جز
جایگزینی متن - 'مادر حضرت' به 'مادر حضرت'
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-]] | + - [[)) |
|||
| خط ۳۰: | خط ۳۰: | ||
==[[وحی]] به حواریان== | ==[[وحی]] به حواریان== | ||
بیشتر [[مفسران]]،<ref>التبیان، ج ۴، ص ۵۷؛ الکشاف، ج ۲، ص ۵۳۶؛ غریب القرآن، ص ۷۵.</ref> وحی به حواریان را مانند وحی به [[مادر حضرت]] [[موسی]]{{ع}} و [[زنبور عسل]] {{متن قرآن|وَأَوْحَيْنَا إِلَى أُمِّ مُوسَى أَنْ أَرْضِعِيهِ فَإِذَا خِفْتِ عَلَيْهِ فَأَلْقِيهِ فِي الْيَمِّ وَلَا تَخَافِي وَلَا تَحْزَنِي إِنَّا رَادُّوهُ إِلَيْكِ وَجَاعِلُوهُ مِنَ الْمُرْسَلِينَ}}<ref>«و به مادر موسی الهام کردیم که به او شیر بده و اگر بر (جان) او ترسیدی او را (در صندوقی بنه و) به دریا فکن و مهراس و اندوهگین مباش! ما او را به تو باز میگردانیم و او را از پیامبران خواهیم کرد» سوره قصص، آیه ۷.</ref>، {{متن قرآن|وَأَوْحَى رَبُّكَ إِلَى النَّحْلِ أَنِ اتَّخِذِي مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا وَمِنَ الشَّجَرِ وَمِمَّا يَعْرِشُونَ}}<ref>«و پروردگارت به زنبور عسل الهام کرد که بر کوهها و بر درخت و بر داربستهایی که (مردم) میسازند لانه گزین!» سوره نحل، آیه ۶۸.</ref> به معنای [[الهام]] دانستهاند که بر [[نبوت]] آنان دلالتی ندارد. روایتی از [[امام باقر]] نیز مؤید این معناست؛<ref> تفسیر عیاشی، ج ۱، ص ۳۴۹؛ الصافی، ج ۲، ص ۹۷؛ نورالثقلین، ج ۱، ص ۶۸۹.</ref> ولی معانی دیگری نیز برایش گفتهاند.<ref>جامع البیان، ج ۳، ص ۳۶۲؛ الکشاف، ج ۲، ص ۵۳۶؛ معانی القرآن، ج ۲، ص ۳۸۳ ـ ۳۸۴.</ref> در مقابل، برخی از [[دانشمندان]] [[مسلمان]]، وحی به حواریان را از نوع وحی [[رسالت]] دانسته و با استناد به الفاظ {{متن قرآن|أَرْسَلْنَا}} و {{متن قرآن|الْمُرْسَلُونَ}} در [[آیه]] {{متن قرآن|وَاضْرِبْ لَهُم مَّثَلاً أَصْحَابَ الْقَرْيَةِ إِذْ جَاءَهَا الْمُرْسَلُونَ إِذْ أَرْسَلْنَا إِلَيْهِمُ اثْنَيْنِ فَكَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍ فَقَالُوا إِنَّا إِلَيْكُم مُّرْسَلُونَ}}<ref>«و برای آنان از مردم آن شهر آنگاه که پیامبران به آنجا آمدند مثلی بزن آن هنگام که دو تن را نزد آنها فرستادیم و آنان را دروغگو شمردند و ما با سوّمی، (آن دو را) پشتیبانی کردیم، آنگاه گفتند که ما نزد شما فرستاده شدهایم» سوره یس، آیه ۱۳-۱۴.</ref> معتقدند حواریان، [[پیامبر]] بوده <ref> تاریخ طبری، ج ۱، ص ۴۶۲ ـ ۴۶۳؛ المیزان، ج ۳، ص ۲۰۴.</ref> و پس از آنان از سوی [[عروج]] عیسی{{ع}} [[رسالت]] داشتهاند<ref> فتح القدیر، ج ۴، ص ۳۶۴.</ref> در [[آیات]] یاد شده، [[خدا]] از فرستادن سه فرستاده خویش به یک [[شهر]] و [[تکذیب]] ساکنان آنجا خبر میدهد. | بیشتر [[مفسران]]،<ref>التبیان، ج ۴، ص ۵۷؛ الکشاف، ج ۲، ص ۵۳۶؛ غریب القرآن، ص ۷۵.</ref> وحی به حواریان را مانند وحی به [[مادر]] [[حضرت]] [[موسی]]{{ع}} و [[زنبور عسل]] {{متن قرآن|وَأَوْحَيْنَا إِلَى أُمِّ مُوسَى أَنْ أَرْضِعِيهِ فَإِذَا خِفْتِ عَلَيْهِ فَأَلْقِيهِ فِي الْيَمِّ وَلَا تَخَافِي وَلَا تَحْزَنِي إِنَّا رَادُّوهُ إِلَيْكِ وَجَاعِلُوهُ مِنَ الْمُرْسَلِينَ}}<ref>«و به مادر موسی الهام کردیم که به او شیر بده و اگر بر (جان) او ترسیدی او را (در صندوقی بنه و) به دریا فکن و مهراس و اندوهگین مباش! ما او را به تو باز میگردانیم و او را از پیامبران خواهیم کرد» سوره قصص، آیه ۷.</ref>، {{متن قرآن|وَأَوْحَى رَبُّكَ إِلَى النَّحْلِ أَنِ اتَّخِذِي مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا وَمِنَ الشَّجَرِ وَمِمَّا يَعْرِشُونَ}}<ref>«و پروردگارت به زنبور عسل الهام کرد که بر کوهها و بر درخت و بر داربستهایی که (مردم) میسازند لانه گزین!» سوره نحل، آیه ۶۸.</ref> به معنای [[الهام]] دانستهاند که بر [[نبوت]] آنان دلالتی ندارد. روایتی از [[امام باقر]] نیز مؤید این معناست؛<ref> تفسیر عیاشی، ج ۱، ص ۳۴۹؛ الصافی، ج ۲، ص ۹۷؛ نورالثقلین، ج ۱، ص ۶۸۹.</ref> ولی معانی دیگری نیز برایش گفتهاند.<ref>جامع البیان، ج ۳، ص ۳۶۲؛ الکشاف، ج ۲، ص ۵۳۶؛ معانی القرآن، ج ۲، ص ۳۸۳ ـ ۳۸۴.</ref> در مقابل، برخی از [[دانشمندان]] [[مسلمان]]، وحی به حواریان را از نوع وحی [[رسالت]] دانسته و با استناد به الفاظ {{متن قرآن|أَرْسَلْنَا}} و {{متن قرآن|الْمُرْسَلُونَ}} در [[آیه]] {{متن قرآن|وَاضْرِبْ لَهُم مَّثَلاً أَصْحَابَ الْقَرْيَةِ إِذْ جَاءَهَا الْمُرْسَلُونَ إِذْ أَرْسَلْنَا إِلَيْهِمُ اثْنَيْنِ فَكَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍ فَقَالُوا إِنَّا إِلَيْكُم مُّرْسَلُونَ}}<ref>«و برای آنان از مردم آن شهر آنگاه که پیامبران به آنجا آمدند مثلی بزن آن هنگام که دو تن را نزد آنها فرستادیم و آنان را دروغگو شمردند و ما با سوّمی، (آن دو را) پشتیبانی کردیم، آنگاه گفتند که ما نزد شما فرستاده شدهایم» سوره یس، آیه ۱۳-۱۴.</ref> معتقدند حواریان، [[پیامبر]] بوده <ref> تاریخ طبری، ج ۱، ص ۴۶۲ ـ ۴۶۳؛ المیزان، ج ۳، ص ۲۰۴.</ref> و پس از آنان از سوی [[عروج]] عیسی{{ع}} [[رسالت]] داشتهاند<ref> فتح القدیر، ج ۴، ص ۳۶۴.</ref> در [[آیات]] یاد شده، [[خدا]] از فرستادن سه فرستاده خویش به یک [[شهر]] و [[تکذیب]] ساکنان آنجا خبر میدهد. | ||
برخی از [[مفسران شیعه]]<ref>مجمعالبیان، ج۸، ص۲۶۳؛ نورالثقلین، ج۴، ص۳۸۱.</ref> و [[سنی]]،<ref>تفسیر ابن ابی حاتم، ج ۱۰، ص ۳۱۹۲؛ تفسیر ابن کثیر، ج ۳، ص ۵۷۴؛ الدرالمنثور، ج ۵، ص ۲۶۱.</ref> دو نفر اوّلی را به [[شمعون]] و [[یوحنا]] و سومی را به [[پولس]] [[تطبیق]] کردهاند که برای [[هدایت مردم]] [[انطاکیه]] رفتند.<ref>مجمع البیان، ج ۸، ص ۲۶۳؛ تفسیر ابن کثیر، ج ۳، ص ۵۷۴؛ بحارالانوار، ج ۱۴، ص ۲۵۲.</ref> کسانی که [[وحی]] به حواریان را به معنای [[الهام]] گرفته،<ref>التبیان، ج ۲، ص ۴۵۹؛ مجمع البیان، ج ۳، ص ۴۵۰؛ الصافی، ج ۲، ص ۹۷.</ref> گفتهاند: چون آن سه تن به [[دستور]] [[حضرت عیسی]]{{ع}} برای [[تبلیغ]] روانه شده بودند، از این جهت فرستادگان خدا بر آنان اطلاق شده بود.<ref>مجمعالبیان، ج ۸، ص ۲۶۳؛ الصافی، ج ۴، ص ۲۴۹؛ تفسیر شبر، ص ۴۱۶.</ref> برخی نیز نوشتهاند که اساسا آن فرستادگان، اشاره به برخی از [[پیامبران]] دارند نه حواریان.<ref>جامع البیان، ج ۲۲، ص ۱۸۷؛ التبیان، ج ۸، ص ۴۴۸؛ المیزان، ج ۱۷، ص ۷۲.</ref>.<ref>[[عباس علی مردی|مردی، عباس علی]]، [[حواریون (مقاله)|مقاله «حواریون»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۱۱ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۱۱.</ref> | برخی از [[مفسران شیعه]]<ref>مجمعالبیان، ج۸، ص۲۶۳؛ نورالثقلین، ج۴، ص۳۸۱.</ref> و [[سنی]]،<ref>تفسیر ابن ابی حاتم، ج ۱۰، ص ۳۱۹۲؛ تفسیر ابن کثیر، ج ۳، ص ۵۷۴؛ الدرالمنثور، ج ۵، ص ۲۶۱.</ref> دو نفر اوّلی را به [[شمعون]] و [[یوحنا]] و سومی را به [[پولس]] [[تطبیق]] کردهاند که برای [[هدایت مردم]] [[انطاکیه]] رفتند.<ref>مجمع البیان، ج ۸، ص ۲۶۳؛ تفسیر ابن کثیر، ج ۳، ص ۵۷۴؛ بحارالانوار، ج ۱۴، ص ۲۵۲.</ref> کسانی که [[وحی]] به حواریان را به معنای [[الهام]] گرفته،<ref>التبیان، ج ۲، ص ۴۵۹؛ مجمع البیان، ج ۳، ص ۴۵۰؛ الصافی، ج ۲، ص ۹۷.</ref> گفتهاند: چون آن سه تن به [[دستور]] [[حضرت عیسی]]{{ع}} برای [[تبلیغ]] روانه شده بودند، از این جهت فرستادگان خدا بر آنان اطلاق شده بود.<ref>مجمعالبیان، ج ۸، ص ۲۶۳؛ الصافی، ج ۴، ص ۲۴۹؛ تفسیر شبر، ص ۴۱۶.</ref> برخی نیز نوشتهاند که اساسا آن فرستادگان، اشاره به برخی از [[پیامبران]] دارند نه حواریان.<ref>جامع البیان، ج ۲۲، ص ۱۸۷؛ التبیان، ج ۸، ص ۴۴۸؛ المیزان، ج ۱۷، ص ۷۲.</ref>.<ref>[[عباس علی مردی|مردی، عباس علی]]، [[حواریون (مقاله)|مقاله «حواریون»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۱۱ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۱۱.</ref> | ||