جز
جایگزینی متن - ']](' به ']] ('
جز (جایگزینی متن - 'خارجی' به 'خارجی') |
جز (جایگزینی متن - ']](' به ']] (') |
||
| خط ۲۸: | خط ۲۸: | ||
==فِرَق [[شیعه]]== | ==فِرَق [[شیعه]]== | ||
* تشیع ـ همچون دیگر [[مذاهب اسلامی]] ـ در مقاطع مختلف [[تاریخ]] به فرقههای متعددی مانند [[حنفیه]]([[کیسانیه]])، [[زیدیه]]، [[اسماعیلیه]]، [[واقفیه]]، [[جعفریه]]، و... منشعب شده است؛ در این میان، [[شیعیان]] [[اثنی عشری]] مهمترین گروهی بودند که بر صفحه [[تاریخ تشیع]] باقی ماند و این نشانگر آن است که اقداماتِ مقدماتی صورت گرفته برای [[غیبت]]، به اندازهای حساب شده بود که توانست [[شیعه]] را از گرفتاریهای [[شک و تردید]] پس از [[رحلت]] [[امام عسکری]]{{ع}} [[نجات]] دهد. [[نمایندگان]] ویژه [[حضرت]] با حرکتهای سنجیده، [[اوضاع نابسامان]] [[اجتماع]] [[شیعه]] را سامان بخشیده و [[اختلافات]] و انشعابات را به تدریج از بین بردند<ref>ر.ک: تونهای، مجتبی، موعودنامه، ص۱۱۹.</ref>. | * تشیع ـ همچون دیگر [[مذاهب اسلامی]] ـ در مقاطع مختلف [[تاریخ]] به فرقههای متعددی مانند [[حنفیه]] ([[کیسانیه]])، [[زیدیه]]، [[اسماعیلیه]]، [[واقفیه]]، [[جعفریه]]، و... منشعب شده است؛ در این میان، [[شیعیان]] [[اثنی عشری]] مهمترین گروهی بودند که بر صفحه [[تاریخ تشیع]] باقی ماند و این نشانگر آن است که اقداماتِ مقدماتی صورت گرفته برای [[غیبت]]، به اندازهای حساب شده بود که توانست [[شیعه]] را از گرفتاریهای [[شک و تردید]] پس از [[رحلت]] [[امام عسکری]]{{ع}} [[نجات]] دهد. [[نمایندگان]] ویژه [[حضرت]] با حرکتهای سنجیده، [[اوضاع نابسامان]] [[اجتماع]] [[شیعه]] را سامان بخشیده و [[اختلافات]] و انشعابات را به تدریج از بین بردند<ref>ر.ک: تونهای، مجتبی، موعودنامه، ص۱۱۹.</ref>. | ||
*البته در عصر اخیر فرقههایی که برخی از آنها را نمیتوان [[شیعه]] شمرد، از میان [[شیعیان]] سربرآوردند. از جملۀ آن، [[فرقه شیخیه]] است که [[شیخ احمد احسائی]] آن را بنیان نهاد. اساس [[فکری]] این [[فرقه]]، آمیزهای است از تعابیر و مفاهیم [[فلسفه]] قدیم، به ویژه آثار [[فکری]] سهروردی و [[اخبار]] و [[احادیث اهل بیت]]{{ع}} بود. بعد از آن فرقههای [[بابیه]] به سرکردگی [[علی محمد باب]] شیرازی و نیز [[فرقه بهائیه]] به سرکردگی [[حسین علی بهاء]] درست شدند. بنابر نظر مشهور [[شیعه]]، این [[فرقهها]] [[اهل]] [[بدعت]] و از [[گمراهان]] به شمار میروند<ref>ر.ک: دائرة المعارف تشیع، ۴/ ۲۷۵؛ فرهنگ فرق اسلامی، ۹۴/ ۸۷.</ref>. | *البته در عصر اخیر فرقههایی که برخی از آنها را نمیتوان [[شیعه]] شمرد، از میان [[شیعیان]] سربرآوردند. از جملۀ آن، [[فرقه شیخیه]] است که [[شیخ احمد احسائی]] آن را بنیان نهاد. اساس [[فکری]] این [[فرقه]]، آمیزهای است از تعابیر و مفاهیم [[فلسفه]] قدیم، به ویژه آثار [[فکری]] سهروردی و [[اخبار]] و [[احادیث اهل بیت]]{{ع}} بود. بعد از آن فرقههای [[بابیه]] به سرکردگی [[علی محمد باب]] شیرازی و نیز [[فرقه بهائیه]] به سرکردگی [[حسین علی بهاء]] درست شدند. بنابر نظر مشهور [[شیعه]]، این [[فرقهها]] [[اهل]] [[بدعت]] و از [[گمراهان]] به شمار میروند<ref>ر.ک: دائرة المعارف تشیع، ۴/ ۲۷۵؛ فرهنگ فرق اسلامی، ۹۴/ ۸۷.</ref>. | ||
*نقش [[امامیه]] را در [[شکوفایی]] و [[بالندگی]] [[فرهنگ]] و [[تمدن اسلامی]] نمیتوان [[انکار]] کرد. [[شیعیان]] در هر شاخهای از [[علوم]] و [[فنون]]، نخبگانی به [[جهان اسلام]] تقدیم کردهاند. هم اینک [[مذهب امامیه]] یا [[شیعه]] [[اثنی عشریه]]، [[مذهب]] رسمی [[کشور]] [[ایران]] است و در کشورهایی همچون [[عراق]]، [[بحرین]]، جمهوری [[آذربایجان]] و لبنان نیز [[پیروان]] بسیاری دارد<ref>ر.ک: فرهنگ شیعه، ص ۱۳۲.</ref>. | *نقش [[امامیه]] را در [[شکوفایی]] و [[بالندگی]] [[فرهنگ]] و [[تمدن اسلامی]] نمیتوان [[انکار]] کرد. [[شیعیان]] در هر شاخهای از [[علوم]] و [[فنون]]، نخبگانی به [[جهان اسلام]] تقدیم کردهاند. هم اینک [[مذهب امامیه]] یا [[شیعه]] [[اثنی عشریه]]، [[مذهب]] رسمی [[کشور]] [[ایران]] است و در کشورهایی همچون [[عراق]]، [[بحرین]]، جمهوری [[آذربایجان]] و لبنان نیز [[پیروان]] بسیاری دارد<ref>ر.ک: فرهنگ شیعه، ص ۱۳۲.</ref>. | ||