مدارا: تفاوت میان نسخه‌ها

#{{متن قرآن|وَمِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ وَيَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ قُلْ أُذُنُ خَيْرٍ لَكُمْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَيُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ وَرَحْمَةٌ لِلَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَالَّذِينَ يُؤْذُونَ رَسُولَ اللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ}}<ref>«و برخی از ایشان کسانی هستند که پیغمبر را آزار می‌کنند و می‌گویند او خوش‌باور است؛ بگو سخن نیوش خوبی برای شماست که به خداوند ایمان و مؤمنان را باور دارد و برای آن دسته از شما که ایمان آورده‌اند رحمت است و برای آن کسان که به فرستاده خداوند آزار می‌رسانند عذابی دردناک خواهد بود» سوره توبه، آیه ۶۱.</ref>. '''نکته''': یکی از ویژگی‌های برجسته [[اخلاقی]] [[پیامبر]] گوش دادن به سخن دیگران بود که با [[مدارا]] و [[مهربانی]] انجام میگرفت و افراد [[منافق]] و فرصت‌طلب این را نشانه خوش‌باوری [[پیامبر]] می‌دانستند و [[خداوند]] این مسئله را این‌گونه بیان می‌کند: از آنها کسانی هستند که [[پیامبر]] را [[آزار]] می‌دهند و می‌گویند: او [[آدم]] خوش‌باوری است {{متن قرآن|وَمِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ وَيَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ}} آنها در [[حقیقت]] یکی از نقاط قوت [[پیامبر]]، به عنوان نقطه [[ضعف]] نشان می‌دادند. و [[پیامبر]] را [[انسانی]] که فقط گوش است معرفی میکردند لذا [[خدا]] بلافاصله اضافه می‌کند که: به آنها بگو: اگر [[پیامبر]] گوش به سخنان شما فرا می‌دهد با شما [[مدارا]] می‌کند - و عذرتان را می‌پذیرد، و به [[گمان]] شما یک [[آدم]] گوشی است - این به نفع شماست {{متن قرآن|قُلْ أُذُنُ خَيْرٍ لَكُمْ}} زیرا از این طریق آبروی شما را [[حفظ]] کرده، و شخصیتتان را [[خرد]] نمی‌کند [[عواطف]] شما را جریحه‌دار نمی‌سازد، و برای [[حفظ]] [[محبت]] و [[اتحاد]] و [[وحدت]] شما از این طریق کوشش می‌کند، در حالی که اگر او فوراً پرده‌ها را بالا می‌زد، و [[دروغگویان]] را رسوا می‌کرد، دردسر فراوانی برای شما فراهم می‌آمد. سپس برای این که عیب‌جویان از این سخن [[سوء]] استفاده نکنند، و آن را دستاویز قرار ندهند، چنین اضافه می‌کند: او به [[خدا]] و فرمان‌های او [[ایمان]] دارد، و به سخنان [[مؤمنان راستین]] گوش فرا می‌دهد، و آن را می‌پذیرد و به آن ترتیب اثر می‌دهد {{متن قرآن|يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَيُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ}} یعنی در واقع [[پیامبر]]{{صل}} دو گونه برنامه دارد: یکی برنامه [[حفظ]] ظاهر و جلوگیری از پرده‌دری، و دیگری در مرحله عمل، در مرحله اول به سخنان همه گوش فرا می‌دهد، و ظاهرا [[انکار]] نمی‌کند، ولی در [[مقام عمل]] تنها توجه او به فرمانهای [[خدا]] و پیشنهادها و سخنان [[مؤمنان راستین]] است، و یک [[رهبر]] واقع بین باید چنین باشد، و [[تأمین منافع]] [[جامعه]] جز از این راه ممکن نیست لذا بلافاصله می‌فرماید: او [[رحمت]] برای [[مؤمنان]] شماست {{متن قرآن|وَرَحْمَةٌ لِلَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ}} تنها چیزی که در اینجا باقی می‌ماند این است که نباید آنها که [[پیامبر]]{{صل}} را با این سخنان خود ناراحت می‌کنند و از او [[عیب‌جویی]] می‌نمایند، [[تصور]] کنند که بدون [[مجازات]] خواهند ماند. لذا در پایان [[آیه]] می‌فرماید: آنها که به [[رسول خدا]]{{صل}} [[آزار]] می‌رسانند عذابی دردناک دارند {{متن قرآن|وَالَّذِينَ يُؤْذُونَ رَسُولَ اللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ}}<ref>برگزیده تفسیر نمونه، ج۲، ص۲۲۲.</ref>.