بر در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

====معنا و مفهوم اوّل بِرّ====

یکی از معانی و مفاهیم بِرّ، عمل به گفتار [[حسنه]] و عدم مغایرت گفتار [[نیکو]] با [[کردار]] شخص گوینده است؛ چنان که در آیه ۴۴ بقره آمده: {{متن قرآن|أَتَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَتَنْسَوْنَ أَنْفُسَكُمْ وَأَنْتُمْ تَتْلُونَ الْكِتَابَ أَفَلَا تَعْقِلُونَ}}، در این جا استفهامی را که نشانه [[نکوهش]] [[خدای متعال]] نسبت به علمای [[یهود]] است، [[تأمل]] می‌کنیم؛ برای علمای یهود هم [[حجت]] ظاهری تمام است و هم [[حجت باطنی]]. [[تورات]] [[کتاب آسمانی]] یهود، حجتی است روشن و ظاهر که در آن از [[پیامبر خاتم]]، نشانه‌های او و [[آیین اسلام]] خبر داده شده است. از طرفی، علمای یهود هم با آن کتاب آشنایی کامل دارند: {{متن قرآن|وَأَنْتُمْ تَتْلُونَ الْكِتَابَ}} و [[عقل]]، حجت باطنی است که خدای متعال آن را در آنان به [[ودیعه]] قرار داده تا ایشان بدان وسیله بتوانند معیارهای خوب را؛ یعنی [[راه]] [[عبادت]] [[رحمان]] و مسیر اکتساب [[جنت]] را بیابند<ref>در اصول کافی احمد بن ادریس از بعضی از اصحاب ما روایت کند که به ابی‌عبدالله، امام صادق{{ع}}، گفتم: {{متن حدیث|مَا الْعَقْلُ‏}}؛ یعنی عقل چیست؟ آن بزرگوار فرمود: {{متن حدیث|مَا عُبِدَ بِهِ الرَّحْمَنُ وَ اكْتُسِبَ بِهِ الْجِنَانُ}} او می‌گوید به آن حضرت عرض کردم: پس آنچه در معاویه بود، چه بود؟ آن حضرت فرمود: {{متن حدیث|تِلْكَ النَّكْرَاءُ وَ تِلْكَ الشَّيْطَنَةُ وَ هِيَ شَبِيهَةٌ بِالْعَقْلِ وَ لَيْسَتْ بِعَقْلٍ}} (نورالثقلین، ج۱، ص۷۶، حدیث ۱۸۰). </ref>: {{متن قرآن|أَفَلَا تَعْقِلُونَ}}، اما آنان سزاوار نکوهش خدای متعال هستند؛ زیرا نه به حجت ظاهری عمل می‌کنند، و نه حجت باطنی را در عمل مورد استفاده قرار می‌دهند. در نتیجه، گفتار نیکشان با کردارشان مغایر است و این چنین اینان بر خلاف [[بِرّ]] عمل می‌کنند.<ref>[[عبدالنبی امامی|امامی، عبدالنبی]]، [[فرهنگ قرآن ج۱ (کتاب)|فرهنگ قرآن ج۱]]، ص ۳۱۰.</ref>

== جستارهای وابسته ==