عاد در علوم قرآنی: تفاوت میان نسخه‌ها

[[قوم هود]]{{ع}} از [[اقوام عرب]] و متعلق به ماقبل تاریخند و از آنها در [[تاریخ]] نامی به میان نیامده و در [[تورات]] به آنها اشاره‌ای نشده و فقط [[قرآن]] مقداری از حالات آنها را ضمن [[آیات]] نقل کرده است. آنها در [[سرزمین]] احقاف در جنوب جزیرة‌العرب در قسمت‌های "الربع‌الخالی" می‌زیستند که در گذشته آباد بود؛ چنان‌که [[قرآن کریم]] می‌فرماید: {{متن قرآن|وَاذْكُرْ أَخَا عَادٍ إِذْ أَنْذَرَ قَوْمَهُ بِالْأَحْقَافِ }}<ref>«و از برادر (قوم) عاد (هود) یاد کن آنگاه که قومش را در آن ریگزار  بیم داد» سوره احقاف، آیه ۲۱.</ref>. [[پیامبر]] آنها [[هود]]{{ع}} بود؛ ولی [[پیامبران]] دیگری هم داشتند {{متن قرآن|كَذَّبَتْ عَادٌ الْمُرْسَلِينَ}}<ref>«(قوم) عاد پیامبران را دروغگو شمردند» سوره شعراء، آیه ۱۲۳.</ref>. آنها مردمانی [[بت‌پرست]] بودند {{متن قرآن|قَالُوا يَا هُودُ مَا جِئْتَنَا بِبَيِّنَةٍ وَمَا نَحْنُ بِتَارِكِي آلِهَتِنَا عَنْ قَوْلِكَ وَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِينَ}}<ref>«گفتند: ای هود! برهانی برای ما نیاورده‌ای و ما با سخن تو از خدایانمان دست نمی‌کشیم و ما به تو ایمان نمی‌آوریم» سوره هود، آیه ۵۳.</ref> [[قیامت]] را نیز [[انکار]] می‌کردند {{متن قرآن|كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌ بِالْقَارِعَةِ}}<ref>«قوم ثمود و عاد، آن (هنگامه) درهم کوبنده را دروغ شمردند» سوره حاقه، آیه ۴.</ref> در سرزمین حاصل‌خیز و سرسبز و پرآب می‌زیستند و مردمانی قوی‌ هیکل و مرفه بودند {{متن قرآن|فَخَلَفَ مِنْ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَرِثُوا الْكِتَابَ يَأْخُذُونَ عَرَضَ هَذَا الْأَدْنَى وَيَقُولُونَ سَيُغْفَرُ لَنَا وَإِنْ يَأْتِهِمْ عَرَضٌ مِثْلُهُ يَأْخُذُوهُ أَلَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِمْ مِيثَاقُ الْكِتَابِ أَنْ لَا يَقُولُوا عَلَى اللَّهِ إِلَّا الْحَقَّ وَدَرَسُوا مَا فِيهِ وَالدَّارُ الْآخِرَةُ خَيْرٌ لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ أَفَلَا تَعْقِلُونَ}}<ref>«پس از آنان، جانشینانی آمدند که کتاب (آسمانی) را به ارث بردند؛ کالای ناپایدار این جهان فروتر را می‌گیرند و می‌گویند: به زودی (توبه می‌کنیم و) آمرزیده خواهیم شد و اگر باز کالای ناپایداری مانند آن به دستشان برسد آن را می‌گیرند! آیا از اینان در کتاب (تورات) پیمان گرفته نشده است که جز حقّ به خداوند نسبت ندهند؟ در حالی که آنچه در آن (کتاب) است آموخته‌اند و سرای واپسین برای آنان که پرهیزگاری می‌ورزند بهتر است؛ آیا خرد نمی‌ورزید؟» سوره اعراف، آیه ۱۶۹.</ref>. [[ثروت]] بسیار و عمرهای طولانی و نیروهای زیاد، بیشترشان را به [[غفلت]] و بی‌خبری و سرانجام [[ظلم]] و [[طغیان]] کشانده بود؛ تا آنجا که -به گفته قرآن- کسی را نیرومندتر از خود نمی‌دانستند. فاصله طبقاتی میان آنان شدید بود، به زیردستان خود بسیار [[ستم]] می‌کردند و [[راه]] [[گردن‌کشی]] و [[استکبار]] را پیشه خود کرده بودند و بدتر از همه کارهایشان، [[بت‌پرستی]] بود.