ذلت در قرآن: تفاوت میان نسخهها
←بُعد اخلاقی
| خط ۱۲۳: | خط ۱۲۳: | ||
*همچنین [[بخل]] ورزیدن و واداشتن دیگران به [[بخل]] و پوشیده نگاه داشتن [[نعمتهای الهی]]، همچون [[تظاهر]] به [[فقر]] هنگام [[انفاق]]<ref>نک: المیزان، ج ۴، ص ۳۵۵.</ref> که خود از [[بخل]] بر میخیزد، از عوامل ذلتآفریناند: {{متن قرآن|الَّذِينَ يَبْخَلُونَ وَيَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ وَيَكْتُمُونَ مَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَأَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ عَذَابًا مُهِينًا}}<ref>«همان کسان که تنگچشمی میورزند و مردم را به تنگچشمی وا میدارند و آنچه را خداوند از بخشش خود به آنان داده است پنهان میکنند و برای کافران عذابی خوارساز آماده کردهایم» سوره نساء، آیه ۳۷.</ref>. | *همچنین [[بخل]] ورزیدن و واداشتن دیگران به [[بخل]] و پوشیده نگاه داشتن [[نعمتهای الهی]]، همچون [[تظاهر]] به [[فقر]] هنگام [[انفاق]]<ref>نک: المیزان، ج ۴، ص ۳۵۵.</ref> که خود از [[بخل]] بر میخیزد، از عوامل ذلتآفریناند: {{متن قرآن|الَّذِينَ يَبْخَلُونَ وَيَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ وَيَكْتُمُونَ مَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَأَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ عَذَابًا مُهِينًا}}<ref>«همان کسان که تنگچشمی میورزند و مردم را به تنگچشمی وا میدارند و آنچه را خداوند از بخشش خود به آنان داده است پنهان میکنند و برای کافران عذابی خوارساز آماده کردهایم» سوره نساء، آیه ۳۷.</ref>. | ||
*[[دشمنی با خدا]] و [[پیامبر]]{{صل}} از دیگر عواملی است که برخی را در زمره خوارترین افراد در [[دنیا]] و [[آخرت]]<ref>جامع البیان، ج ۲۸، ص ۱۸؛ مجمع البیان، ج ۹، ص ۳۸۲؛ تفسیر اثنی عشری، ج ۱۳، ص ۸۱.</ref> قرار میدهد: {{متن قرآن|إِنَّ الَّذِينَ يُحَادُّونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ أُولَئِكَ فِي الْأَذَلِّينَ}}<ref>«به یقین کسانی که با خداوند و پیامبرش مخالفت میکنند در شمار فرومایگانند» سوره مجادله، آیه ۲۰.</ref>. | *[[دشمنی با خدا]] و [[پیامبر]]{{صل}} از دیگر عواملی است که برخی را در زمره خوارترین افراد در [[دنیا]] و [[آخرت]]<ref>جامع البیان، ج ۲۸، ص ۱۸؛ مجمع البیان، ج ۹، ص ۳۸۲؛ تفسیر اثنی عشری، ج ۱۳، ص ۸۱.</ref> قرار میدهد: {{متن قرآن|إِنَّ الَّذِينَ يُحَادُّونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ أُولَئِكَ فِي الْأَذَلِّينَ}}<ref>«به یقین کسانی که با خداوند و پیامبرش مخالفت میکنند در شمار فرومایگانند» سوره مجادله، آیه ۲۰.</ref>. | ||
*[[جاودانگی]] در [[آتش جهنم]] سبب [[خواری]] بزرگ آنها میشود: {{متن قرآن|أَلَمْ يَعْلَمُوا أَنَّهُ مَنْ يُحَادِدِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَأَنَّ لَهُ نَارَ جَهَنَّمَ خَالِدًا فِيهَا ذَلِكَ الْخِزْيُ الْعَظِيمُ}}<ref>«آیا ندانستهاند که هر کس با خداوند و پیامبرش دشمنی ورزد بیگمان آتش دوزخ او راست در حالی که در آن جاودان خواهد بود؛ خواری سترگ این است» سوره توبه، آیه ۶۳.</ref>، همان گونه که گذشتگانشان [[خوار]] شدند: | *[[جاودانگی]] در [[آتش جهنم]] سبب [[خواری]] بزرگ آنها میشود: {{متن قرآن|أَلَمْ يَعْلَمُوا أَنَّهُ مَنْ يُحَادِدِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَأَنَّ لَهُ نَارَ جَهَنَّمَ خَالِدًا فِيهَا ذَلِكَ الْخِزْيُ الْعَظِيمُ}}<ref>«آیا ندانستهاند که هر کس با خداوند و پیامبرش دشمنی ورزد بیگمان آتش دوزخ او راست در حالی که در آن جاودان خواهد بود؛ خواری سترگ این است» سوره توبه، آیه ۶۳.</ref>، همان گونه که گذشتگانشان [[خوار]] شدند:{{متن قرآن|إِنَّ الَّذِينَ يُحَادُّونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ كُبِتُوا كَمَا كُبِتَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَقَدْ أَنْزَلْنَا آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ وَلِلْكَافِرِينَ عَذَابٌ مُهِينٌ}}<ref>«کسانی که با خداوند و پیامبرش به ستیزه برخیزند نگونسار میشوند چنان که پیشینیانشان نگونسار شدند و ما نشانهها (ی روشن) فرو فرستادهایم و کافران را عذابی خوارساز خواهد بود؛» سوره مجادله، آیه ۵.</ref>، | ||
*[[دوستی]] با [[دشمنان خدا]] نیز سبب [[خوار]] شدن با [[عذاب الهی]] است: {{متن قرآن|إِنَّ الَّذِينَ يُحَادُّونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ كُبِتُوا كَمَا كُبِتَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَقَدْ أَنْزَلْنَا آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ وَلِلْكَافِرِينَ عَذَابٌ مُهِينٌ}}<ref>«کسانی که با خداوند و پیامبرش به ستیزه برخیزند نگونسار میشوند چنان که پیشینیانشان نگونسار شدند و ما نشانهها (ی روشن) فرو فرستادهایم و کافران را عذابی خوارساز خواهد بود؛» سوره مجادله، آیه ۵.</ref>. | |||
*[[حسادت]] بر [[پیامبر اکرم]]{{صل}} به جهت نازل شدن [[آیات الهی]] بر او، از عوامل کفرزا<ref> المیزان، ج ۱، ص ۲۲۲؛ احسن الحدیث، ج ۱، ص ۱۹۰.</ref> و در پیاش گرفتار شدن به [[عذاب]] [[خوار]] کننده است: {{متن قرآن|بِئْسَمَا اشْتَرَوْا بِهِ أَنْفُسَهُمْ أَنْ يَكْفُرُوا بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ بَغْيًا أَنْ يُنَزِّلَ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ عَلَى مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ فَبَاءُوا بِغَضَبٍ عَلَى غَضَبٍ وَلِلْكَافِرِينَ عَذَابٌ مُهِينٌ}}<ref>«خود را به بد چیزی فروختند که به آنچه خداوند فرو فرستاده است، از سر افزونجویی کفر میورزند (و میگویند:) چرا خداوند برای برخی از بندگانش که بخواهد، از بخشش خویش، فرو میفرستد! و سزاوار خشمی از پی خشمی گشتند و برای کافران، عذابی خواری آور، خواهد بود» سوره بقره، آیه ۹۰.</ref><ref>[[مهدی زنگنه|زنگنه]] و [[رضا دادگر|دادگر]]، [[ذلت (مقاله)|ذلت]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۱۳ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۱۳.</ref> | *[[حسادت]] بر [[پیامبر اکرم]]{{صل}} به جهت نازل شدن [[آیات الهی]] بر او، از عوامل کفرزا<ref> المیزان، ج ۱، ص ۲۲۲؛ احسن الحدیث، ج ۱، ص ۱۹۰.</ref> و در پیاش گرفتار شدن به [[عذاب]] [[خوار]] کننده است: {{متن قرآن|بِئْسَمَا اشْتَرَوْا بِهِ أَنْفُسَهُمْ أَنْ يَكْفُرُوا بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ بَغْيًا أَنْ يُنَزِّلَ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ عَلَى مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ فَبَاءُوا بِغَضَبٍ عَلَى غَضَبٍ وَلِلْكَافِرِينَ عَذَابٌ مُهِينٌ}}<ref>«خود را به بد چیزی فروختند که به آنچه خداوند فرو فرستاده است، از سر افزونجویی کفر میورزند (و میگویند:) چرا خداوند برای برخی از بندگانش که بخواهد، از بخشش خویش، فرو میفرستد! و سزاوار خشمی از پی خشمی گشتند و برای کافران، عذابی خواری آور، خواهد بود» سوره بقره، آیه ۹۰.</ref><ref>[[مهدی زنگنه|زنگنه]] و [[رضا دادگر|دادگر]]، [[ذلت (مقاله)|ذلت]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۱۳ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۱۳.</ref> | ||