←انفال امام در حدیث
جز (جایگزینی متن - '{{یادآوری پانویس}} {{پانویس2}}' به '{{پانویس}}') |
|||
| خط ۲۹: | خط ۲۹: | ||
==انفال [[امام]] در حدیث== | ==انفال [[امام]] در حدیث== | ||
==انفال در فرهنگ مطهر== | |||
انفال یعنی هر ثروتی که [[بشر]] آن را با کار تحصیل نکرده و مفت و مجانی به دست او رسیده است، مثل ثروتی که در [[طبیعت]] خود به خود به وجود میآید؛ مانند جنگلها و [[منافع]] استفادهای که در کوهستانهاست از مراتع و غیر آن. اینها [[مال]] [[خدا]] و [[پیغمبر]] است. یعنی پیغمبر در [[زمان]] خودش و [[امام]] در زمان خودش، به [[حکم]] اینکه [[حاکم مسلمین]] است اینها را صرف [[مصالح عمومی]] و [[راه خدا]] میکند. یکی از انفال همین [[غنائم جنگی]] است<ref>آشنایی با قرآن، جلد سوم، ص۷۶.</ref>. | |||
[[اهل تسنّن]]، انفال را با غنائم جنگی مساوی دانستهاند؛ ولی از نظر [[فقه شیعه]]، انفال با غنائم جنگی مغایر است و فقط قسمتی از غنائم جنگی {{عربی|ما یصطفیه الإمام}} است که در ردیف انفال واقع میشود. [[غنائم]] جزء انفال نیست، غنائم تعلق دارد به شرکت کنندگان در [[جنگ]]، و میان آنها تقسیم میشود، ولی انفال تعلق دارد به [[ولیّ]] [[امر]]. انفال نقطه مقابل مملوکات تحصیلی فردی است که یک نفر مسلم یا ذمّی، در اثر کار و یا [[احیاء]] [[زمین]] به دست میآورد، و دیگر، مقابل مملوکات [[کفّار]] است که به [[غنیمت]] به [[مسلمین]] میرسد؛ یعنی [[نقل]] است، چیزی است که نه محصول کار کسی است که عملش محترم است و به خودش تعلق دارد، و نه محصول کار کسی است که عملش غیرمحترم است و به استنقاذ کننده تعلق دارد. انفال از مختصات فقه شیعه، و یک نقطه برجسته از فقه شیعه است. انفال منحصر به زمین نیست، بلکه زمین قسمتی از انفال است، یعنی قسمتی از [[زمینها]]، قسمتی از انتقال را تشکیل میدهند، مثل {{عربی|الأرض التی لم یوجف علیها بخیل و لا رکاب}}، و [[اراضی موات]] و اراضیای که {{عربی|لا رب لها و إن لم تکن مواتا}}<ref>نظری به نظام اقتصادی اسلام، ص۱۵۵.</ref>.<ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۱۶۷.</ref> | |||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||