بحث:دعای ندبه: تفاوت میان نسخه‌ها

۷. سرّ [[مخالفت]] با [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} با وجود [[اقرار]] و اعتراف به [[فضائل]] و [[مناقب]] بی‌شمار ایشان ({{متن حدیث|وَ لَا تَأْخُذُهُ فِي اللَّهِ لَوْمَةُ لَائِم‏....  حَتَّى قَتَلَ النَّاكِثِينَ وَ الْقَاسِطِينَ وَ الْمَارِقِين‏ }}).

*ترجمه این بخش از [[دعا]]: [[سرزنش]] ملامت کننده او را (از راهش) در [[راه خدا]] (و انجام [[فرمان الهی]]) باز نمی‌داشت و [[خون]] بزرگان [[عرب]] را (که به [[جنگ]] با [[دین خدا]] برخاسته بودند) به [[خاک]] ریخت و دلاورانشان را کشت و با گردن کشان و گرگانشان درافتاد؛ در نتیجه کینه‌هایی از [[جنگ بدر]] و [[خیبر]] و [[حنین]] از او به [[دل]] گرفتند و دشمنیش را در [[دل]] خود [[پنهان]] نمودند و به [[جنگ]] و [[مخالفت]] با او بر خاستند تا اینکه با [[پیمان‌شکنان]] (اهل [[جمل]]) و [[زورگویان]] ([[معاویه]] و اصحابش) و خارج شدگان از [[دین]] ([[خوارج]]) جنگید.

*در [[جنگ احد]] [[سپاه]] هزار نفری [[اسلام]]، [[مدینه]] را به سمت [[احد]] ترک کرد. وقتی [[عبدالله ابی]] [[رئیس قبیله خزرج]] در بین راه بازگشت، سیصد نفر از قبیله‌اش به همراه او برگشتند، با وجود آنکه [[پیامبر]]{{صل}} هنوز در آنجا حضور داشت و [[سپاه]] سه هزار نفری [[دشمن]] به [[جنگ]] با [[مسلمانان]] آمده و [[شهر]] [[مدینه]] در خطر بود.

*[[راز]] این که [[خلفا]] هرگز کسی از [[دشمنان]] [[خدا]] را نکشتند در همین نکته نهفته بود!