بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۱: | خط ۲۱: | ||
[[امام کاظم]] {{ع}} مرکب امام مهدی (ع) را بهترین، نیرومندترین و تندروترین وسیله سواری از چارپایان شمرده است. | [[امام کاظم]] {{ع}} مرکب امام مهدی (ع) را بهترین، نیرومندترین و تندروترین وسیله سواری از چارپایان شمرده است. | ||
در روایتی از [[امام علی (ع)]] آمده است پس از [[ظهور امام مهدی (ع)|ظهور]] و هنگام حرکت آن حضرت از [[نجف]] به سوی [[مسجد سهله]]، امام مهدی (ع) بر اسب دست و پا سفیدی سوار است که پیشانی سفید و درخشندهای دارد و همه درخشندگی آنرا چون چراغ و ستاره میبینند<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)|منتخب الاثر]]، ص ۵۱۹؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۳۹۱.</ref>. [[امام صادق]] {{ع}} فرمودهاند گویی [[امام مهدی|قائم]] {{ع}} را در پشت نجف به چشم خود میبینم که بر اسب تیرهرنگی، سیاه و سفید که متمایل به مشکی است سوار است و در میان دو چشمش سفیدی خیرهکنندهای است<ref>بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۳۲۵؛ غیبة نعمانى، ص ۳۰۹.</ref>.<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص ۹۵.</ref> | در روایتی از [[امام علی (ع)]] آمده است پس از [[ظهور امام مهدی (ع)|ظهور]] و هنگام حرکت آن حضرت از [[نجف]] به سوی [[مسجد سهله]]، امام مهدی (ع) بر اسب دست و پا سفیدی سوار است که پیشانی سفید و درخشندهای دارد و همه درخشندگی آنرا چون چراغ و ستاره میبینند<ref>{{متن حدیث|كأنني به قد عبر من وادي السلام إلى مسيل السهلة على فرس محجل له شمراخ يزهر...}}؛ [[منتخب الاثر (کتاب)|منتخب الاثر]]، ص ۵۱۹؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۳۹۱.</ref>. [[امام صادق]] {{ع}} فرمودهاند گویی [[امام مهدی|قائم]] {{ع}} را در پشت نجف به چشم خود میبینم که بر اسب تیرهرنگی، سیاه و سفید که متمایل به مشکی است سوار است و در میان دو چشمش سفیدی خیرهکنندهای است<ref>بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۳۲۵؛ غیبة نعمانى، ص ۳۰۹.</ref>.<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص ۹۵.</ref> | ||
==پرسش مستقیم== | ==پرسش مستقیم== | ||