رضایت امام مهدی: تفاوت میان نسخه‌ها

{{مهدویت/بالا}}

{{مهدویت}}

*[[رضایت]] [[امام زمان]]{{ع}} از [[منتظران]]، موجب [[خشنودی]] [[خداوند متعال]] از ایشان می‌گردد. اهتمام به جلب [[رضایت]] [[امام زمان]]{{ع}} از عملکرد رهپویان [[ولایت]]، همواره موجب توجه ایشان قرار گرفته است، آنچنان که حتی در اوج [[جهاد]] در [[راه خدا]] و جانفشانی برای [[امام]]{{ع}} از آن غافل نبوده‌اند؛ برای مثال بعضی از [[یاران امام حسین]]{{ع}} وقتی [[روز عاشورا]] به [[زمین]] می‌افتادند و [[امام]]{{ع}} سر آنها را به دامن خود می‌گرفت، آنان خطاب به [[حضرت]] می‌گفتند: "آیا از من [[راضی]] شدی؟"<ref>{{متن حدیث|أَرْضَیْتَ‏ عَنِّی‏}}؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج ۸۴، ص ۲۹۷.</ref>.<ref>ر.ک: [[محسن قرائتی|قرائتی، محسن]]، [[جهت‌نما (کتاب)|جهت‌نما]]، ص ۱۲۹ ـ ۱۳۲. </ref>

* باید توجه داشت مهمترین عامل [[رضایت]] [[امام مهدی]]{{ع}}، [[رضایت خداوند]] [[متعال]] است؛ به عبارت دیگر [[رضایت]] آن [[حضرت]] در گرو [[رضایت خداوند]] است و [[رضایت خداوند]] از مسیر انجام [[واجبات]] و ترک [[محرمات]] و انجام [[وظایف]] [[بندگی]] حاصل می‌‌شود<ref>ر.ک: [[نصرت‌الله آیتی|آیتی، نصرت‌الله]]، [[دلیل روشن (کتاب)|دلیل روشن]]، مکاتبۀ اختصاصی دانشنامۀ امامت و ولایت.</ref>. [[قرآن مجید]] می‌فرماید: {{متن قرآن|يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَكُمْ لِيُرْضُوكُمْ وَاللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَقُّ أَن يُرْضُوهُ إِن كَانُواْ مُؤْمِنِينَ}}<ref>«برای شما به خداوند سوگند می‌خورند تا خرسندتان گردانند در حالی که اگر مؤمنند سزاوارتر است خداوند و پیامبرش را خرسند گردانند» سوره توبه، آیه ۶۲.</ref>؛ و نیز می‌فرماید: {{متن قرآن|قَالَ اللَّهُ هَذَا يَوْمُ يَنْفَعُ الصَّادِقِينَ صِدْقُهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ}}<ref>«خداوند فرمود: این روزی است که راستگویی راستگویان به آنان سود خواهد داد، آنان بوستان‌هایی خواهند داشت که از بن آنها جویبارها روان است، هماره در آنها جاودانند، خداوند از آنان خشنود است و آنان از خداوند خشنودند؛ این است رستگاری سترگ» سوره مائده، آیه ۱۱۹.</ref>؛ بررسی [[آیات]] نشان می‌دهد رضایت‌مندی [[انسان]] از [[خداوند متعال]]، او را در مسیر [[خشوع]] و [[خضوع]] در برابر [[پروردگار]] عالم قرار می‌دهد. [[قرآن]] پس از {{متن قرآن|رَّضِيَ اللَّهُ}}، می‌فرماید: {{متن قرآن|جَزَاؤُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا رَّضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ ذَلِكَ لِمَنْ خَشِيَ رَبَّهُ}}<ref>«پاداش آنان نزد پروردگارشان بهشت‌هایی جاودان است که از بن آنها جویباران روان است، هماره در آن جاودانند، خداوند از ایشان خرسند است و آنان از او خرسندند، این از آن کسی است که از پروردگار خویش بیم کند» سوره بینه، آیه ۸.</ref>.<ref>ر.ک: [[محسن قرائتی|قرائتی، محسن]]، [[جهت‌نما (کتاب)|جهت‌نما]]، ص ۱۲۹ ـ ۱۳۲.</ref>

*اما برخی عوامل دیگر که موجب [[رضایت]] [[امام زمان]]{{ع}} می‌‌شود عبارتند از:

#'''رعایت [[تقوای الهی]]''': رعایت [[تقوای الهی]] [[رضایت]] [[امام زمان]]{{ع}} را به دنبال دارد چراکه عدم رعایت [[تقوا]] به منزلۀ نداشتن عمل است. [[خداوند]] در این باره می‌فرماید: «هر آینه [[خداوند]] از [[متقین]] عمل خوب را می‌پذیرد»<ref> {{متن حدیث|قَالَ‏«إِنَّمَا یَتَقَبَّلُ‏ اللَّهُ‏ مِنَ‏ الْمُتَّقِین}}.</ref>؛ بنابراین نمی‌توان [[انتظار]] داشت فردی که [[تقوا]] ندارد، [[توانایی]] جلب [[رضایت]] [[امام زمان]]{{ع}} را داشته باشد. [[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: «هرکس [[دوست]] دارد از [[اصحاب قائم]] باشد باید [[منتظر]] باشد و [[ورع]] را پیشه سازد و به [[محاسن]] [[اخلاقی]] عمل کند در حالی که [[منتظر]] است»<ref>{{متن حدیث|... مَنْ سُرَّ أَنْ یَکُونَ مِنْ أَصْحَابِ الْقَائِمِ فَلْیَنْتَظِرْ وَ لْیَعْمَلْ بِالْوَرَعِ وَ مَحَاسِنِ الْأَخْلَاقِ وَ هُوَ مُنْتَظِرٌ...}}؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۱۴۰، ح ۵۰.</ref>. بر این اساس، [[تقوا]] و [[ترس از خدا]] موجب [[رضایت]] او می‌شود و [[تقوا]] عاملی مهم برای جلب [[رضایت خداوند]] [[متعال]] است<ref>ر.ک: [[محسن قرائتی|قرائتی، محسن]]، [[جهت‌نما (کتاب)|جهت‌نما]]، ص ۱۲۹ ـ ۱۳۲.</ref>. بنابراین افراد [[مجرم]] و گنه کار نمی‌توانند [[منتظر]] [[امام زمان]]{{ع}} باشند. کسی که [[منتظر]] [[مصلح]] است، باید خود نیز فرد صالحی باشد. از مصداق‌های مهم رعایت [[پرهیزگاری]]، پرهیز از [[حق الناس]] است و بر [[منتظران راستین]] [[ظهور]] لازم است از موانع [[رضایت]] [[امام زمان]]{{ع}}، مانند [[حق الناس]] پرهیز نموده از آن دوری نمایند<ref>ر.ک: [[محسن قرائتی|قرائتی، محسن]]، [[جهت‌نما (کتاب)|جهت‌نما]]، ص ۱۲۹ ـ ۱۳۲؛ [[سید محمد بنی‌هاشمی|بنی‌هاشمی، سید محمد]]، [[سلسله درس‌های مهدویت ج۱۱ (کتاب)|برکات انتظار]]، ص ۵۷ ـ ۵۸.</ref>. از مهمترین عوامل [[تقوا]] دو عامل [[عمل به واجبات]] و ترک [[محرمات]] است. باید دانست