بدون خلاصۀ ویرایش
(صفحهای تازه حاوی «{{ویرایش غیرنهایی}} {{نبوت}} <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233);...» ایجاد کرد) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;"> | <div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;"> | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
منظور تشبیهی کنایی و با لفظی بشری از [[عروج]] و نزدیک شدن [[پیغمبر]]{{صل}} به [[پروردگار]] خویش است، “تا به [[قدر]] دو کمان یا نزدیکتر”. ولی آن را با زبان [[قوم]] بیان میکند. در این جمله فاصله را به صورت قطعی معین نکرده است، و شاید شکل بیان برای نشان دادن حالت بالا رفتن و پایین آمدنی مناسب با عالم [[وحی]] باشد که [[انسان]] در قُرب و بُعد نسبت به پروردگارش پیدا میکند، لذا در [[مقام]] بیان اوصاف اتصال [[پیامبر]] به مقامی عالی رسیده که به اندازه | منظور تشبیهی کنایی و با لفظی بشری از [[عروج]] و نزدیک شدن [[پیغمبر]]{{صل}} به [[پروردگار]] خویش است، “تا به [[قدر]] دو کمان یا نزدیکتر”. ولی آن را با زبان [[قوم]] بیان میکند. در این جمله فاصله را به صورت قطعی معین نکرده است، و شاید شکل بیان برای نشان دادن حالت بالا رفتن و پایین آمدنی مناسب با عالم [[وحی]] باشد که [[انسان]] در قُرب و بُعد نسبت به پروردگارش پیدا میکند، لذا در [[مقام]] بیان اوصاف اتصال [[پیامبر]] به مقامی عالی رسیده که به اندازه قاب قوسین (کمان) یا کمتر از آن به پروردگارش نزدیک شود. البته نزدیک شدنی [[معنوی]] نه [[مادّی]]، چنانکه در جمله قبلی میگوید: {{متن قرآن|ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّى}}<ref>«سپس نزدیک شد و فروتر آمد» سوره نجم، آیه ۸.</ref> در بالا رفتن خود تدلّی پیدا کرد و همچون دلوی که در وسط [[چاه]] تکان میخورد بود، یعنی نه به ته [[چاه]] و آب رسید و نه در محاذات سطح [[زمین]] واقع بود، بلکه میان این دو جای داشت، تا به آنجا [[صعود]] کرد که در آن [[نور]] پروردگارش برای او در آنجا متجلّی شد و [[خدا]] با این بیان استعاری و مجازی نشان دهد که [[رسول اکرم]] بدینگونه بالا رفت و از دیگر آفریدگان در [[قرب به خدا]] بالاتر رفت، ولی به [[مقام]] [[ربوبیت]] نرسید، پس او بالاتر از مخلوق و پایینتر از [[خالق]] است. | ||
#{{متن قرآن|ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّى * فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَى * فَأَوْحَى إِلَى عَبْدِهِ مَا أَوْحَى}}<ref>«سپس نزدیک شد و فروتر آمد * آنگاه (میان او و پیامبر) به اندازه دو کمان یا نزدیکتر رسید * پس (خداوند) به بنده خود وحی کرد، آنچه وحی کرد» سوره نجم، آیه ۸-۱۰.</ref>. | #{{متن قرآن|ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّى * فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَى * فَأَوْحَى إِلَى عَبْدِهِ مَا أَوْحَى}}<ref>«سپس نزدیک شد و فروتر آمد * آنگاه (میان او و پیامبر) به اندازه دو کمان یا نزدیکتر رسید * پس (خداوند) به بنده خود وحی کرد، آنچه وحی کرد» سوره نجم، آیه ۸-۱۰.</ref>. | ||
==نکات== | ==نکات== | ||
در [[آیات]] فوق به این نکته توجه شده است: | در [[آیات]] فوق به این نکته توجه شده است: | ||
#قاب قوسین و یا کمتر از آن نهایت و عالیترین مرتبه [[تقرب]] [[پیامبر]] به [[خداوند]]: {{متن قرآن|ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّى * فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَى}}؛ | #قاب قوسین و یا کمتر از آن نهایت و عالیترین مرتبه [[تقرب]] [[پیامبر]] به [[خداوند]]: {{متن قرآن|ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّى * فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَى}}؛ | ||
# | # قاب قوسین (به اندازه فاصله دوکمان، بیانی استعاری مجازی) فاصله [[پیامبر]] با [[خداوند]] در [[شب معراج]]: {{متن قرآن|ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّى * فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَى}}؛ | ||
#دریافت مستقیم [[وحی]] از [[خداوند]] از سوی [[پیامبر]] پس از نزدیک شدن آن [[حضرت]] به باریتعالی به اندازه قاب قوسین، در [[شب معراج]]: {{متن قرآن|ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّى * فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَى * فَأَوْحَى إِلَى عَبْدِهِ مَا أَوْحَى}}؛ | #دریافت مستقیم [[وحی]] از [[خداوند]] از سوی [[پیامبر]] پس از نزدیک شدن آن [[حضرت]] به باریتعالی به اندازه قاب قوسین، در [[شب معراج]]: {{متن قرآن|ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّى * فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَى * فَأَوْحَى إِلَى عَبْدِهِ مَا أَوْحَى}}؛ | ||
# [[عبودیت]] [[پیامبر]] موجب رسیدن آن [[حضرت]] به [[مقام]] قاب قوسین، هنگام [[دریافت وحی]]: {{متن قرآن|ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّى * فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَى * فَأَوْحَى إِلَى عَبْدِهِ مَا أَوْحَى}}<ref>[[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر، محمد جعفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی، سید محمد علی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۳۷۴.</ref>. | # [[عبودیت]] [[پیامبر]] موجب رسیدن آن [[حضرت]] به [[مقام]] قاب قوسین، هنگام [[دریافت وحی]]: {{متن قرآن|ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّى * فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَى * فَأَوْحَى إِلَى عَبْدِهِ مَا أَوْحَى}}<ref>[[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر، محمد جعفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی، سید محمد علی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۳۷۴.</ref>. | ||