سعیر: تفاوت میان نسخه‌ها

به نظر می‌رسد این تفسیر با [[تفاسیر]] پیش‌گفته منافاتی ندارد، زیرا بنابر اینکه سعیر نام وادی‌ای در [[جهنم]] باشد، آن‌گونه که از روایتی به دست می‌آید، وادی‌ای است که کانون حرارت‌ دهی به [[دوزخ]] بوده و هرگاه از حرارت [[آتش دوزخ]] کاسته شود، [[سعیر]] جهنم گشوده می‌شود <ref>تفسیر قمی، ج۲، ص۲۹؛ الاصفی، ج۱، ص۶۹۸.</ref> تا همواره شدت حرارت دوزخ [[ثابت]] بماند، چنان که بر پایه روایتی از [[پیامبر]]{{صل}} سعیر نام یکی از وادی‌های جهنم است که چون گشوده شود، دیگر آتش‌ها را از سر التماس و [[ترس]] به فریاد وامی‌دارد <ref> المهذب، ج۲، ص۴۵۴؛ دعائم‌الاسلام، ج۲، ص۴۰۱.</ref> و از این رو سعیر در [[قرآن]] نام دوزخ نهاده شده است. البته به نظر برخی {{متن قرآن|السَّعِيرِ}} در آیاتی مانند {{متن قرآن|وَكَفَى بِجَهَنَّمَ سَعِيرًا}}<ref>«و (برافروختن) آتش فروزان را، دوزخ بس» سوره نساء، آیه ۵۵.</ref>.<ref>قاموس قرآن، ج۳، ص۲۶۷، "سعر".</ref> و {{متن قرآن|وَسَيَصْلَوْنَ سَعِيرًا}}<ref>« در آتشی برافروخته درآیند» سوره نساء، آیه ۱۰.</ref> به عنوان [[وصف]] به کار رفته است،<ref>پیام قرآن، ج۶، ص۴۰۳.</ref> زیرا در [[آیه]] {{متن قرآن|وَإِذَا الْجَحِيمُ سُعِّرَتْ}}<ref>«و آنگاه که دوزخ برافروخته شود،» سوره تکویر، آیه ۱۲.</ref> [[خداوند]] متعالی بیان داشته که [[جحیم]]، مشتعل و به شدت داغ خواهد شد و سعیر که به معنای اسم مفعول است، به ایجاد این حالت در جحیم اشاره دارد و صفت آن است<ref>جامع‌البیان، ج۴، ص۱۸۵.</ref>.