عقل در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

==[[درک]] [[آیات الاهی]]==

*[[علی]]{{ع}} می‌فرماید: "[[عقل]] پیشوای [[فکر]] است، [[فکر]] پیشوای [[قلب]] و [[قلب]] پیشوای حواس است"<ref>{{متن حدیث|اَلْعُقُولُ أَئِمَّةُ اَلْأَفْكَارِ وَ اَلْأَفْكَارُ أَئِمَّةُ اَلْقُلُوبِ وَ اَلْقُلُوبُ أَئِمَّةُ اَلْحَوَاسِّ}}؛ ابوالفتح کراجکی، کنز الفوائد، ص۸۸؛ محمدباقر مجلسی، بحار الانوار، ج۱، ص۹۶.</ref>.

==[[انتخاب]] راه==

*[[امام صادق]]{{ع}} می‌فرماید: ستون وجود [[انسان]] [[عقل]] است، زیرا هوش، [[فهم]]، حافظه و [[دانش]] از [[عقل]] ناشی می‌شود، [[انسان]] با [[عقل]] کامل می‌شود، [[عقل]] [[راهنمای انسان]] است، به او [[بصیرت]] می‌دهد و کلید کارگشای اوست، اگر [[عقل انسان]] با [[نور]] [فضیلت‌های [[عقلانی]] و [[کمالات نفسانی]]] [[تأیید]] شود، دانشمند، با حافظه، متوجه، [[زیرک]] و است، [اسباب نجاتش از نظرش دور نمی‌شود، در کسب حقایق [[زیرک]] و در [[فهم]] خوب و بد دقیق می‌شود]، آنگاه می‌داند چگونه و چرا به وجود آمده و به کجا باید برسد و [[خیرخواه]] و [[خیانت]] کار را می‌شناسد و در این صورت راه خود را می‌یابد و می‌داند باکه باید بپیوندد و از که باید ببرد. آنگاه خالصانه فقط [[خدا]] را [[اطاعت]] می‌کند و از این راه [[کمالات]] از دست رفته را باز می‌یابد و از آن پس هیچ کمالی را از دست نمی‌دهد و ظروف و شرایط خود را می‌شناسد و می‌داند برای چه در اینجاست، از کجا آمده است و به کجا می‌رود و این همه از تأييدات [[عقل]] است<ref>محمد بن یعقوب کلینی، کافی، ج۱، ص۲۵؛ همچنین رک: محمد صالح مازندرانی، شرح اصول کافی، ص۳۰۶-۳۱۰؛ محمد صدرالدین شیرازی، شرح اصول کافی، ج۱، ص۵۷۲-۵۶۸.</ref><ref>[[مجتبی تهرانی|تهرانی، مجتبی]]، [[اخلاق الاهی ج۱ (کتاب)|اخلاق الاهی]]، ج۱،ص۱۷۹-۱۸۰.</ref>.

*[[اميرالمؤمنین]]{{ع}} می‌فرماید: "میوه [[عقل]] [[راستی]] است"<ref>{{متن حدیث|ثَمَرَةُ اَلْعَقْلِ اَلصِّدْقُ}}؛ على بن محمد لیثی واسطی، عیون الحکم والمواعظ، ص۲۰۹.</ref>.

*و می‌فرماید: "پس زدن [[خشم]] با [[بردباری]] میوه [[عقل]] است" <ref>{{متن حدیث|رَدُّ اَلْغَضَبِ بِالْحِلْمِ ثَمَرَةُ اَلْعَقْلِ}}؛ على بن محمد لیثی واسطی، عیون الحکم والمواعظ، ص۲۷۰.</ref>.

*و فرمود: "به [[سخاوت]] پایبند باشید که میوه [[عقل]] است"<ref>{{متن حدیث|عَلَيْكَ بِالسَّخَاءِ فَإِنَّهُ ثَمَرَةُ اَلْعَقْلِ}}؛ على بن محمد لیثی واسطی، عیون الحکم والمواعظ، ص۲۵۵.</ref><ref>[[مجتبی تهرانی|تهرانی، مجتبی]]، [[اخلاق الاهی ج۱ (کتاب)|اخلاق الاهی]]، ج۱،ص۱۸۰-۱۸۱.</ref>.