حذیفة بن یمان: تفاوت میان نسخه‌ها

چنان‌که از او [[روایت]] کرده‌اند که می‌گفت: هیچ [[فتنه‌جویی]] نیست که تعدادشان به سیصد تن برسد، مگر اینکه اگر بخواهم نام او و [[پدر]] و محل سکونتش را تا [[روز قیامت]] یادآور شوم می‌توانم، زیرا تمام آنها را [[رسول]] گرامی به من آموخته است و می‌فرمود: اگر تمام آن‌چه را که می‌دانم برای شما بازگو می‌کردم، مرا تا [[شب]] مهلت نداده و فوری می‌کشتید<ref>عصر ظهور، علی کورانی، ص ۳۹.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص ۲۷۴.</ref>.

==حذیفة بن یمان در گزیده [[دانشنامه امیرالمؤمنین]]==

او در زمان [[عمر]] و [[عثمان]]، [[حکومت]] [[مدائن]] را به عهده داشت و در هنگام [[خلافت یافتن امیر مؤمنان]]، در بستر [[بیماری]] بود. با این همه، بیان نکردن والایی‌ها و [[فضایل علی]]{{ع}} را برنتابید و با تن رنجور، بر فراز [[منبر]] شد و [[علی]]{{ع}} را با بیانی شکوهمند و از جمله با تعبیرهایی چون "به [[خدا]] [[سوگند]]، او از آغاز تا انجام، بر [[حق]] است"<ref>مروج الذهب، ج ۲، ص ۳۹۴.</ref> و "او [[بهترین]] فرد در میان [[درگذشتگان]] و بازماندگان پس از پیامبرتان است"<ref>مروج الذهب، ج ۲، ص ۳۹۴.</ref> ستود و برای [[علی]]{{ع}} [[بیعت]] گرفت و با وی [[بیعت]] کرد و به فرزندانش [[وصیت]] کرد که همگامی با [[علی]]{{ع}} را فرو نگذارند. او در این [[وصیت]]، سفارش کرد که: "به [[خدا]] [[سوگند]]، او ([[علی]]{{ع}}) بر [[حق]] است و مخالفانش بر باطل‌اند"<ref>مروج الذهب، ج ۲، ص ۳۹۴.</ref>. او سپس هفت و یا [[چهل]] روز پس از این، زندگانی را بدرود گفت<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)|گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]، ص ۸۳۵.</ref>.