اخلاق: تفاوت میان نسخه‌ها

اخلاق (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۵:۰۴

۴ بایت حذف‌شده ، ‏۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۰

←‏معنای اخلاق

دیداریویکی‌متن

Msadeq

مدیران

۱۱۵٬۳۵۳

ویرایش

@@ خط ۱۱: / خط ۱۱: @@
 ==معنای اخلاق==
-*اخلاق در لغت: [[اخلاق]] جمع خُلق و خُلق در لغت به معنی [[خوی]] و طبع است<ref>ابن‌منظور، لسان العرب، ج۱۰، ص۸۷.</ref> که به آن [[طبیعت]] ثانویه هم گفته می‌شود. خُلق به معنی صورت [[باطنی]] و خَلق به معنی صورت ظاهری است<ref>سید عبدالله شبر، الاخلاق، ص۱۰؛ راغب اصفهانی، المفردات، ص۲۹۶.</ref><ref>[[مجتبی تهرانی|تهرانی، مجتبی]]، [[اخلاق الاهی ج۱ (کتاب)|اخلاق الاهی]]، ج۱.</ref>
+*اخلاق در لغت: اخلاق جمع خُلق و خُلق در لغت به معنی [[خوی]] و طبع است<ref>ابن‌منظور، لسان العرب، ج۱۰، ص۸۷.</ref> که به آن [[طبیعت]] ثانویه هم گفته می‌شود. خُلق به معنی صورت [[باطنی]] و خَلق به معنی صورت ظاهری است<ref>سید عبدالله شبر، الاخلاق، ص۱۰؛ راغب اصفهانی، المفردات، ص۲۹۶.</ref><ref>[[مجتبی تهرانی|تهرانی، مجتبی]]، [[اخلاق الاهی ج۱ (کتاب)|اخلاق الاهی]]، ج۱.</ref>
 *اخلاق در اصطلاح: در اصطلاح [[علم اخلاق]]، خُلق عبارت از ملکه‌ای [[نفسانی]] است که باعث می‌شود [[انسان]] بدون نیاز به [[تفکر]] و درنگ، به آسانی کارهای مناسب با آن را انجام دهد<ref>محمدمهدی نراقی، جامع السعادات، ج۱، ص۲۶.</ref><ref>[[مجتبی تهرانی|تهرانی، مجتبی]]، [[اخلاق الاهی ج۱ (کتاب)|اخلاق الاهی]]، ج۱.</ref>
 *در معنی واژه اخلاق در بین [[علما]] و [[دانشمندان]] [[اسلامی]] [[اختلاف]] نظر وجود دارد؛ مرحوم حاج [[شیخ عباس قمی]] و راغب اصفهانی<ref>ر.ک: سفینة البحار، ج۲، ص۶۷۶؛ مفردات، ص۱۵۹.</ref>، دانشمند معتقدند: خُلق "به ضم" و خَلق "به [[فتح]]" در اصل یک معنا دارند؛ لیکن برحسب استعمال خَلق را در صور و اشکال ظاهری که با چشم دیده می‌شوند و خُلق را در صفات و سجایای [[باطنی]] که با دیده [[بصیرت]] [[درک]] می‌شوند، استعمال می‌کنند. بنابراین اخلاق یعنی: صورت درونی و چهره [[باطنی]] [[انسان]]<ref>محمدعلی جزایری، دروس اخلاق اسلامی، ص۵؛ محمد رضا مهدوی کنی، نقطه‌های آغاز در اخلاق عملی، ص۱۳.</ref>.