|
|
| خط ۱۷: |
خط ۱۷: |
|
| |
|
| ==حیای [[دختران شعیب]]{{ع}}== | | ==حیای [[دختران شعیب]]{{ع}}== |
| [[حضرت شعیب]]{{ع}} در پی [[آگاهی]] از کمک [[موسی]]{{ع}} به دخترانش یکی از آن دو را در پی او فرستاد، تا با [[دعوت]] از موسی{{ع}} به خانهاش، کمکرسانی او را [[پاداش]] دهد. به گزارش [[قرآن]]، دختر یاد شده که [[مفسران]] نام او را [[صفورا]] خواندهاند، با [[حجب و حیا]] به سوی موسی{{ع}} میآمده است: {{متن قرآن|فَجَاءَتْهُ إِحْدَاهُمَا تَمْشِي عَلَى اسْتِحْيَاءٍ قَالَتْ إِنَّ أَبِي يَدْعُوكَ لِيَجْزِيَكَ أَجْرَ مَا سَقَيْتَ لَنَا فَلَمَّا جَاءَهُ وَقَصَّ عَلَيْهِ الْقَصَصَ قَالَ لَا تَخَفْ نَجَوْتَ مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ}}<ref>«آنگاه یکی از آن دو که با شرم گام برمیداشت نزد او آمد، گفت: پدرم تو را فرا میخواند تا مزد آبی را که برای ما (به گوسفندان) دادی به تو بپردازد و چون (موسی) نزد او آمد و داستان (خود) را برای او بازگفت، (شعیب) گفت: مهراس که از گروه ستمکاران رهایی یافتی» سوره قصص، آیه ۲۵.</ref>.<ref>تفسیر ماوردی، ج ۴، ص ۲۴۷؛ الکشاف، ج ۳، ص ۴۰۳؛ التفسیر الکبیر، ج ۲۴، ص ۲۴۰.</ref> مفسران در بیان حیای وی به پوشاندن چهره با آستین پیراهن و [[ابلاغ پیام]] [[پدر]] به موسی{{ع}} از فاصله دور اشاره کردهاند؛<ref>جامعالبیان، ج ۲۰، ص ۷۴؛ مجمع البیان، ج ۷، ص ۳۸۸؛ بحارالانوار، ج ۱۳، ص ۲۰.</ref> همچنین [[کنارهگیری]] آنان از چوپانهای مرد را از سر [[حیا]] و برای [[پرهیز]] از اختلاط با نامحرمان و دور ماندن از نگاه آنان دانستهاند.<ref>زادالمسیر، ج ۶، ص ۲۱۲؛ منهجالصادقین، ج ۷، ص ۸۶.</ref> ظاهر [[آیه]] نشان میدهد که حجب و حیا از چگونگی [[راه رفتن]] وی نمایان بوده است. با پذیرش دعوت [[شعیب]]{{ع}} از سوی موسی{{ع}} و حضور در [[خانه]] او، یکی از [[دختران]] با اشاره به [[نیرومندی]] و [[امین]] بودن موسی{{ع}} به پدرش پیشنهاد میکند او را [[اجیر]] کرده و به کار گیرد: {{متن قرآن|قَالَتْ إِحْدَاهُمَا يَا أَبَتِ اسْتَأْجِرْهُ إِنَّ خَيْرَ مَنِ اسْتَأْجَرْتَ الْقَوِيُّ الْأَمِينُ}}<ref>«یکی از آن دو (دختر) گفت: ای پدر ! او را به مزد گیر که بیگمان بهترین کسی که (میتوانی) به مزد بگیری، این توانمند درستکار است» سوره قصص، آیه ۲۶.</ref> مفسران باز هم صفورا را یاد کننده این پیشنهاد دانستهاند.<ref>مجمع البیان، ج ۷، ص ۳۹۰؛ غررالتبیان، ج ۱، ص ۳۹۱؛ منهج الصادقین، ج ۱۷، ص ۸۹.</ref> قرآن به چگونگی آگاهی آن دختر از [[قدرت]] و امین بودن موسی{{ع}} اشاره نمیکند؛ ولی برخی [[روایات]] آگاهی از قدرت وی را با برداشتن سنگ بسیار سنگین روی [[چاه]] و [[سیراب کردن]] گوسفندان به دست [[موسی]]{{ع}} مرتبط دانسته؛<ref> تاریخ طبری، ج ۱، ص ۲۸۰؛ الکامل، ج ۱، ص ۱۳۵؛ قصص الانبیاء، ابن کثیر، ج ۲، ص ۱۹.</ref> همچنین درباره [[امانت]] او گفتهاند هنگامی که موسی{{ع}} و [[صفورا]] عازم [[منزل]] [[شعیب]]{{ع}} بودند، صفورا برای [[راهنمایی]] جلوتر از موسی [[راه]] میرفت، چون باد شدید [[لباس]] او را کنار زد، موسی{{ع}} برای [[پرهیز]] از دیدن [[بدن]] صفورا از وی خواست تا پشت سر او حرکت کند<ref>تاریخ طبری، ج ۱، ص ۲۸۰؛ عرائس المجالس، ص ۱۵۴؛ الکامل، ج ۱، ص ۱۳۵.</ref>.<ref>[[محمد علی قائمینسب|قائمینسب، محمد علی]]، [[دختران شعیب (مقاله)|مقاله «دختران شعیب»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۱۲ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۱۲.</ref>
| |
|
| |
|
| ==[[ازدواج]] موسی{{ع}} با دختر شعیب{{ع}}== | | ==[[ازدواج]] موسی{{ع}} با دختر شعیب{{ع}}== |
