دجال: تفاوت میان نسخه‌ها

دجال (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۲۹ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۲۴

۴٬۶۵۹ بایت اضافه‌شده ، ‏۲۹ ژوئن ۲۰۲۰

←‏معنای دجال

دیداریویکی‌متن

Msadeq

مدیران

۱۱۵٬۲۵۷

ویرایش

@@ خط ۱۰: / خط ۱۰: @@
 از [[علائم غیرحتمی ظهور]]، [[خروج دجال]] است. دجال در لغت به معنای [[دروغگو]]، کسی که [[حق]] و [[باطل]] را با هم مخلوط می‌‌کند آمده است. لذا هر شخص یا جریانی که موجب [[گمراهی]] [[مردم]] بشود دجال شمرده می‌شود اما نزدیک به [[ظهور حضرت مهدی]]{{ع}} شخصی پیدا می‌شود که در حقه‌بازی و [[دروغ‌گویی]] به تمام دجال‌های گذشته [[برتری]] دارد. او آن‌چنان جلوه می‌دهد و [[رفتار]] می‌کند که [[مردم]] [[فکر]] می‌کنند [[آسمان]] و [[زمین]] در [[اختیار]] اوست. او خوب را بد، بد را خوب، [[بهشت]] را [[جهنم]] و [[جهنم]] را [[بهشت]] معرفی می‌کند.
+==مقدمه==
+*[[خروج دجال]] در [[حدیث‌ها]] و [[متون دینی]] [[شیعه]] و [[سنّی]]، از [[نشانه‌های ظهور]] شمرده شده است. در روایت‌هایی، [[مردم]] را از گرفتار شدن در دام‌های او هشدار داده‌اند و برای او ویژگی‌هایی آمده است. او در سال [[قحطی]] و [[سختی]]، [[خروج]] خواهد کرد. یک چشم در وسط پیشانی‌اش دارد که چون [[ستاره]] صبح درخشنده باشد و با صدای خود به آواز بلند به گونه‌ای که همه آفریدگان میان [[شرق]] و [[غرب]]، صدایش را بشنوند، ندا میدهد که به سوی من آیید که منم خدایی که همه چیز را [[آفریده]] است. در روز نخست، هفتاد هزار نفر از ساحران [[جن]] و [[انس]] و [[ابلیس]] پیرامون او گرد می‌آیند. تمام خوردنی و نوشیدنی‌ها با او خواهد بود... پس بر الاغ سوار می‌شود و شیطان‌ها با آلت‌های [[لهو]] و موسیقی با وی همراه میشوند. [[زنا]] و لواط و دیگر [[محرمات]] را [[حلال]] می‌کند، به گونه‌ای که انواع [[فسق]] و [[فجور]] و بی‌عفتی، [[زمین]] را مسخّر می‌کند. کسی که [[عیسی بن مریم]] پشت سر وی [[نماز]] خواهد خواند، او را از میان خواهد برد<ref>کفایة المهتدی، ص۶۶۹ (به اختصار).</ref>.
+*در میان دو چشم وی نوشته شده که او [[کافر]] است و هر کس که از عمل [[دجال]] بیزار باشد، آن را می‌خواند <ref>سنن ترمذی، ج۴، ص۱۰۱، ح۲۲۴۲.</ref>. سرعتش چون سرعت [[باران]] در هوای توفانی است. به سوی قومی می‌آید و آنها را به خود [[دعوت]] می‌کند که آنها او را [[تکذیب]] می‌کنند. [[دجال]] باز می‌گردد و [[اموال]] آن [[قوم]] از میان می‌رود و صبح می‌کنند، در حالی که هیچ [[مالی]] ندارند. پس دوباره به سوی آن [[قوم]] می‌آید. آن [[قوم]] او را [[تصدیق]] می‌کنند و به او می‌پیوندند. به [[آسمان]] [[امر]] می‌کند [[باران]] بباراند و به [[زمین]] امر می‌کند گیاه برویاند، به امرش، خرابه، گنج‌های [[پنهان]] خود را ظاهر می‌کند...<ref>سنن ترمذی، ج۴، ص۱۰۴، ح۲۲۴۷.</ref>.
+*در اینجا باید به دو نکته توجه کنیم:
+#بیشتر مطالب و صفت‌هایی که درباره [[دجال]] آورده شده، مربوط به [[مصادر اهل سنت]] است و در مصادر اولیه [[شیعه]] جز مطلب اندکی به چشم نمی‌خورد، ولی حدیث‌های [[نقل]] شده در مصادر [[عامه]] و در [[وصف]] [[دجال]] از حد شمارش فزون است<ref>تاریخ الغیبة الکبری، ص۵۱۱.</ref>.
+#اصل داستان [[خروج دجال]] در [[آخرالزمان]] را نمی‌توان [[انکار]] کرد، ولی باید توجه داشت که آیا [[دجال]]، فرد مشخصی است که در [[آخرالزمان]] برای [[گمراهی]] [[مردم]] [[خروج]] می‌کند یا این سخنان کنایه از نوعی [[فرهنگ]] و [[ایدئولوژی]] است که سبب [[انحراف]] [[مردم]] از [[دین]] و [[گرایش]] آنان به [[فساد]] و [[تباهی]] می‌شود.
+*صفت‌ها و نشانه‌هایی که برای [[دجال]] آمده، به تعبیرهای نمادین و کنایه‌ای بی‌شباهت نیست که صفت‌هایی از [[نظام فرهنگی]]، [[روحی]] و [[اقتصادی]] ضد [[انسانی]] و [[اسلامی]] حکایت می‌کند که در [[آخرالزمان]] [[حاکم]] می‌شود. برخی [[اندیشمندان]] [[اسلامی]] نظریه دوم را [[باور]] دارند<ref>نک: تاریخ الغیبة الکبری، ص۵۱۱–۵۱۷؛ سید محمد صدر، تاریخ ما بعد الظهور، بیروت، دارالتعارف، ۱۴۱۲ ه.ق، ص۱۳۹ به بعد؛ آخرین امید، ص۳۲۶.</ref><ref>[[مهدی لطفی|لطفی، مهدی]]، [[پیامبر و امام مهدی (کتاب)| پیامبر و امام مهدی]]، ص۴۴- ۴۶.</ref>.
 ==معنای دجال==
 *یکی از علایم [[ظهور امام زمان]]{{ع}} که در بعضی [[روایات]] از نشانه‏‌های حتمی شمرده شده، [[خروج]] شخصی به نام دجال است<ref>ر.ک: [[علی رضا رجالی تهرانی|رجالی تهرانی، علی رضا]]، [[یکصد پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان (کتاب)|یکصد پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان]]، ص ۱۸۴ ـ ۱۸۶؛ [[ابراهیم امینی|امینی، ابراهیم]]، [[دادگستر جهان (کتاب)|دادگستر جهان]]، ص ۲۲۴ ـ ۲۲۷؛ [[آفتاب مهر ج۱ (کتاب)|آفتاب مهر]]، ج ۱، ص ۲۱۴ ـ ۲۱۷؛ [[پژوهشگران مؤسسه آینده روشن]] ، [[مهدویت پرسش‌ها و پاسخ‌ها (کتاب)|مهدویت پرسش‌ها و پاسخ‌ها]]، ص ۱۸۵.</ref>. وی یک [[طاغوت]] پرتزویر و حیله‌‏گر است که عدّه بسیاری را به دنبال خود می‌‏‏کشد<ref>ر.ک: [[علی رضا رجالی تهرانی|رجالی تهرانی، علی رضا]]، [[یکصد پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان (کتاب)|یکصد پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان]]، ص ۱۸۴ ـ ۱۸۶؛ [[ محمد محمدی اشتهاردی|محمدی اشتهاردی، محمد]]، [[حضرت مهدی فروغ تابان ولایت (کتاب)|حضرت مهدی فروغ تابان ولایت]]، ص ۶۹ ـ ۷۰.</ref>.