←فقه در فرهنگ مطهر
(←منابع) |
|||
| خط ۱۴: | خط ۱۴: | ||
==فقه در [[فرهنگ]] [[مطهر]]== | ==فقه در [[فرهنگ]] [[مطهر]]== | ||
یعنی [[فهم]] عمیق، یعنی [[فکر]] کردن درباره امری که احتیاج به فهم عمیق دارد و باید روی آن فکر کرد، یعنی ممکن است شما چیزی از من [[روایت]] بکنید و خودتان نفهمید ولی آیندگان خواهند فهمید، یا ممکن است شما بفهمید ولی آن کسی که بعد از شما میآید از شما خواهد فهمید<ref>شرح مبسوط منظومه، ج۲، ص۴۴؛ سیری در سیره نبوی، ص۴۲؛ خاتمیت ص۱۶۷.</ref>. | یعنی [[فهم]] عمیق، یعنی [[فکر]] کردن درباره امری که احتیاج به فهم عمیق دارد و باید روی آن فکر کرد، یعنی ممکن است شما چیزی از من [[روایت]] بکنید و خودتان نفهمید ولی آیندگان خواهند فهمید، یا ممکن است شما بفهمید ولی آن کسی که بعد از شما میآید از شما خواهد فهمید<ref>شرح مبسوط منظومه، ج۲، ص۴۴؛ سیری در سیره نبوی، ص۴۲؛ خاتمیت ص۱۶۷.</ref>. | ||
"فقه" در اصطلاح اولی [[دینی]]، یعنی یک [[حقیقت]] دینی و یک [[حکمت]] دینی که [[نیازمند]] به تعمق و [[تفکر]] است. مقصود در اینجا حقایق و کلماتی است که [[مردم]] از خود آن [[حضرت]] میشنوند<ref>ده گفتار، ص۲۰۳؛ خاتمیت، ص۱۶۷؛ آشنایی با قرآن ج۳، ص۱۸۱.</ref>. | |||
"فقه" در اصطلاح امروز ما یعنی [[علم به احکام]]<ref>خاتمیت، ص۱۶۶.</ref>. فقه معنی غور کردن و به اعماق رسیدن را میدهد<ref>تکامل اجتماعی انسان، ۱۶۹.</ref>. | |||
مراجعه به [[علم]] فقه<ref>اسلام و مقتضیات زمان، ج۱، ص۱۱۸.</ref>. و فن فقه.<ref>محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۶۱۳.</ref> | مراجعه به [[علم]] فقه<ref>اسلام و مقتضیات زمان، ج۱، ص۱۱۸.</ref>. و فن فقه.<ref>محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۶۱۳.</ref> | ||
| خط ۲۲: | خط ۲۵: | ||
===فقه و فهم=== | ===فقه و فهم=== | ||
"فقه" با "فهم" فرقش این است که "فهم" مطلق فهمیدن است و "فقه" فهم عمیق را میگویند. وقتی که فقه به [[کلام]] اطلاق بشود، یعنی سخنی که عمق زیاد دارد<ref>سیری در سیره نبوی، ص۴۲.</ref>.<ref>محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۶۱۴.</ref> | |||
==[[فقه حکومتی]]== | ==[[فقه حکومتی]]== | ||