بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
<onlyinclude>{{درجهبندی | <onlyinclude>{{درجهبندی | ||
| نویسنده اصلی=<!--جوکار،پورانزاب،واثق،امینی،بهمنی--> | |||
| ارزیابی=<!--آماده،نشده، تمام--> | |||
| ارزیابی نهایی =<!--نشده،-،خیرآبادی،فرقانی،تمام توسط [[کاربر:خیرآبادی|خیرآبادی]]،تمام توسط [[کاربر:فرقانی|فرقانی]]--> | |||
| شناسه = <!--ندارد، ناقص، کامل--> | |||
| جامعیت = <!--ندارد، دارد--> | |||
| زیادهنویسی = <!--دارد، ندارد--> | |||
| رسا بودن = <!--ندارد، دارد--> | |||
| لینکدهی دستی = <!--ندارد، دارد--> | | لینکدهی دستی = <!--ندارد، دارد--> | ||
| رده = <!--ندارد، دارد--> | | رده = <!--ندارد، دارد--> | ||
| جعبه اطلاعات = <!-- | | جعبه اطلاعات = <!--ندارد،-، دارد--> | ||
| عکس = <!-- | | عکس = <!-- ندارد،-، دارد--> | ||
| ناوبری = <!--ندارد، دارد--> | | ناوبری = <!--ندارد، دارد--> | ||
| رعایت شیوهنامه ارجاع = <!--ندارد، دارد--> | | رعایت شیوهنامه ارجاع = <!--ندارد، دارد--> | ||
| کپیکاری = <!--از چند منبع ، از تک منبع، ندارد--> | | کپیکاری = <!--از چند منبع ، از تک منبع، ندارد--> | ||
| استناد به منابع مناسب = <!--ندارد، ناقص، کامل | | استناد به منابع مناسب = <!--ندارد، ناقص، کامل--> | ||
| تاریخ خوبیدگی =<!--{{subst:#time:xij xiF xiY}}--> | | تاریخ خوبیدگی =<!--{{subst:#time:xij xiF xiY}}--> | ||
| تاریخ برتر شدن =<!--{{subst:#time:xij xiF xiY}}--> | | تاریخ برتر شدن =<!--{{subst:#time:xij xiF xiY}}--> | ||
| توضیحات = | | توضیحات = | ||
}}</onlyinclude> | }}</onlyinclude>{{ویرایش غیرنهایی}} | ||
{{ویرایش غیرنهایی}} | |||
از [[امیرالمؤمنین]](ع) [[روایت]] شده است، پس از [[ظهور امام مهدی (ع)|ظهور]] و هنگام حرکت آن حضرت از [[نجف]] به سوی [[مسجد سهله]]، امام مهدی (ع) بر اسب دست و پا سفیدی سوار است که پیشانی سفید و درخشندهای دارد و همه درخشندگی آنرا چون چراغ و ستاره میبینند<ref>{{متن حدیث|كأنني به قد عبر من وادي السلام إلى مسيل السهلة على فرس محجل له شمراخ يزهر...}}؛ [[منتخب الاثر (کتاب)|منتخب الاثر]]، ص ۵۱۹؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۳۹۱.</ref>. [[امام صادق]] {{ع}} فرمودهاند: "گویی [[امام مهدی|قائم]] {{ع}} را در پشت نجف به چشم خود میبینم که بر اسب تیرهرنگی، سیاه و سفید که متمایل به مشکی است سوار است و در میان دو چشمش سفیدی خیرهکنندهای است"<ref>{{متن حدیث|كأني أنظر إلى القائم على ظهر نجف [النجف] فإذا استوى على ظهر النجف- «4» ركب فرسا أدهم أبلق بين عينيه شمراخ}}؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۳۲۵؛ غیبة نعمانى، ص ۳۰۹.</ref>. [[امام کاظم]] {{ع}} مرکب امام مهدی (ع) را بهترین، نیرومندترین و تندروترین وسیله سواری از چارپایان شمرده است<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص ۹۵.</ref>. | از [[امیرالمؤمنین]](ع) [[روایت]] شده است، پس از [[ظهور امام مهدی (ع)|ظهور]] و هنگام حرکت آن حضرت از [[نجف]] به سوی [[مسجد سهله]]، امام مهدی (ع) بر اسب دست و پا سفیدی سوار است که پیشانی سفید و درخشندهای دارد و همه درخشندگی آنرا چون چراغ و ستاره میبینند<ref>{{متن حدیث|كأنني به قد عبر من وادي السلام إلى مسيل السهلة على فرس محجل له شمراخ يزهر...}}؛ [[منتخب الاثر (کتاب)|منتخب الاثر]]، ص ۵۱۹؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۳۹۱.</ref>. [[امام صادق]] {{ع}} فرمودهاند: "گویی [[امام مهدی|قائم]] {{ع}} را در پشت نجف به چشم خود میبینم که بر اسب تیرهرنگی، سیاه و سفید که متمایل به مشکی است سوار است و در میان دو چشمش سفیدی خیرهکنندهای است"<ref>{{متن حدیث|كأني أنظر إلى القائم على ظهر نجف [النجف] فإذا استوى على ظهر النجف- «4» ركب فرسا أدهم أبلق بين عينيه شمراخ}}؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۳۲۵؛ غیبة نعمانى، ص ۳۰۹.</ref>. [[امام کاظم]] {{ع}} مرکب امام مهدی (ع) را بهترین، نیرومندترین و تندروترین وسیله سواری از چارپایان شمرده است<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص ۹۵.</ref>. | ||