ایمان ابوطالب: تفاوت میان نسخه‌ها

[[ابوطالب بن عبدالمطلب بن هاشم بن عبدمناف]]، عمو و حامی [[پیامبر]] {{صل}} و [[پدر]] [[حضرت علی]]{{ع}}، حدود هشتاد و چند سال [[قبل از هجرت]] متولد شد. نام وی [[عبدمناف]] و به [[نقلی]] [[عمران]] ـ، و به [[جهت]] فرزند بزرگش طالب به "[[ابوطالب]]" مشهور شد. ابوطالب [[رئیس]] [[خاندان]] [[بنی هاشم]] و [[وارث]] دو [[منصب]] مهم رفادت (مهمانداری [[حاجیان]]) و سقایت (آب رساندن به حاجیان) بود.

ابوطالب در میان قریش مشهور به [[سخاوت]] بود، و به سبب [[درایت]] و [[عدالت]] و نفوذ [[کلام]]، [[قبایل عرب]] در [[مکه]] وی را به [[داوری]] [[اختیار]] می‌‌کردند. <ref>سیره ابن هشام، ج۲، ص ۳۰ ؛ طبقات [[ابن سعد]]، ج۱و۲، ص ۱۲)</ref>. در [[عصر جاهلیت]] نخستین کسی بود که [[سوگند]] در [[شهادت]] برای اولیای دم را بنا نهاد و بعدها [[اسلام]] نیز این امر را [[امضا]] کرد. <ref>[[شرح نهج البلاغه]]، ج۱۵، ص ۲۱۹ ؛ [[سنن نسائی]]، ج۸، ص ۲ـ۴.</ref>. وی در عصر جاهلیت از [[پلیدی‌ها]] دوری می‌‌گزید و به شیوه پدرش شراب را بر خود [[حرام]] کرده بود. <ref>شرح نهج البلاغه، ج۱۵، ص ۲۱۹.</ref>