یاران زمینه‌ساز: تفاوت میان نسخه‌ها

[[انقلاب جهانی امام مهدی]] {{ع}} هرگز بدون مقدمه و زمینه‌سازی رخ نخواهد داد. تربیت [[یاران امام مهدی|یارانی]] کارآمد و ایجاد آمادگی در سطح جهانی از جمله مهم‌ترین [[زمینه‌های ظهور]] [[امام مهدی]]{{ع}} به شمار می‌رود. اگر چه تمام کسانی که در مسیر تربیت نیرو و تبلیغ و ترویج اندیشۀ [[مهدویت]] موجبات ایجاد آمادگی مردم جهان نسبت به [[ظهور]] را فراهم می‌کنند، در زمرۀ [[زمینه‌سازان ظهور]] [[امام زمان]]{{ع}} محسوب می شوند، اما در [[روایات]]، سخن از گروه‌های زبده‌ای است که به محض [[ظهور امام زمان]] {{ع}} به آن حضرت می‌پیوندند. <ref>ر.ک: [[مرتضی مطهری|مطهری، مرتضی]]، [[قیام و انقلاب مهدی از دیدگاه فلسفه تاریخ (کتاب)|قیام و انقلاب مهدی از دیدگاه فلسفه تاریخ]]، ص ۵۶؛ [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[نقش مردم در انقلاب جهانی حضرت مهدی (کتاب)|نقش مردم در انقلاب جهانی حضرت مهدی]]، ص ۷۹؛ [[درسنامه مهدویت ج۳ (کتاب)|درسنامه مهدویت]]، ص ۵۲-۶۳؛ آیتی، نصرت الله، مکاتبه اختصاصی [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>.

بنا بر [[روایت|روایات]]، در مقدمۀ [[ظهور]] و [[قیام حضرت مهدی]] {{ع}} یک سلسله قیام‌هایی از طرف [[اهل حق]] صورت می‌گیرد. در این دسته روایات، به گروه‌هایی اشاره شده است که در آستانۀ ظهور به [[زمینه‌سازی برای ظهور امام مهدی]] می‌پردازند. در برخی از این روایات، این زمینه‌سازان از برخی مناطق خاصّ هستند و در بعض دیگری از روایات با ویژگی‌هایشان مطرح شده اند. این روایات عبارتند از:

* '''زمینه‌سازان ظهور از مشرق''': [[پیامبر اکرم]] {{صل}} می‌فرماید: «گروهی از ناحیۀ مشرق، خروج می‌‌کنند و زمینۀ [[حکومت مهدی]] {{ع}} را فراهم می‌سازند»<ref>"یَخْرُجُ أُنَاسٌ مِنَ الْمَشْرِقِ فَیُوطِئُونَ لِلْمَهْدِیِّ یَعْنِی سُلْطَانَه"؛ بحارالانوار، ج۵۱، ص۸۷، مجمع الزوائد، ج۷، ص۳۱۸؛ کنزالعمال، ج۱۴، ص۲۶۳.</ref>. در مورد این روایت باید توجه داشت سند این روایت، ضعیف و فاقد اعتبار دانسته شده و مضمون آن به صورت یادشده در سخن هیچ‌یک از [[معصومان]] {{ع}} اشاره نشده است؛ لذا لزومی بر اصرار استفاده از این روایت در بحث‌های [[شیعه|شیعی]] به نظر نمی‌رسد<ref>ر.ک: [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[نقش مردم در انقلاب جهانی حضرت مهدی (کتاب)|نقش مردم در انقلاب جهانی حضرت مهدی]]، ص ۷۹</ref>. [[امام باقر]] {{ع}} می‌فرماید: «گویی قومی را می‌بینم که از شرق در طلب [[حق]] قیام کرده‌اند؛ ولی بدانان نمی‌دهند و باز مطالبه می‌کنند، اما بدان‌ها نمی‌دهند. پس چون چنین می‌بینند، شمشیرهای خود را بر دوش می‌گیرند. در آن هنگام آنچه را می‌خواهند به آنان می‌دهند؛ ولی نمی‌پذیرند تا اینکه پیروز می‌شوند و آن را جز به [[صاحب الامر]]{{ع}} [[تسلیم]] نمی‌کنند. کشتگان آنان شهیدند. اگر من آنان را درک کنم، جانم را برای صاحب الامر می‌گذارم»<ref>{{متن حدیث|کَأَنِّی بِقَوْمٍ قَدْ خَرَجُوا بِالْمَشْرِقِ‏ یَطْلُبُونَ‏ الْحَقَ‏ فَلَا یُعْطَوْنَهُ ثُمَّ یَطْلُبُونَهُ فَلَا یُعْطَوْنَهُ فَإِذَا رَأَوْا ذَلِکَ وَضَعُوا سُیُوفَهُمْ عَلَی عَوَاتِقِهِمْ فَیُعْطَوْنَ مَا سَأَلُوهُ فَلَا یَقْبَلُونَهُ حَتَّی یَقُومُوا وَ لَا یَدْفَعُونَهَا إِلَّا إِلَی صَاحِبِکُمْ قَتْلَاهُمْ شُهَدَاءُ أَمَا إِنِّی لَوْ أَدْرَکْتُ ذَلِکَ لَاسْتَبْقَیْتُ نَفْسِی لِصَاحِبِ هَذَا الْأَمْرِ‏‏‏}}؛ نعمانی، الغیبة، ص ۲۷۳؛ ح ۵۰.</ref>. همچنین می‌فرمایند: «افرادی با بیرق‌های سیاه از ناحیۀ مشرق می‌آیند که دل‌های آنان مانند قطعه‌های فولاد، محکم است. پس هرکس [[قیام]] آنان را شنید، برای [[بیعت]] به سوی آنان بشتابد؛ هرچند لازم باشد با سینه بر روی برف برود»<ref>{{متن حدیث|تَجِی‏ءُ الرَّایَاتُ‏ السُّودُ مِنْ‏ قِبَلِ‏ الْمَشْرِقِ‏ کَأَنَ‏ قُلُوبَهُمْ‏ زُبَرُ الْحَدِیدِ فَمَنْ‏ سَمِعَ‏ بِهِمْ‏ فَلْیَأْتِهِمْ‏ فَبَایَعَهُمْ‏ وَ لَوْ حَبْواً عَلَی‏ الثَّلْجِ‏‏‏‏}}؛ اربلی، کشف الغمة فی معرفة الائمة، ج ۲، ص ۴۷۳؛ بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۸۴.</ref>.<ref>ر.ک: [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[نقش مردم در انقلاب جهانی حضرت مهدی (کتاب)|نقش مردم در انقلاب جهانی حضرت مهدی]]، ص ۷۹؛ [[درسنامه مهدویت ج۳ (کتاب)|درسنامه مهدویت]]، ص ۵۲-۶۳؛ [[محمد مهدی آصفی|آصفی، محمد مهدی]]، [[انتظار پویا (کتاب)|انتظار پویا]]، ص ۳۲-۳۶.</ref>