ابوالاعور سلمی: تفاوت میان نسخه‌ها

[[ابوالاعور]] در زمان [[عثمان]]، در واپسین نبرد قبرس به سال ۲۶ یا ۲۷ هجری از طرف [[معاویه]]، در نقش [[فرمانده سپاه]] [[اسلام]] جنگید.<ref>تاریخ دمشق، ج ۴۶، ص ۵۷.</ref> در واقعه [[اعتراض]] [[مصریان]] بر عثمان، حامل [[نامه]] وی به [[والی]] [[مصر]] مبنی بر سرکوبی معترضان <ref> تاریخ طبری، ج ۲، ص ۶۶۲ و ۶۶۳.</ref> بود و هنگام درگذشت عثمان، کارگزاری معاویه را در اردن برعهده داشت.<ref>تاریخ طبری، ج ۲، ص ۶۹۳.</ref> نقش جدّی ابوالاعور در دستگاه [[امارت]] معاویه، به‌ویژه در نبرد صفیّن آشکار است. گفته‌اند: وی محور جنگ صفیّن <ref>الاستیعاب، ج ۳، ص ۲۶۱.</ref> بود و نخستین [[حمله]]، به فرماندهی او انجام شد، و در این واقعه، [[یاران علی]]{{ع}} به‌ویژه [[مالک اشتر]] را به هم‌دستی با [[قاتلان عثمان]] متّهم کرد.<ref> تاریخ دمشق، ج ۴۶، ص ۵۸.</ref> وی از کسانی بود که بر ضدّ [[امام علی]] در [[قتل عثمان]]، به [[گواهی]] معاویه آمد و موجب [[گمراهی]] افرادی شد.<ref> اسدالغابه، ج ۲، ص ۶۲۱.</ref> ابوالاعور در [[سپاه معاویه]]، فرماندهی [[اهل]] حِمْص را بر عهده داشت <ref> الاخبارالطوال، ص ۱۸۰.</ref> و با ده‌ هزار [[سپاه]] بر [[شریعه]] [[فرات]] گمارده شد تا راه را بر [[سپاه علی]]{{ع}} ببندد.<ref>الاخبارالطوال، ص ۱۶۸.</ref> در پی [[حیله‌گری]] سپاه معاویه، او نیز مصحفی بر سر داشت و عراقیان را به [[داوری]] آن فرا می‌خواند. در نهایت، به صورت [[گواه]] [[پیمان]] [[حکمیّت]] از طرف [[شامیان]] به میدان آمد <ref> الاخبارالطوال، ص ۱۹۶.</ref> و با چهار هزار شامی، [[مراقبت]] از [[جان]] [[عمروعاص]] را بر عهده گرفت.<ref>الاخبارالطوال، ص ۱۹۷.</ref>