بنی‌نضیر در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

خداوند طی آیه‌‌ {{متن قرآن|سَلْ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَمْ آتَيْنَاهُمْ مِنْ آيَةٍ بَيِّنَةٍ وَمَنْ يُبَدِّلْ نِعْمَةَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَتْهُ فَإِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ}}<ref>«از بنی اسرائیل بپرس که چه بسیار نشانه روشن به آنان دادیم و هر کس نعمت خداوند را پس از آنکه به وی رسید دگرگون سازد (بداند که) بی‌گمان خداوند سخت کیفر است» سوره بقره، آیه ۲۱۱.</ref> از پیامبر خواسته که از [[بنی اسرائیل]] پرسشی بکند. و در [[آیه]] {{متن قرآن|إِذْ قَالَ اللَّهُ يَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتِي عَلَيْكَ وَعَلَى وَالِدَتِكَ إِذْ أَيَّدْتُكَ بِرُوحِ الْقُدُسِ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ وَكَهْلًا وَإِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرَاةَ وَالْإِنْجِيلَ وَإِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ بِإِذْنِي فَتَنْفُخُ فِيهَا فَتَكُونُ طَيْرًا بِإِذْنِي وَتُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ بِإِذْنِي وَإِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتَى بِإِذْنِي وَإِذْ كَفَفْتُ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَنْكَ إِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ فَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ إِنْ هَذَا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ}}<ref>«یاد کن که خداوند فرمود: ای عیسی پسر مریم! نعمت مرا بر خود و بر مادرت به یاد آور هنگامی که تو را با روح القدس پشتیبانی کردم که در گهواره و در میانسالی با مردم سخن می‌گفتی و هنگامی که به تو کتاب و حکمت و تورات و انجیل آموختم و هنگامی که با اذن من از گل، همگون پرنده می‌ساختی و در آن می‌دمیدی و به اذن من پرنده می‌شد و نابینای مادرزاد و پیس را با اذن من شفا می‌دادی و هنگامی که با اذن من مرده را (از گور) برمی‌خیزاندی و هنگامی که بنی اسرائیل را از (آزار) تو باز داشتم آنگاه که برای آنان برهان‌ها (ی روشن) آوردی و کافران از ایشان گفتند: این (کارها) جز جادویی آشکار نیست» سوره مائده، آیه ۱۱۰.</ref> به پیامبر [[اطمینان]] می‌‌دهد که نمی‌‌گذارم خطری از جانب بنی اسرائیل تو را [[تهدید]] کند. مؤرخان و [[محدثان]] [[مسلمان]] تحت تأثیر [[ادبیات]] [[قرآنی]] تلاش کرده‌‌اند با تکیه بر منابع [[یهودی]] [[زمان]]، نحوه و علت [[مهاجرت]] [[یهودیان حجاز]] از جمله بنی‌‌نضیر از [[فلسطین]] به یثرب را [[تعیین]] کنند. آنان علل متفاوتی را برای مهاجرت یهود از فلسطین به [[حجاز]] طرح کرده‌‌اند؛ اما کمتر به نام [[قبایل]] از جمله بنی‌‌نضیر تصریح کرده‌‌اند.

جایگاه دینی بنی‌‌نضیر در [[منابع اسلامی]] نسبت به دیگر [[قبایل]] [[یهود]] [[برتری]] نسبی دارد. شاید برتری [[سیاسی]] [[حقوقی]] بنی‌‌نضیر بر بنی‌‌قریظه و انتساب [[کعب بن اشرف]] بدانها، از علل این امر باشد. [[کعب]] از [[احبار]] ثروتمند بنی‌‌نضیر بود که با کمکهای [[مالی]] خود، [[نفوذ]] فراوانی بر دیگر احبار یهود داشت.<ref>السیرة الحلبیه، ج ۳، ص ۱۴۶ ـ ۱۴۷.</ref> نفوذ او در میان ساکنان یثرب از قضاوتهای او در میان آنها به دست می‌‌آید. سیره‌‌نگاران تنها از آن دسته از احبار بنی نضیر نام برده‌‌اند که نقش برجسته‌‌ای در رویارویی با [[پیامبر]] داشتند و از [[حُیَی ‌‌بن اَخْطَب]] و برادرانش ابویاسر و جَدِّی، [[سلام بن مُشْکَم]]، [[کنانه]] و [[سلام بن ربیع‌‌ بن اَبی‌‌الْحُقَیْق]]، [[سلام‌‌ بن اَبی الحُقَیْق]]، [[عمرو ‌‌بن ‌‌حجاش]]، [[کعب بن اشرف]] و همپیمانانش [[کردم‌‌ بن قیس]] و [[حجاج بن عمرو]] ([[عمر]]) به عنوان احبار بنی نضیر نام برده‌‌اند.<ref> السیرة النبویه، ابن هشام، ج ۲، ص ۳۵۹؛ السیرة‌‌النبویه، ابن کثیر، ج ۲، ص ۳۴۲.</ref> [[زهری]] در یکی از گزارشها به ۳۰ تن از آنان اشاره کرده‌‌است.<ref>سنن ابی داوود، ج ۲، ص ۳۴؛ المصنف، ابن ابی شیبه، ج ۵، ص ۳۵۹.</ref> در برخی منابع اسلامی نیز مطرح شده که چون از منطقه [[ظهور]] [[پیامبر آخرالزمان]] خبر داشتند به [[یثرب]] [[مهاجرت]] کرده بودند.<ref>بحارالانوار، ج ۹۱، ص ۱۰.</ref> این گزارشها چنانچه صحت داشته باشد، حکایت از آن دارد که بنی‌‌نضیر احتمال ظهور [[پیامبری]] از خودشان یعنی از تبار [[هارون]] [[برادر]] [[موسی]]{{ع}} را بسیار جدّی می‌‌دیدند؛ پیامبری که [[حاکمیت]] آنان را محقق می‌‌ساخت.