غدر امت: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ ‏۲۴ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۴۹

این یک مقالهٔ خرد است. می‌توانید با گسترش آن به امامت‌پدیا کمک کنید.

این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:

غدر امت در حدیث | غدر امت در کلام اسلامی

در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل غدر امت (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

غدر امت در روایات متعددی پیشگویی پیامبر خدا(ص) نسبت به "غدر امّت" دربارۀ علی(ع) دیده می‌شود^[۱].

مقدمه

پیامبر، بارها به امیر مؤمنان خبر داده بود که گروهی از امت، پس از وی با او سر ناسازگاری و مخالفت و دشمنی خواهند داشت و مانع رسیدن خلافت به آن حضرت خواهند شد. در این احادیث سخن از مظلومیّت علی(ع) و غصب خلافت و آسیب دیدن فاطمه زهرا و مسمومیت امام مجتبی و شهادت سید الشهدا است. قضایای پس از رحلت رسول خدا(ص) پیشاپیش به علی(ع) گفته شده بود و آن حضرت از توطئه‌های قریش خبر داشت و بنابرآن بود که بر سر مسألۀ خلافت به نزاع نپردازد و خون دل بخورد و به خاطر حفظ اسلام تحمّل کند. پیامبر فرموده بود: امّت با تو نیرنگ خواهند زد، کینه‌هایشان را آشکار خواهند ساخت و اوضاع را به هم خواهند زد. گاهی هم امیر مؤمنان در برخی حوادث که می‌فرمود: اگر نبود عهدی که با پیامبر خدا دارم چنین و چنان می‌کردم، اشاره به این قضایاست. یکی از سخنانپیامبر به امام چنین است: انّ أمّتی ستغدر بک بعدی و یتّبع برّها فاجرها^[۲] امتم پس از من با تو نیرنگ خواهند زد، نیکان هم از بدان پیروی خواهند کرد. نیز فرمود: اذا متّ ظهرت لک ضغائن فی صدور قوم یتمالئون علیک و یمنعونک حقّک.^[۳] آنگاه که بمیرم، کینه‌هایی در سینه‌های گروهی آشکار خواهد شد که بر ضدّ تو همدست شوند و تو را از حق خودت بازدارند. در اینگونه احادیث، حوادث یاد شده امتحانی هم برای امّت و هم برای اهل بیت به شمار آمده و خاندان پیامبر هم قول داده‌اند که بر آن صبر کنند.^[۴]^[۵].

جستارهای وابسته

منابع

محدثی، جواد، فرهنگ غدیر

پانویس

با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:

↑ محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص۴۳۱.
↑ بحار الأنوار، ج ۲۸ ص ۵۰ ح ۱۷، اثبات الهداة، ج ۲ ص ۳۲
↑ همان، ح ۱۶، در منابع اهل سنت هم آمده است. ر. ک: «فضائل الخمسة من الصحاح السته»، ج ۳ ص ۵۱
↑ ر. ک: «بحار الأنوار»، ج ۲۸ ص ۳۷ تا ۸۴
↑ محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص۴۳۱.

[1] محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص۴۳۱.

[2] بحار الأنوار، ج ۲۸ ص ۵۰ ح ۱۷، اثبات الهداة، ج ۲ ص ۳۲

[3] همان، ح ۱۶، در منابع اهل سنت هم آمده است. ر. ک: «فضائل الخمسة من الصحاح السته»، ج ۳ ص ۵۱

[4] ر. ک: «بحار الأنوار»، ج ۲۸ ص ۳۷ تا ۸۴

[5] محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص۴۳۱.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

@@ خط ۱۳: / خط ۱۳: @@
 ==مقدمه==
-* [[پیامبر]]، بارها به [[امام علی|امیر مؤمنان]] خبر داده بود که گروهی از [[امت]]، پس از وی با او سر ناسازگاری و [[مخالفت]] و [[دشمنی]] خواهند داشت و [[مانع]] رسیدن [[خلافت]] به آن [[حضرت]] خواهند شد. در این [[احادیث]] [[سخن]] از [[مظلومیّت]] [[امام علی|علی]]{{ع}} و [[غصب خلافت]] و آسیب دیدن [[فاطمه زهرا]] و مسمومیت [[امام حسن|امام مجتبی]] و [[شهادت]] [[امام حسین|سید الشهدا]] است. قضایای پس از [[رحلت]] [[پیامبر خاتم|رسول خدا]]{{صل}} پیشاپیش به [[امام علی|علی]]{{ع}} گفته شده بود و آن [[حضرت]] از توطئه‌های [[قریش]] خبر داشت و بنابرآن بود که بر سر مسألۀ [[خلافت]] به [[نزاع]] نپردازد و [[خون]] [[دل]] بخورد و به خاطر [[حفظ]] [[اسلام]] [[تحمّل]] کند. [[پیامبر]] فرموده بود: [[امّت]] با تو [[نیرنگ]] خواهند زد، کینه‌هایشان را [[آشکار]] خواهند ساخت و اوضاع را به هم خواهند زد. گاهی هم [[امام علی|امیر مؤمنان]] در برخی حوادث که می‌فرمود: اگر نبود عهدی که با [[پیامبر خاتم|پیامبر خدا]] دارم چنین و چنان می‌کردم، اشاره به این قضایاست. یکی از سخنان[[پیامبر]] به [[امام]] چنین است: {{عربی|انّ أمّتی ستغدر بک بعدی و یتّبع برّها فاجرها}}<ref>بحار الأنوار، ج ۲۸ ص ۵۰ ح ۱۷، اثبات الهداة، ج ۲ ص ۳۲</ref> امتم پس از من با تو [[نیرنگ]] خواهند زد، [[نیکان]] هم از بدان [[پیروی]] خواهند کرد. نیز فرمود: {{عربی|اذا متّ ظهرت لک ضغائن فی صدور قوم یتمالئون علیک و یمنعونک حقّک}}.<ref>همان، ح ۱۶، در منابع اهل سنت هم آمده است. ر. ک: «فضائل الخمسة من الصحاح السته»، ج ۳ ص ۵۱</ref> آنگاه که بمیرم، کینه‌هایی در سینه‌های گروهی [[آشکار]] خواهد شد که بر ضدّ تو همدست شوند و تو را از [[حق]] خودت بازدارند. در اینگونه [[احادیث]]، حوادث یاد شده امتحانی هم برای [[امّت]] و هم برای [[اهل بیت]] به شمار آمده و [[خاندان پیامبر]] هم قول داده‌اند که بر آن [[صبر]] کنند.<ref>ر. ک: «بحار الأنوار»، ج ۲۸ ص ۳۷ تا ۸۴</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۴۳۱.</ref>.
+* [[پیامبر]]، بارها به [[امام علی|امیر مؤمنان]] خبر داده بود که گروهی از [[امت]]، پس از وی با او سر ناسازگاری و [[مخالفت]] و [[دشمنی]] خواهند داشت و [[مانع]] رسیدن [[خلافت]] به آن [[حضرت]] خواهند شد. در این [[احادیث]] [[سخن]] از [[مظلومیّت]] [[امام علی|علی]]{{ع}} و [[غصب خلافت]] و آسیب دیدن [[فاطمه زهرا]] و مسمومیت [[امام حسن|امام مجتبی]] و [[شهادت]] [[امام حسین|سید الشهدا]] است. قضایای پس از [[رحلت]] [[پیامبر خاتم|رسول خدا]]{{صل}} پیشاپیش به [[امام علی|علی]]{{ع}} گفته شده بود و آن [[حضرت]] از توطئه‌های [[قریش]] خبر داشت و بنابرآن بود که بر سر مسألۀ [[خلافت]] به [[نزاع]] نپردازد و [[خون]] [[دل]] بخورد و به خاطر [[حفظ]] [[اسلام]] [[تحمّل]] کند. [[پیامبر]] فرموده بود: [[امّت]] با تو [[نیرنگ]] خواهند زد، کینه‌هایشان را آشکار خواهند ساخت و اوضاع را به هم خواهند زد. گاهی هم [[امام علی|امیر مؤمنان]] در برخی حوادث که می‌فرمود: اگر نبود عهدی که با [[پیامبر خاتم|پیامبر خدا]] دارم چنین و چنان می‌کردم، اشاره به این قضایاست. یکی از سخنان[[پیامبر]] به [[امام]] چنین است: {{عربی|انّ أمّتی ستغدر بک بعدی و یتّبع برّها فاجرها}}<ref>بحار الأنوار، ج ۲۸ ص ۵۰ ح ۱۷، اثبات الهداة، ج ۲ ص ۳۲</ref> امتم پس از من با تو [[نیرنگ]] خواهند زد، [[نیکان]] هم از بدان [[پیروی]] خواهند کرد. نیز فرمود: {{عربی|اذا متّ ظهرت لک ضغائن فی صدور قوم یتمالئون علیک و یمنعونک حقّک}}.<ref>همان، ح ۱۶، در منابع اهل سنت هم آمده است. ر. ک: «فضائل الخمسة من الصحاح السته»، ج ۳ ص ۵۱</ref> آنگاه که بمیرم، کینه‌هایی در سینه‌های گروهی آشکار خواهد شد که بر ضدّ تو همدست شوند و تو را از [[حق]] خودت بازدارند. در اینگونه [[احادیث]]، حوادث یاد شده امتحانی هم برای [[امّت]] و هم برای [[اهل بیت]] به شمار آمده و [[خاندان پیامبر]] هم قول داده‌اند که بر آن [[صبر]] کنند.<ref>ر. ک: «بحار الأنوار»، ج ۲۸ ص ۳۷ تا ۸۴</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۴۳۱.</ref>.
 == جستارهای وابسته ==