جز
جایگزینی متن - 'ef>محمد علی زکریایی|زکریایی' به 'ef>[[محمد علی زکریایی|زکریایی'
بدون خلاصۀ ویرایش |
جز (جایگزینی متن - 'ef>محمد علی زکریایی|زکریایی' به 'ef>[[محمد علی زکریایی|زکریایی') |
||
| خط ۲۳: | خط ۲۳: | ||
ارادهای که تابع [[قانون]] علّیّت نباشد<ref>مجموعه آثار، ج۱، ص۳۸۸.</ref>.<ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۷۴.</ref> | ارادهای که تابع [[قانون]] علّیّت نباشد<ref>مجموعه آثار، ج۱، ص۳۸۸.</ref>.<ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۷۴.</ref> | ||
===[[اراده تشریعی]]=== | ===[[اراده تشریعی]]=== | ||
معنای اراده تشریعی این است که [[خدا]] اینطور [[راضی]] است، خدا اینچنین میخواهد<ref>حماسه حسینی، جلد اول، ص۳۱۷ و جلد سوم، ص۳۴۸.</ref>.<ref>محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی، فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر، ص ۷۴.</ref> | معنای اراده تشریعی این است که [[خدا]] اینطور [[راضی]] است، خدا اینچنین میخواهد<ref>حماسه حسینی، جلد اول، ص۳۱۷ و جلد سوم، ص۳۴۸.</ref>.<ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی، فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر، ص ۷۴.</ref> | ||
===[[اراده تکوینی]]=== | ===[[اراده تکوینی]]=== | ||
اراده تکوینی، یعنی [[قضاء و قدر]] [[الهی]] که اگر چیزی [[قضا و قدر]] حتمی الهی به آن تعلق گرفت، معنایش این است که در مقابل [[قضا و قدر الهی]] دیگر کاری نمیشود کرد<ref>حماسه حسینی، جلد اول، ص۳۱۷.</ref>. مقصود از اراده تکوینی، قضا و قدر حتمی الهی است<ref>حماسه حسینی، جلد سوم، ص۳۴۸</ref>.<ref>محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی، فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر، ص ۷۴.</ref> | اراده تکوینی، یعنی [[قضاء و قدر]] [[الهی]] که اگر چیزی [[قضا و قدر]] حتمی الهی به آن تعلق گرفت، معنایش این است که در مقابل [[قضا و قدر الهی]] دیگر کاری نمیشود کرد<ref>حماسه حسینی، جلد اول، ص۳۱۷.</ref>. مقصود از اراده تکوینی، قضا و قدر حتمی الهی است<ref>حماسه حسینی، جلد سوم، ص۳۴۸</ref>.<ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی، فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر، ص ۷۴.</ref> | ||
===[[اراده کامله]]=== | ===[[اراده کامله]]=== | ||
اراده کامله، ارادهای است بالفعل و [[ازلی]] و احتیاج به [[انگیزه]] و محرّک و باعث ندارد، مانند اراده [[باریتعالی]] و همچنین [[عقول]] مجرده که حکمای الهی به آن قائلاند<ref>مجموعه آثار، ج۵، ص۴۳۱.</ref>.<ref>محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی، فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر، ص ۷۴.</ref> | اراده کامله، ارادهای است بالفعل و [[ازلی]] و احتیاج به [[انگیزه]] و محرّک و باعث ندارد، مانند اراده [[باریتعالی]] و همچنین [[عقول]] مجرده که حکمای الهی به آن قائلاند<ref>مجموعه آثار، ج۵، ص۴۳۱.</ref>.<ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی، فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر، ص ۷۴.</ref> | ||
===[[اراده نیک]]=== | ===[[اراده نیک]]=== | ||
اراده نیک [[انسان]] یعنی در مقابل فرمانهای [[وجدان]] [[مطیع]] مطلق باشد<ref>فلسفه اخلاق، ص۷۰.</ref>.<ref>محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی، فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر، ص ۷۴.</ref> | اراده نیک [[انسان]] یعنی در مقابل فرمانهای [[وجدان]] [[مطیع]] مطلق باشد<ref>فلسفه اخلاق، ص۷۰.</ref>.<ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی، فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر، ص ۷۴.</ref> | ||
==پانویس== | ==پانویس== | ||
{{پانویس2}} | {{پانویس2}} | ||