شفق سرخ: تفاوت میان نسخه‌ها

[[روایت]] است از [[ابن عباس]] که سرخی شفق، از روزی دیده شد و پدید آمد که [[حسین]]{{ع}} [[شهید]] شد و [[آسمان]] در [[شهادت]] او [[خون]] گریست و از آن بیشتر، این رنگ سرخ در افق دیده نشده بود: {{متن حدیث|انّ یوم قتل الحسین{{ع}} قطرت السّماء دما و انّ هذه الحمره الّتی فی السّماء ظهرت [[یوم]] قتله و لم‌تر [[قبله]]}}<ref>احقاق الحق، ج۱۱، ص۴۶۱.</ref>. و از [[امام رضا]]{{ع}} [[روایت]] است: {{متن حدیث|لَمَّا قُتِلَ جَدِّيَ الْحُسَيْنُ أَمْطَرَتِ السَّمَاءُ دَماً وَ تُرَاباً أَحْمَرَ}}<ref>اثبات الهداه، ج۵، ص۱۷۹.</ref>. که بارش [[خون]] و [[خاک]] سرخ را می‌رساند. گریست در غمت زمان، به [[خون]] نشست [[آسمان]] [[شب]] و سیاهپوشی‌اش شد آیت عزای تو رنگین شدن افق، از جمله [[نشانه‌ها]] و آثار شگفت دیگری است که در [[روایات]] آمده که پس از [[حادثۀ کربلا]] و [[شهادت امام]]، در [[جهان]] دیده شد<ref>بحار الأنوار، ج۴۵، ص۲۰۴ به بعد؛ عبرات المصطفین، ج۲، ص۱۷۴.</ref>. و طبق نقل‌های متعدّد در منابع مختلف، سابقۀ شفق سرخ در [[آسمان]]، به [[شهادت]] [[ابا عبد الله]]{{ع}} بر می‌گردد. از [[محمد بن سیرین]] نیز [[نقل]] شده که این [[سرخی آسمان]] بعد از کشته شدن [[حسین]]{{ع}} دیده شد و نیز از [[امام باقر]]{{ع}} [[روایت]] است که [[آسمان]] در [[شهادت]] [[حضرت یحیی]] و [[حضرت حسین]]{{ع}} سرخ شد<ref>اثبات الهده، ج۵، ص۱۹۹؛ تاریخ الاسلام، ج۵، ص۱۵.</ref>.<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۲۷۶.</ref>.