حج: تفاوت میان نسخه‌ها

*اگر [[حاجی]] [[زائر]]، این‌گونه با [[قلبی]] سرشار از [[خدا]] و تهی از غیر، رو به خدای آورد، طبیعی است که هر قدمِ مهمانِ [[خدا]] [[عبادت]] و [[درجه]] و رتبه به حسا ب می‌آید و در مقابل هر گام [[حسنه]] ای بر او افزوده شده و [[سیّئه]] ای از او محو می‌شود، چنانکه [[امام صادق]]{{ع}} فرموده است: {{متن حدیث|إِنَّ الْعَبْدَ الْمُؤْمِنَ حِينَ يَخْرُجُ مِنْ بَيْتِهِ حَاجّاً لَا يَخْطُو خُطْوَةً وَ لَا تَخْطُو بِهِ رَاحِلَتُهُ إِلَّا كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِهَا حَسَنَةً وَ مَحَا عَنْهُ سَيِّئَةً وَ رَفَعَ لَهُ بِهَا دَرَجَة}}<ref>بحار الأنوار، ج۹۶، ص۳۱۵.</ref> در این صورت است که [[حاجی]]، مهمان [[خدا]] خواهد بود والّا خیر. در این [[زیارت]]، تک تک عمل‌ها و [[مناسک]] حج، باید سازنده و آموزنده باشد<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۱۱۳-۱۱۵.</ref>.  

*با پوشیدن [[جامه]] [[احرام]]، جامه‌های [[گناه]] را باید [[زمین]] ریخت و با [[غسل]] [[احرام]]، [[گناهان]] را شستشو کرد و [[توبه]] نمود و با [[احرام]] بستن، با [[خدا]] باید [[تجدید پیمان]] نمود و با گفتن لبیک، از صمیم [[جان]] به ندای دعوتِ [[خدا]] و [[ابراهیم]] پاسخ گفت و با ورود به [[حرم]]، خود را در [[حریم]] [[حرمت الهی]] دید و با [[سعی]] و [[طواف]]، خود را خدایی ساخت و بین [[خوف و رجاء]] بود<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۱۱۳-۱۱۵.</ref>.  

*در مسأله [[ترویج]] و احیای [[فرهنگ]] [[اهل بیت]]{{عم}}: از جمله سنگرها و پایگاه‌هایی که می‌توانست- و باید- نقش [[عظیم]] و [[سرنوشت]]‌سازی داشته باشد، حج و [[زیارت]] [[خانه خدا]] بود. [[اعتقاد]] داشتن به [[امامت]] [[ائمه]] [[معصوم]]{{عم}}، و [[التزام]] به [[رهبری]] آنان، در همه ابعاد [[مکتب]] و فروعِ [[دین]]، نقش اساسی دارد و مسائل [[اسلام]]، تنها در [[ارتباط]] با [[امامت]]، و [[اعتقاد]] به [[رهبری]] و [[ولایت]] [[امام]] [[معصوم]] یا [[جانشینان]] اوست که در جهت صحیح خویش، [[سیر]] می‌کند، ولی از این میان، به [[فریضه]] بزرگِ [[حجّ]] می‌‌پردازیم که با بحث [[زیارت]]، تناسب و پیوند دارد و [[مکه]]، خود، یکی از زیارتگاه‌های بزرگ [[اسلامی]] است و [[کعبه]] [[مقدس]] و [[حرم]] [[خدا]] و [[پیامبر خاتم|رسول]]، از مزارهای بسیار [[شریف]] و پرارج، در نظر همه [[مذاهب]] و [[فرقه‌های اسلامی]] و ملیت‌های مختلف این [[امت]] [[عظیم]] است. و [[کنگره]] [[عظیم]] سالانه را به کانونی فعّال، در جهت [[هدایت]] و [[وحدت]] [[مسلمین]] و [[اتحاد]] قوا و صفوف و [[قلوب]]، در برابر [[دشمن]]، تبدیل کند و از آن، مرکزیّتی برای [[رشد فرهنگ دینی]] و تعلیمات [[اسلام]] پدید آورد<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۱۳۳-۱۳۵.</ref>.

* [[حضرت]] [[امام خمینی]] در مورد ابعاد [[سیاسی]] و اجتماعیِ عباداتی همچون [[نماز]] و حج که مربوط به [[زندگی دنیوی]] انسان‌هاست، می‌فرماید: "... [[مسلمانان]]، از جهات [[اجتماعی]]- سیاسیِ این [[عبادات]]، [[غافل]] شده‌اند و به خصوص در [[اجتماع]] حج، که مهبط [[وحی]] و خاستگاه [[اسلام]] است از [[برکات]] این تجمع، متأسفانه [[غافل]] شده‌اند. [[اجتماعی]] که [[شارع مقدس]] [[اسلام]]، به آسانی و به صورتی فراهم کرده که برای [[ملت‌ها]] و دولت‌های دیگر، جز با تلاشی بزرگ و صرف بودجه ای هنگفت، امکان‌پذیر نیست. و اگر [[مسلمین]]، [[رشد]] [[سیاسی]] و [[اجتماعی]] داشتند، از راه تبادل [[افکار]] و تفاهم و اندیشیدن در نیازهای [[سیاسی]]- [[اجتماعی]] و [[قوانین]] [[اقتصادی]] و [[حقوقی]] و [[اجتماعی]] و [[سیاسی]] به حلّ بسیاری از [[مشکلات]] و مسائل مورد ابتلای خود موفق می‌شدند و آنگاه، دیده می‌شد که [[اسلام]]، بر خلاف تصوّر بسیاری از [[جوانان]] و بلکه پیرمردان [[اسلام]]، که تحت تأثیر [[تبلیغات]] شوم و [[مسموم]] و مستمرّ [[بیگانه]] و عمّالشان در طول [[تاریخ]] قرار گرفته‌اند، تنها در [[عبادت]] و [[اخلاق]]، خلاصه نمی‌شود. این [[تبلیغات]] دامنه‌دار اجانب، برای آن بوده است که [[اسلام]] و منتسبین به [[اسلام]] را از چشم [[جوانان]] و دانشجویانِ [[علوم]] [[جدید]]، بیندازند..."<ref>کتاب البیع، امام خمینی چاپ اسماعیلیان، ج۲، ص۴۶۰.</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۱۳۳-۱۳۵.</ref>.