جز
جایگزینی متن - 'موقعیت' به 'موقعیت'
بدون خلاصۀ ویرایش |
جز (جایگزینی متن - 'موقعیت' به 'موقعیت') |
||
| خط ۱۳: | خط ۱۳: | ||
نضله بن عبیدالله در [[شام]] در مجلس یزید بن معاویه حاضر بود که [[اسرای آل محمد]]{{صل}} را از [[کربلا]] آوردند، وقتی آن منظره را [[مشاهده]] کرد و دید یزید بن معاویه بر [[لب سیدالشهدا]]{{ع}} [[چوب خیزران]] میزند، گفت: ای [[یزید]]! چوب را بردار، من خودم دیدم که [[پیامبر]]{{صل}} آن را میبوسید. ای یزید! آیا نمیدانی که [[روز قیامت]] تو را میآورند، در حالی که [[ابن زیاد]] [[شفیع]] توست و [[حسین]]{{ع}} را میآورند در حالی که شفیع او [[حضرت محمد]]{{صل}} است. وی با این سخن به [[حق]]، در آن مجلس [[رعب]] و [[وحشت]] در برابر یزید [[ستمگر]] و آن [[حاکم]] مست [[قدرت]] به [[وظیفه الهی]] [[اسلامی]] خود که [[نهی از منکر]] بود عمل کرد، و سپس آن مجلس را به حالت [[اعتراض]] رها کرد و بیرون رفت<ref>اسدالغابه، ج۵، ص۲۰.</ref>. | نضله بن عبیدالله در [[شام]] در مجلس یزید بن معاویه حاضر بود که [[اسرای آل محمد]]{{صل}} را از [[کربلا]] آوردند، وقتی آن منظره را [[مشاهده]] کرد و دید یزید بن معاویه بر [[لب سیدالشهدا]]{{ع}} [[چوب خیزران]] میزند، گفت: ای [[یزید]]! چوب را بردار، من خودم دیدم که [[پیامبر]]{{صل}} آن را میبوسید. ای یزید! آیا نمیدانی که [[روز قیامت]] تو را میآورند، در حالی که [[ابن زیاد]] [[شفیع]] توست و [[حسین]]{{ع}} را میآورند در حالی که شفیع او [[حضرت محمد]]{{صل}} است. وی با این سخن به [[حق]]، در آن مجلس [[رعب]] و [[وحشت]] در برابر یزید [[ستمگر]] و آن [[حاکم]] مست [[قدرت]] به [[وظیفه الهی]] [[اسلامی]] خود که [[نهی از منکر]] بود عمل کرد، و سپس آن مجلس را به حالت [[اعتراض]] رها کرد و بیرون رفت<ref>اسدالغابه، ج۵، ص۲۰.</ref>. | ||
اگر چه این گونه برخورد، بسیار کوتاه و مختصر است اما در آن شرایط سخت و حساس، یک [[دنیا]] [[ارزش]] و آثار دارد، و در | اگر چه این گونه برخورد، بسیار کوتاه و مختصر است اما در آن شرایط سخت و حساس، یک [[دنیا]] [[ارزش]] و آثار دارد، و در موقعیت خود کمنظیر است.<ref>[[سید اصغر ناظمزاده|ناظمزاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۳۸۱-۱۳۸۲.</ref> | ||
==[[حدیثی]] در [[فضیلت]] [[حضرت علی]]{{ع}}== | ==[[حدیثی]] در [[فضیلت]] [[حضرت علی]]{{ع}}== | ||