سرهای شهدا: تفاوت میان نسخه‌ها

۵ بایت اضافه‌شده ،  ‏۲۴ دسامبر ۲۰۲۰
جز
جایگزینی متن - 'بویژه' به 'به‌ویژه'
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{ویرایش غیرنهایی}} {{امامت}} <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233)...» ایجاد کرد)
 
جز (جایگزینی متن - 'بویژه' به 'به‌ویژه')
خط ۱۳: خط ۱۳:
این جنایت در عصر [[امویان]] در [[عاشورا]] تکرار شد. پیش از [[عاشورا]] نیز سر [[مسلم بن عقیل]] و [[هانی بن عروه]] را از [[بدن]] جدا کردند و به [[شام]]، نزد [[یزید]] فرستادند. سرهای [[قیس بن مسهر]]، [[عبد الله بن بقطر]]، [[عبد الأعلی کعبی]]، [[عماره بن صلخب]] نیز توسط [[ابن زیاد]] [[قطع]] شد.
این جنایت در عصر [[امویان]] در [[عاشورا]] تکرار شد. پیش از [[عاشورا]] نیز سر [[مسلم بن عقیل]] و [[هانی بن عروه]] را از [[بدن]] جدا کردند و به [[شام]]، نزد [[یزید]] فرستادند. سرهای [[قیس بن مسهر]]، [[عبد الله بن بقطر]]، [[عبد الأعلی کعبی]]، [[عماره بن صلخب]] نیز توسط [[ابن زیاد]] [[قطع]] شد.


سرهای تعداد زیادی از [[شهدای کربلا]] هم از [[بدن]] جدا شد و به [[کوفه]] نزد [[ابن زیاد]] بردند. طبق برخی نقل‌ها تعداد آنها ۷۸ سر بود که میان [[قبایل]] تقسیم کردند تا از این طریق نزد [[ابن زیاد]] و [[یزید]]، [[مقرّب]] شوند. سران هر یک از [[قبایل]] کنده، [[هوازن]]، [[تمیم]]، [[مذحج]] و... تعدادی از سرها را به [[کوفه]] بردند<ref>بحار الأنوار، ج۴۵، ص۶۲.</ref>. [[ابن زیاد]] هم سرها را به [[شام]] نزد [[یزید]] فرستاد. کیفیت فرستادن سرها نمایشی بود تا [[جماعت]] بسیاری آنها را ببینند و وسیله ای برای [[ترساندن]] [[مردم]] و زهر چشم گرفتن از آنان باشد، بویژه که جدا کردن سر نسبت به شخصیت‌های معروف‌تر انجام شد. به احتمال [[قوی]]، [[تصمیم]] به بریدن سرها توسّط [[سپاه]] [[عمر]]، با [[فرمان]] عبید [[الله]] زیاد بوده است؛ چون در نامه‌اش [[فرمان]] به کشتن و مثله کردن داده بود. به تحلیل کتاب “انصار الحسین”، بریدن سرها تنها یک جنایت [[جنگی]] نبود، بلکه نوعی حرکت [[سیاسی]] و نشان‌دهندۀ عمق [[خصومت]] و [[دشمنی]] و [[ترساندن]] [[مردم]] دیگر بود تا از [[قطع]] سرها [[عبرت]] بگیرند و هیچ کسی، اندیشۀ [[مبارزه]] با [[امویان]] را در سر نپروراند و بداند که چنین سرهایی بریده و بر نیزه‌ها افراشته خواهد شد. نیز به عنوان کاری سمبلیک برای [[درهم]] کوبیدن [[قداست]] [[سید الشهدا]]{{ع}} بود.
سرهای تعداد زیادی از [[شهدای کربلا]] هم از [[بدن]] جدا شد و به [[کوفه]] نزد [[ابن زیاد]] بردند. طبق برخی نقل‌ها تعداد آنها ۷۸ سر بود که میان [[قبایل]] تقسیم کردند تا از این طریق نزد [[ابن زیاد]] و [[یزید]]، [[مقرّب]] شوند. سران هر یک از [[قبایل]] کنده، [[هوازن]]، [[تمیم]]، [[مذحج]] و... تعدادی از سرها را به [[کوفه]] بردند<ref>بحار الأنوار، ج۴۵، ص۶۲.</ref>. [[ابن زیاد]] هم سرها را به [[شام]] نزد [[یزید]] فرستاد. کیفیت فرستادن سرها نمایشی بود تا [[جماعت]] بسیاری آنها را ببینند و وسیله ای برای [[ترساندن]] [[مردم]] و زهر چشم گرفتن از آنان باشد، به‌ویژه که جدا کردن سر نسبت به شخصیت‌های معروف‌تر انجام شد. به احتمال [[قوی]]، [[تصمیم]] به بریدن سرها توسّط [[سپاه]] [[عمر]]، با [[فرمان]] عبید [[الله]] زیاد بوده است؛ چون در نامه‌اش [[فرمان]] به کشتن و مثله کردن داده بود. به تحلیل کتاب “انصار الحسین”، بریدن سرها تنها یک جنایت [[جنگی]] نبود، بلکه نوعی حرکت [[سیاسی]] و نشان‌دهندۀ عمق [[خصومت]] و [[دشمنی]] و [[ترساندن]] [[مردم]] دیگر بود تا از [[قطع]] سرها [[عبرت]] بگیرند و هیچ کسی، اندیشۀ [[مبارزه]] با [[امویان]] را در سر نپروراند و بداند که چنین سرهایی بریده و بر نیزه‌ها افراشته خواهد شد. نیز به عنوان کاری سمبلیک برای [[درهم]] کوبیدن [[قداست]] [[سید الشهدا]]{{ع}} بود.
[[مدفن]] برخی از این سرها (حدود ۱۶ سر) را در “باب الصّغیر” [[شام]] می‌دانند، از جمله سر [[مطهّر]] [[علی اکبر]]، [[حبیب بن مظاهر]] و [[حر بن یزید ریاحی]] را<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۲۴۲.</ref>.
[[مدفن]] برخی از این سرها (حدود ۱۶ سر) را در “باب الصّغیر” [[شام]] می‌دانند، از جمله سر [[مطهّر]] [[علی اکبر]]، [[حبیب بن مظاهر]] و [[حر بن یزید ریاحی]] را<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۲۴۲.</ref>.


۲۲۴٬۸۴۸

ویرایش