امداد غیبی در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

*از دیگر [[امدادهای غیبی]] [[الهی]] که در [[جنگ بدر]] به [[یاری]] [[مسلمانان]] آمد [[نزول]] [[باران]] بود: {{متن قرآن|وَيُنَزِّلُ عَلَيْكُم مِّن السَّمَاء مَاء لِّيُطَهِّرَكُم بِهِ وَيُذْهِبَ عَنكُمْ رِجْزَ الشَّيْطَانِ وَلِيَرْبِطَ عَلَى قُلُوبِكُمْ وَيُثَبِّتَ بِهِ الأَقْدَامَ}}<ref> و از آسمان آبی فرو می‌باراند تا شما را بدان پاکیزه گرداند و پلیدی شیطان را از شما بزداید و دل‌هایتان را نیرومند  سازد و گام‌هایتان را بدان استوار دارد؛ سوره انفال، آیه ۱۱.</ref> به گفته [[مفسران]] در [[جنگ بدر]] [[لشکر]] [[قریش]] قبل از [[مسلمانان]] به چاههای [[بدر]] رسیده، آنجا را [[تصرف]] کردند، به طوری که [[مسلمانان]] ناگزیر شدند در سرزمینی خشک فرود آیند که شنهای روان مانع از حرکت آنان می‌شد. در چنین حالی از یک سو [[ترس]] از [[کثرت]] [[دشمنان]] و فراوانی ادوات و تجهیزات [[جنگی]] آنان و از سوی دیگر [[مشکلات]] حرکت در چنین سرزمینی همراه با گرد و غبارهایی که ازآن ایجاد می‌شد و نیز [[تشنگی]] باعث شده بود که [[مسلمانان]] در تنگنا قرار بگیرند. [[شیطان]] نیز در [[فرصت]] پیش آمده به [[وسوسه]] آنان پرداخته، آنان را [[بیم]] نابودی داد. در این هنگام [[امدادهای الهی]] به سراغشان آمد و با [[نزول]] [[باران]] راه [[نفوذ]] وسوسه‌های [[شیطان]] بسته شد. از [[برکات]] [[باران]] این بود که شنهای روان در زیر پای آنان محکم شده و برکه‌های آب پدید آمد که با آن رفع [[تشنگی]] و [[تطهیر]] کردند. از دیگر برکاتش این بود که دلهای [[مؤمنان]] را به همدیگر پیوند داد و آنها را به یکدیگر نزدیک ساخت و [[ثابت قدم]] گردانید<ref>التحریر والتنویر، ج ۹، ص ۲۸۰.</ref><ref>[[محمد حسن ناصحی|ناصحی، محمد حسن]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۴ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]،  ج ۴، ص ۲۹۹ - ۳۲۴.</ref>.