|
|
| خط ۱۲: |
خط ۱۲: |
|
| |
|
| ==معناشناسی بر== | | ==معناشناسی بر== |
| برخی لغتشناسان، واژه بِرّ را برگرفته از واژه بَرّ به معنای خشکی یا بیابان میدانند که متضاد بَحر است و چون در آن گستردگی لحاظ شده، بِرّ را نیز به "توسّع در [[کار نیک]]" معنا میکنند<ref>مفردات، ص۴۰.</ref>؛ از اینرو به [[کارهای نیک]] چون به دیگران میرسد و از آن بهرهمند میشوند، بِرّ میگویند.
| |
|
| |
| فعلِ این ریشه در زبانهای آشوری و [[عبری]] به معنای [[نیکوکار]] شدن، [[راستگو]] شدن و [[برگزیده شدن]]، کاربرد داشته است<ref>گزنیوس، ص۱۴۰.</ref>. برخی برآنند که مفهوم محوری واژه بِرّ، [[نیکو]] بودن کار در برابر غیر است و این معنا، با توجه به [[اختلاف]] اشخاص، موضوعات و موارد، تفاوت دارد؛ چنانکه بِرّ [[خداوند]] درباره [[بندگان]]، [[لطف]] و احسانِ به آنان و درگذشتن از لغزشهایشان است و بِرّ [[بنده]] در پیشگاه [[خدا]]، [[پیروی]] و عمل به [[وظایف]] [[بندگی]] است. [[بِرّ]] [[پدر]] به [[فرزندان]]، [[تربیت]] و تأمین آنان و برآوردن نیازهایشان و بِرّ فرزند به پدر، [[خدمت]]، [[خضوع]] و [[رحمت]] است. و بِرّ در [[سخن گفتن]]، [[راستگویی]] و در [[عبادت]]، منطبق بودن آن با شرایط ویژه، عبادت است وی اطلاق "بَرّ" بر قطعههای [[زمین]] و "بُرّ" بر گندم را نیز از همین باب میداند <ref>التحقیق، ج۱، ص۲۴۹.</ref>. برخی نیز [[جامعترین]] معنای بِرّ را "خیر" دانستهاند<ref>لسان العرب.</ref>. با اینکه این دو واژه (بِرّ و خیر) مترادف نیستند؛ زیرا بِرّ، خیری است که با "قصد" و "توجه" توأم باشد، ولی در خیر، "قصد" شرط نیست، بلکه گاهی با "[[سهو]]" همراه است؛ از اینرو "خیر" معنایی عام دارد<ref>الفروق اللغویة، ص۹۵؛ البیان، ج۲، ص۳۶۱.</ref>.
| |
|
| |
|
| ==شأن نزول== | | ==شأن نزول== |
