ضرورت نبوت: تفاوت میان نسخه‌ها

*برخی از [[دلایل عقلی ضرورت نبوت]] عبارت‌اند از:

# [[برهان لطف]]: [[لطف]] عبارت است از فعلی که [[مکلف]] به سبب آن با [[اختیار]] خویش [[اطاعت]] را انجام می‌‌دهد و [[معصیت]] را ترک می‎کند. [[انبیا]] با ایجاد [[انگیزه]]، [[بندگان]] را با [[حفظ]] [[اختیار]] به [[اطاعت خدا]] نزدیک و از [[معصیت]] او دور می‌‌سازند، لذا [[بعثت انبیا]] لطفی است که عقلاً بر [[خداوند]] [[واجب]] است<ref>ر.ک: آموزش کلام اسلامی، ج۲، ص ۲۳ ـ ۲۴.</ref>.   

# [[برهان هدایت]]: براساس این [[برهان]] [[انسان]] به [[دلیل]] خطا‎‎پذیری [[عقل]]، برای تشخیص [[اعتقادات]] درست و برای [[رسیدن به کمال]] به [[راهنمایی]] فردی [[برتر]] از خود [[نیازمند]] است<ref>ر.ک: [[کلام نوین اسلامی (کتاب)|کلام نوین اسلامی]]، ص ۸۵ ـ ۸۶.</ref>، بنابراین عاقلانه نیست [[خداوند]]، [[نظام]] [[تشریع]] را نادیده انگاشته و [[جامعۀ انسانی]] را از [[نعمت]] وجود [[پیامبران]]{{ع}} [[محروم]] سازد!<ref>ر.ک: الهیات شفا، ص ۵۵۷.</ref>.<ref>ر.ک: [[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص ۱۵۹ـ۱۶۱؛ معارف اسلامی، ج۲، ص ۱۹-۲۲.</ref>   

# [[زندگی اجتماعی]]: [[انسان‌ها]] به گونه ای [[خلق]] شده‎اند که به [[زندگی اجتماعی]] نیازمندند، ولی از [[اجرای قوانین]] به [[دلیل]] غریزۀ [[خودخواهی]] و جلب [[منافع]] از [[حفظ جامعه]] ناتوانند؛ زیرا تنها [[خداوند متعال]] به تمام [[حقیقت انسان]] و [[اسرار]] و رمزهای [[آفرینش]] او [[آگاه]] است<ref>ر.ک: الهیات شفا، ۴۴۱ـ۴۴۲؛ النجاة، ۳۰۸ـ۳۰۳.</ref>، بنابراین باید [[انسانی]] باشد که به مرتبه ای از کمال رسیده باشد تا مورد [[وحی الهی]] واقع شود و به [[معجزات]]، توانا و به جهت [[پیوستگی]] با [[خدا]]، دانای [[اسرار]] باشد و راه [[سعادت]] در [[دنیا]] و [[آخرت]] را به [[بشر]] نشان ‎‌دهد<ref>ر.ک: [[کلام نوین اسلامی (کتاب)|کلام نوین اسلامی]]، ص ۷۵ ـ ۷۶.</ref>.