُحَمَّدُ أَنْتَ الَّذِي تَزْعُمُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ وَ أَنَّكَ الَّذِي يُوحَى إِلَيْكَ كَمَا أُوحِيَ إِلَى مُوسَى بْنِ عِمْرَانَ{{ع}}. فَسَكَتَ النَّبِيُّ{{صل}} سَاعَةً ثُمَّ قَالَ نَعَمْ أَنَا سَيِّدُ وُلْدِ آدَمَ وَ لَا فَخْرَ...}}؛ الأمالي للصدوق، ص۲۵۴، ح۲۷۹ عن الحسن بن [[عبدالله]] عن أبیه؛ الاختصاص، ص۳۳ عن الحسین بن [[عبدالله]] عن آبائه؛ بحارالأنوار، ج۹، ص۲۹۴، ح۵ وراجع؛ عیون أخبار [[الرضا]]{{ع}}، ج۲، ص۳۵، ح۷۸.</ref>. | ||
#[[پیامبر خدا]]{{صل}} میفرماید: من، شریفترین تبار را دارم و [[خودستایی]] نمیکنم و با منزلتترین و ارجمندترین [[مردم]] هستم و قصدم فخرفروشی نیست<ref>{{متن حدیث|رَسُولُ الله{{صل}}: أَنَا أشْرَفُ النَّاسِ حَسَبَاً وَلَا فَخْرَ وَأكْرَمُ النَّاسِ قَدراً وَلَا فخرَ}}؛ الفردوس، ج۱، ص۴۵، ح۱۱۱ عن جابر بن عبدالله؛ کنز العمّال: ج۱۱، ص۴۳۵، ح۳۲۰۴۴.</ref>. | #[[پیامبر خدا]]{{صل}} میفرماید: من، شریفترین تبار را دارم و [[خودستایی]] نمیکنم و با منزلتترین و ارجمندترین [[مردم]] هستم و قصدم فخرفروشی نیست<ref>{{متن حدیث|رَسُولُ الله{{صل}}: أَنَا أشْرَفُ النَّاسِ حَسَبَاً وَلَا فَخْرَ وَأكْرَمُ النَّاسِ قَدراً وَلَا فخرَ}}؛ الفردوس، ج۱، ص۴۵، ح۱۱۱ عن جابر بن عبدالله؛ کنز العمّال: ج۱۱، ص۴۳۵، ح۳۲۰۴۴.</ref>. | ||