کارآمدی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{امامت}} | |||
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> | |||
: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:</div> | |||
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> | |||
: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[کارآمدی در فقه اسلامی]] - [[کارآمدی در کلام اسلامی]] - [[کارآمدی در فقه سیاسی]]</div> | |||
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> | |||
==مقدمات== | ==مقدمات== | ||
[[اندیشمندان]] [[سیاسی]] همواره در تلاش برای ایجاد سازوکارهایی به منظور افزایش کارآمدی [[حکومت]] بوده و هستند. نبود کارآمدی به معنای نایل نشدن به [[وظایف]] [[حکومتها]] و حتی تحقق نیافتن [[اهداف]] [[تشکیل حکومت]] در [[جامعه]] است. برخی از مکاتب و اندیشمندان کارآمدی را بخشی از [[مشروعیت]] قلمداد میکنند. این خود یکی از پرسشهای مهم در عرصه [[فقه سیاسی]] است. دخالت داشتن کارآمدی یا ناکارآمدی در مشروعیت منجر به اثرگذاریهای شگرف در مراحل تأسیس، تثبیت و انتقال [[قدرت]] در حکومت میشود؛ بنابراین سؤال اول در این زمینه، جایگاه مفهوم کارآمدی است. گام بعدی سنجش رابطه این مفهوم با مفاهیم [[جامعهشناسی سیاسی]] نظیر رفتارهای واکنشی و حتی کنشی [[مردم]] و جامعه خصوصاً در قبال [[دولت]]، نقد و [[انتقاد]] در عرصههای عمومی از جمله در رسانههای عمومی و [[حق]] [[اعتراض]] و [[تغییر]] در سازوکارهای اثرگذاری مردم در تغییر قدرت است. در این موارد، بحث درباره [[حلیت]]، [[حرمت]] و [[وجوب]] [[اعمال]] سیاسی از جانب حکومت و مردم خواهد بود. | [[اندیشمندان]] [[سیاسی]] همواره در تلاش برای ایجاد سازوکارهایی به منظور افزایش کارآمدی [[حکومت]] بوده و هستند. نبود کارآمدی به معنای نایل نشدن به [[وظایف]] [[حکومتها]] و حتی تحقق نیافتن [[اهداف]] [[تشکیل حکومت]] در [[جامعه]] است. برخی از مکاتب و اندیشمندان کارآمدی را بخشی از [[مشروعیت]] قلمداد میکنند. این خود یکی از پرسشهای مهم در عرصه [[فقه سیاسی]] است. دخالت داشتن کارآمدی یا ناکارآمدی در مشروعیت منجر به اثرگذاریهای شگرف در مراحل تأسیس، تثبیت و انتقال [[قدرت]] در حکومت میشود؛ بنابراین سؤال اول در این زمینه، جایگاه مفهوم کارآمدی است. گام بعدی سنجش رابطه این مفهوم با مفاهیم [[جامعهشناسی سیاسی]] نظیر رفتارهای واکنشی و حتی کنشی [[مردم]] و جامعه خصوصاً در قبال [[دولت]]، نقد و [[انتقاد]] در عرصههای عمومی از جمله در رسانههای عمومی و [[حق]] [[اعتراض]] و [[تغییر]] در سازوکارهای اثرگذاری مردم در تغییر قدرت است. در این موارد، بحث درباره [[حلیت]]، [[حرمت]] و [[وجوب]] [[اعمال]] سیاسی از جانب حکومت و مردم خواهد بود. | ||
سؤال بسیار مهم دیگر در | سؤال بسیار مهم دیگر در کارآمدی که پاسخ نگفتن به آن به معنای [[خطا]] رفتن در دیگر پاسخهای این حوزه است، مربوط به “مؤلفههای کارآمدی” است. سوالاتی از این قبیل: آیا میتوان کارآمدی را از منظر [[اندیشه سیاسی]] به معنای بررسی عینیتهای [[اقتصادی]]، [[فرهنگی]]، [[اجتماعی]] و [[سیاسی]] دانست؟ اساساً آیا کارآمدی وابسته به ساختارها، تصمیمسازان، برنامهها و در یک [[کلام]] [[نظام]] [[تصمیمگیری]] و ریز نظامهای آن است یا منوط به نتایج و خروجیهای نظام؟ نقش امتحانات و [[سنن الهی]] در این حوزه چیست؟ [[مردم]] در فرایند کارآمدی چه نقشی دارند؟ در ادامه برای نمونه دو مورد از سؤالهای این حوزه، مختصر شرح داده میشود. | ||
کار آمدی بیش از هر چیزی سنجش [[اعمال]] و اقدامات [[دولت]] نسبت به [[وظایف]] و [[اهداف حکومت اسلامی]] است. به نظر میرسد “ایجاد بسترهای [[هدایت]] مردم” و “تلاش برای [[تأمین معیشت مردم]]” دو [[هدف]] بزرگ [[حکومت اسلامی]] است؛ اما رتبهبندی این دو هدف در کنار نسبت سنجیشان سؤالات متعددی به همراه میآورد. هدف سوق دادن مردم به [[سعادت]] در میان اهداف حکومت اسلامی، بسیاری از اقدامات این [[حکومت]] را مردمی میکند. این نگاه باید جایگاه خود را در حوزههای مختلف از جمله اقتصادی و فرهنگی بیابد. [[نقش مردم]] در این اهداف به گونهای اهمیت دارد که گاه هدف از [[ارسال رسل]] و [[تشکیل حکومت]]، [[اقدام]] مردم به تحقق اهداف بلندی چون [[عدالت]] دانسته میشود: | کار آمدی بیش از هر چیزی سنجش [[اعمال]] و اقدامات [[دولت]] نسبت به [[وظایف]] و [[اهداف حکومت اسلامی]] است. به نظر میرسد “ایجاد بسترهای [[هدایت]] مردم” و “تلاش برای [[تأمین معیشت مردم]]” دو [[هدف]] بزرگ [[حکومت اسلامی]] است؛ اما رتبهبندی این دو هدف در کنار نسبت سنجیشان سؤالات متعددی به همراه میآورد. هدف سوق دادن مردم به [[سعادت]] در میان اهداف حکومت اسلامی، بسیاری از اقدامات این [[حکومت]] را مردمی میکند. این نگاه باید جایگاه خود را در حوزههای مختلف از جمله اقتصادی و فرهنگی بیابد. [[نقش مردم]] در این اهداف به گونهای اهمیت دارد که گاه هدف از [[ارسال رسل]] و [[تشکیل حکومت]]، [[اقدام]] مردم به تحقق اهداف بلندی چون [[عدالت]] دانسته میشود: | ||
| خط ۱۱: | خط ۱۸: | ||
{{متن قرآن|وَلَوْلَا أَنْ يَكُونَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً لَجَعَلْنَا لِمَنْ يَكْفُرُ بِالرَّحْمَنِ لِبُيُوتِهِمْ سُقُفًا مِنْ فِضَّةٍ وَمَعَارِجَ عَلَيْهَا يَظْهَرُونَ * وَلِبُيُوتِهِمْ أَبْوَابًا وَسُرُرًا عَلَيْهَا يَتَّكِئُونَ * وَزُخْرُفًا وَإِنْ كُلُّ ذَلِكَ لَمَّا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةُ عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُتَّقِينَ}}<ref>«و اگر نه این بود که مردم (در تمایل به کفر) امّتی واحد میشدند بیگمان برای خانههای کسانی که به (خداوند) بخشنده کفر میورزند بامهایی سیمین و نردبانهایی که از آنها فرا روند قرار میدادیم * و برای خانههایشان درهایی میساختیم و تختهایی مینهادیم که بر آن پشت دهند * و زیورهایی و همه اینها چیزی جز برخورداری زندگانی این جهان نیست و جهان واپسین نزد پروردگارت از آن پرهیزگاران است» سوره زخرف، آیه ۳۳-۳۵.</ref>. | {{متن قرآن|وَلَوْلَا أَنْ يَكُونَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً لَجَعَلْنَا لِمَنْ يَكْفُرُ بِالرَّحْمَنِ لِبُيُوتِهِمْ سُقُفًا مِنْ فِضَّةٍ وَمَعَارِجَ عَلَيْهَا يَظْهَرُونَ * وَلِبُيُوتِهِمْ أَبْوَابًا وَسُرُرًا عَلَيْهَا يَتَّكِئُونَ * وَزُخْرُفًا وَإِنْ كُلُّ ذَلِكَ لَمَّا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةُ عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُتَّقِينَ}}<ref>«و اگر نه این بود که مردم (در تمایل به کفر) امّتی واحد میشدند بیگمان برای خانههای کسانی که به (خداوند) بخشنده کفر میورزند بامهایی سیمین و نردبانهایی که از آنها فرا روند قرار میدادیم * و برای خانههایشان درهایی میساختیم و تختهایی مینهادیم که بر آن پشت دهند * و زیورهایی و همه اینها چیزی جز برخورداری زندگانی این جهان نیست و جهان واپسین نزد پروردگارت از آن پرهیزگاران است» سوره زخرف، آیه ۳۳-۳۵.</ref>. | ||
در همه این [[آیات]]، به [[گشایش]] [[زندگی]] برای [[کافران]] تصریح شده است. این در حالی است که نصوصی نیز زندگی سخت را برای معرضین از [[ذکر خدا]] بیان کردهاند<ref>برای نمونه: {{متن قرآن|وَمَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكًا}} «و هر که از یادکرد من روی برتابد بیگمان او را زیستنی تنگ خواهد بود» سوره طه، آیه ۱۲۴.</ref>؛ البته این [[نصوص]] قابل جمعاند؛ زیرا زندگی سخت گاهی توأم با بهرهمندی از امکانات [[مالی]] است. به هر حال نمیتوان با سنجش شاخصهای کمّی، به [[قضاوت]] در | در همه این [[آیات]]، به [[گشایش]] [[زندگی]] برای [[کافران]] تصریح شده است. این در حالی است که نصوصی نیز زندگی سخت را برای معرضین از [[ذکر خدا]] بیان کردهاند<ref>برای نمونه: {{متن قرآن|وَمَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكًا}} «و هر که از یادکرد من روی برتابد بیگمان او را زیستنی تنگ خواهد بود» سوره طه، آیه ۱۲۴.</ref>؛ البته این [[نصوص]] قابل جمعاند؛ زیرا زندگی سخت گاهی توأم با بهرهمندی از امکانات [[مالی]] است. به هر حال نمیتوان با سنجش شاخصهای کمّی، به [[قضاوت]] در کارآمدی [[حکومت اسلامی]] پرداخت. این همه در کنار [[سنت]] [[امتحان الهی]] معنا و مفهوم پیدا میکند<ref>[[اصغرآقا مهدوی|مهدوی، اصغرآقا]] و [[سید محمد صادق کاظمی|کاظمی، سید محمد صادق]]، [[کلیات فقه سیاسی (کتاب)|کلیات فقه سیاسی]]، ص ۱۳۹.</ref> | ||
==کارآمدی نظام سیاسی اسلام== | ==کارآمدی نظام سیاسی اسلام== | ||
==کارآمدی حاکم اسلامی== | ==کارآمدی حاکم اسلامی== | ||
== جستارهای وابسته == | |||
==منابع== | |||
{{منابع}} | |||
# [[پرونده: 1100770.jpg|22px]] [[اصغرآقا مهدوی|مهدوی]] و [[سید محمد صادق کاظمی|کاظمی]]، [[کلیات فقه سیاسی (کتاب)|'''کلیات فقه سیاسی''']] | |||
{{پایان منابع}} | |||
==پانویس== | ==پانویس== | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده:کارآمدی]] | |||
[[رده:مدخل]] | |||