طالوت در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'وسیله' به 'وسیله'
جز (جایگزینی متن - 'موقعیت' به 'موقعیت')
جز (جایگزینی متن - 'وسیله' به 'وسیله')
خط ۱۵: خط ۱۵:
#بیان داستان طالوت و [[هلاکت]] [[جالوت]] از طرف [[خداوند]] برای [[پیامبر]]، نشانه‌ای از حقّانیت [[رسالت]] آن [[حضرت]]: {{متن قرآن|تِلْكَ آيَاتُ اللَّهِ نَتْلُوهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ وَإِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ}}<ref>«اینها آیات خداوند است که آن را به درستی بر تو می‌خوانیم و همانا تو بی‌گمان از فرستادگانی» سوره بقره، آیه ۲۵۲.</ref>.
#بیان داستان طالوت و [[هلاکت]] [[جالوت]] از طرف [[خداوند]] برای [[پیامبر]]، نشانه‌ای از حقّانیت [[رسالت]] آن [[حضرت]]: {{متن قرآن|تِلْكَ آيَاتُ اللَّهِ نَتْلُوهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ وَإِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ}}<ref>«اینها آیات خداوند است که آن را به درستی بر تو می‌خوانیم و همانا تو بی‌گمان از فرستادگانی» سوره بقره، آیه ۲۵۲.</ref>.
#توجه دادن به [[پیامبر]] که کمی جمعیت [[دلیل]] بر [[ضعف]] آنان نخواهد بود: {{متن قرآن|كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ}}<ref>«بسا گروهی اندک بر گروهی بسیار به اذن خداوند، پیروز شده است» سوره بقره، آیه ۲۴۹.</ref> و این که باید [[پیامبر]] مانند آنان [[دعا]] کند: {{متن قرآن|رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا}}<ref>«پروردگارا! ما را از شکیب، سرشار کن و گام‌های ما را استوار دار» سوره بقره، آیه ۲۵۰.</ref> و در نهایت: {{متن قرآن|وَاللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ}}<ref>«و خداوند با شکیبایان است» سوره بقره، آیه ۲۴۹.</ref>.
#توجه دادن به [[پیامبر]] که کمی جمعیت [[دلیل]] بر [[ضعف]] آنان نخواهد بود: {{متن قرآن|كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ}}<ref>«بسا گروهی اندک بر گروهی بسیار به اذن خداوند، پیروز شده است» سوره بقره، آیه ۲۴۹.</ref> و این که باید [[پیامبر]] مانند آنان [[دعا]] کند: {{متن قرآن|رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا}}<ref>«پروردگارا! ما را از شکیب، سرشار کن و گام‌های ما را استوار دار» سوره بقره، آیه ۲۵۰.</ref> و در نهایت: {{متن قرآن|وَاللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ}}<ref>«و خداوند با شکیبایان است» سوره بقره، آیه ۲۴۹.</ref>.
# [[مشیت]] و [[سنت الهی]] در [[تعارض]] و تصادم نیروها که به [[وسیله]] آن موجب [[تعادل]] و [[پایداری]] [[جامعه]] می‌گردد: {{متن قرآن|وَلَوْلَا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَفَسَدَتِ الْأَرْضُ}}<ref>«و اگر خداوند برخی مردم را با برخی دیگر باز نمی‌داشت، زمین تباه می‌گردید» سوره بقره، آیه ۲۵۱.</ref> و روشی غیرمستقیم برای [[تکامل]] [[جامعه]] توسط خود نیروها می‌شود<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۹۴.</ref>.
# [[مشیت]] و [[سنت الهی]] در [[تعارض]] و تصادم نیروها که به وسیله آن موجب [[تعادل]] و [[پایداری]] [[جامعه]] می‌گردد: {{متن قرآن|وَلَوْلَا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَفَسَدَتِ الْأَرْضُ}}<ref>«و اگر خداوند برخی مردم را با برخی دیگر باز نمی‌داشت، زمین تباه می‌گردید» سوره بقره، آیه ۲۵۱.</ref> و روشی غیرمستقیم برای [[تکامل]] [[جامعه]] توسط خود نیروها می‌شود<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۹۴.</ref>.


== جستارهای وابسته ==
== جستارهای وابسته ==
۲۲۴٬۸۸۷

ویرایش