فرو خوردن خشم: تفاوت میان نسخه‌ها

*در فرهنگ‌های مختلف دستوراتی برای [[غلبه]] بر [[خشم]] وجود دارد. [[پیامبر]]{{صل}} فرمودند: هرگاه یکی از شما در خود احساس [[غضب]] کرد اگر [[ایستاده]] است بنشیند، اگر نشسته است بخوابد، چنانچه با این کار خشمش فرو ننشت با [[آب]] سرد [[وضو]] بگیرد یا [[غسل]] کند که [[آتش]] را چیزی جز [[آب]] خاموش نمی‌کند<ref> محمد غزالی، احیاء العلوم الدین، به کوشش محمد خوارزمی، ج۳، ص۳۵۹ – ۳۶۰.</ref><ref>[[فردین احمدوند|احمدوند، فردین]]، [[مکارم اخلاق در صحیفه (کتاب)|مکارم اخلاق در صحیفه]]، ص۱۸۷.</ref>

*در چین قدیم، رسم چنین بود که هرگاه شخص دچار [[غضب]] می‌شود فوراً ظرف آبی به دست او می‌دادند و او مجبور بود که آن را قطره قطره سر بکشد و با این عمل تشنجات روحی آن مرد که در حال اشتعال بود فروکش کرده پس از سرکشیدن آخرین جرعه بر اعصاب خود مسلط می‌شد<ref> عبدالمجید رشیدپور، پیشگیری از خشم، مکتب اسلام، ٧ (اسفند ۴٢)‌، ص٣۵ – ۳۶.</ref>.

*[[شجاع]] جوانمرد کسی است که [[آتش]] [[غضب]] خود را به [[حلم]] و [[بردباری]] خاموش می‌کند [[حلم]] وی بر [[غضب]] وی غالب می‌گردد و در حال شدت [[غضب]] نیز از جای در نمی‌رود و حرکات [[ناهنجار]] از او بروز نمی‌کند و در آن حال عمل و تمیز را به کار می‌اندازد<ref> احمد ابن محمد ابن مسکویه، تهذیب الاخلاق و تطهیر الاعراق، ترجمه حاجیه خانم امین، ص۳۳۴.</ref>.

*[[حلم]] [[آرامش]] [[نفس]] است به طوری که [[غضب]] به آسانی [[آدمی]] را حرکت ندهد و ناملایمات او را بزودی آشفته و مضطرب نسازد و [[حلم]] ضد [[حقیقی]] [[غضب]] است، زیرا [[مانع]] از پدیدآمدن [[غضب]] یا [[هیجان]] آن است؛ و [[کظم غیظ]] (فرو بردن [[خشم]]) نیز [[غضب]] را ضعیف و دفع می‌کند و از این جهت ضد آن است<ref> مولی مهدی نراقی، جامع السعادات، ترجمه سید جلال الدین مجتبوی، ج۱، ص۳۶۰.</ref>.